Rennen

A Concise Dictionary of Middle English from A.D. 1150 to 1580 · 1889 · p. 21
v. to run, SD, S, S2, S3, C2, W, PP; rin , S3; rynne , S3; ryn , S2; eornen , S, S2; ernen , S; urnen , S; ȝerne , S; ærneð , pr. pl. , S; rynnys , S3; ron , pt. s. , S2, PP; urnen , pl. , S; eorn , S; iorne , pp. , S; ronnen , PP; ronne , PP, C2; y-ronne , C2; y-ronnen , C; arnde , pt. s. (weak), S, SD; ernde , SD; ærnden , pl. , SD.—AS. rinnan , pt. s. ran , pp. gerunnen , also irnan , yrnan , pt. s. arn , pl. urn on , pp. urnen .
Readham'da tam maddeyi gor →