VULGUS

i, n. Le commun des hommes , la ma e, la foule , le public , le vulgaire . Syn. Turba, multitudo. Epith. Incertum. Usus : In vulgus dividere tribuere pecuniam. In vulgus gratum aut ignotum e e. In vulgus id exire et emanare non volo. Valet ea res plurimum in vulgus, cette chose a beaucoup de pouvoir sur le peuple, la populace . In vulgus com men dari. Populus ac vulgus imperitorum. Expert us quam vanum et lev i aura mobile vulgus sit. Istius nequitia in ore vulgi est versata. Sapient is judicium a judicio vulgi disc rep at, le jugement du sage diffère de celui de la multitude . Cf. Plebs . VULNĔRĀTĬO, ōnis, f. Ble ure . Syn. Sauciatio. VULNĔRO, as, avi, atum, are, a. Ble er , faire mal à . Syn. Saucio; plagam, vuln us impono, plagam facio, plagam injicio, vuln us infligo, vulneribus conficio. Phras. 1. Graviter hominem vulneravit, il ble a grièvement cet homme . Plagam mortiferam homini imposuit; vuln us intulit, impegit luculentum; graviter vulnere affecit hominem. Plagis sauciavit; corpus hominis plaga imposita cruentavit; graviter caput gladio percu it; inject a vel inflict a securi hominem protrivit 2. Graviter vulneratus est, il fut grièvement ble é . Sica, pugione percu us; telo ictus; multis vulneribus concisus; in adversum os telo sauciatus; æger vulneribus; vexatus vulneribus; traject us telo, lance a transfix us; per fo us vulneribus; vulnere tardatus, retard at us; onustus vulneribus; vulnere afflict us; vulneribus exsanguis ægrum vix corpus trahit. Usus : Servi multi vulnerantur. Cf. Saucius , Vulnus .