Þing

A Concise Dictionary of Middle English from A.D. 1150 to 1580 · 1889 · p. 24
sb. thing, affair, property, S; pl. , S, C3; þyng , PP; þinge , S, PP; þynge , S2; þinges , S, C2; þinkes , S; þenges , S; þynges , PP.—AS. þing .
Readham'da tam maddeyi gor →