PALLA

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 35
æ, f. Palla , mantille de femme . Vestis muliebris genus. PALLĂDĬUM, ĭi, n. Le Palladium , statue de Pallas . Syn. Signum Palladis. Usus : Libros ex medio incendio velut Palladium sustulit. PALLĔO, es, ŭi, ere, n. Pâlir . Syn. Expallesco, exalbesco. Phras. Palluit ad conspectum militis, à la vue du sold at, il pâlit . Pallor homini suffusus est, et totum corpus vital is color reliquit; exspiranti similis fuit; or is exsanguis not as pallor confuderat; exsanguis ac pallore deform is const it it ad conspectum militis. Usus : Sudat, pallet, erubescit, titubat. PALLĬĀTUS, a, um, Vêtu d’un pallium , d’un manteau à la grecque . Usus : Græcus judex modo pall i at us, modo togatus, tantôt en pallium , tantôt en toge . PALLĬDUS, a, um, Pâle ; moisi . Usus : Pallido cortice arbor. PALLĬŎLUM, i, n. Petit manteau grec . Epith. Sordidum. Usus : Sæpe est sub palliolo sordido magna sapient i a. PALLĬUM, ĭi, n. Manteau grec . Syn. Amiculum vestibus injici solitum, quod Græcorum proprium fuit, ut toga Romanorum. Epith. Aptum ad omne temp us, laneum, purpureum. Usus : Pallium in collum conjicere; one rare humerum pallio, jeter le manteau sur les épaules . Pallium alicui detrahere. Pallio tegere. Iste cum pallio purpureo. Colligere pallium, retro us ser le manteau .
Readham'da tam maddeyi gor →