CONSERVO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 15
as, avi, atum, are, a. Conserver ; observer , respecter . Syn. Custodio, tue or, servo, tutor, retineo, foveo, teneo. Adv. Benigne, comiter majestatem, constanter, facilius antiquitatem, proinde, diligenter studia, sancti ime, saltem incolumes cives, studio si i me aliquem, usquequaque religionem, maxime genus et nomen conservandum. Phras. 1. Rem mihi a parente traditam conservare satis est, c’est a ez pour moi de conserver la fortune que m’a léguée mon père . Incolumem tueri; non imminuere satis est; null am patrimonii partem amittere satis habeo; nihil de patrimonio detrahere, id vero satis est. De augendo patrimonio nihil laboro, nihil cogito, curo; cur am null am suscipio; nulla me cur a tenet, nulla sol licit at, exercet cur a; patrimonio content us sum. 2. Arduum est, conservare auctoritatem, il est difficile de garder l’autorité . Tueri ac sustinere auctoritatem; exspectationem de se concitatam alere ac fovere; continere honorific a de se hominum judicia; æquabili rerum gestarum gloria, virtutis exist i mat i one, auctoritate florere; cavere, ne quid detriment i accipiat; ne quid jacturæ faciat; ne quam jacturam subeat; ne quod dis crimen in curr at; subeat collect a diu hominum opinio et existimatio; ne collect a apud homines gratia momento effundatur. Usus : Ego hoc imperii domic ilium, sartum tectum conservavi. Velim, tuam pristinam in me voluntatem, morem tuum conserves. Tuorum meritorum memoriam conservabo. Novi imos hos arborum fœtus conserva, conde, ac in hiemem repone. Cf. Servo .
Readham'da tam maddeyi gor →