FLOS

flōris, m. Fleur . Syn. Transl. Lux, dec us, honor, ornamentum, beauté , éclat , lustre , pui ance . Epith. Flores lecti imi. Usus : 1. Flores carpere, cueillir des fleurs . Legere, decerpere. Florum omnium varietas. Suavitates odorum, quæ afflantur e floribus. 2. Transl. Gratia non virtutis specie, sed ætat is flore conciliata. Flos nob i lit at is et juventutis. Flos equitum, senatus, Italiæ. FLOSCŬLUS, i, m. Petite fleur . Usus : Ficta omnia celeriter ut flosculi decidunt. Flosculos in or at i one aucupari. FLUCTŬĀTĬO, ōnis, f. Agitation , irrésolution . Usus : Fluctuatio animorum. FLUCTŬO, as, avi, atum, are, n. Être agité , flotter . Syn. Fluctibus jactor, vacillo, fluito. Usus : Tota res etiamnum fluctuat, tout est encore incertain . In decreto non decet fluctuare. Oratio fluctuans ac di oluta, eo quod sine nervis et articulis fluctuet huc illuc. FLUCTŬS, ūs, m. Flot , vague . Syn. Unda, pro cell a. Epith. Fluctus can i, magni, maxim i, præsentes, sedati. Usus : Jactari, allui fluctibus. Fortunam tanquam fluctus a saxo frangi oportet. Sedatis rei publicæ fluctibus, et temp estate comm unit a. Omnes temp estates et pro cell as in illo concionum fluctu subire. Motus, agitatio, fremitus fluctuum, et undarum sævientium fragor. FLŬĬTO, as, avi, atum, are, n. Couler , flotter ; être flottant , irrésolu . Syn. Fluctuo. Adv. Immoderate. Usus : Rei publicæ nav is ereptis senatui gubernaculis fluitans in alto, tempest at i bus que seditionum. FLŪMEN, ĭnis, n. Cours d’eau , fleuve , rivière . Syn. Fluvius, amnis, profluens. Epith. Aureum, frigid i us, illustre, magnum, maximum, publicum, universum. Phras. 1. Flumen profundum est, le fleuve est profond . Fluvius est profundo alveo; agit und as magna vi ac mole; præalto alveo defluit; vast a altitudine fluvius, ac navium patiens. 2. Flumen non profundum, la rivière n’est pas profonde . Vadosum. Flumen tenui fluens aqua; fluvius, qui vado non null is loc is transitur; qui pedibus transiri, trans mitt i potest; haud difficili transitu flumen. Tenue flumen, nedum navium capax, aut ad comport and a, quæ nece aria sunt, opportunum. 3. Flumen rapax est, le courant est rapide . Citatum fertur flumen; violent us invehitur fluvius, et magna celeritate defluit. Undas agit magna vi et mole; rapide flu it, del abitur; cursu in mare profluit; vires suas concitat, rapido impetu decurrit. 4. Flumen in monte oritur, le fleuve prend sa source dans la montagne . Ex ips is montis radicibus effunditur; ex monte decurrit, editur, devolvitur; præalto e monte defluit; fluvius oritur fonte ad radices montis conspicuo; visendis ad montis pedem fontibus profluit, erumpit; originem in monte habet; excurrit ex summo montis; fontes vast is simi fluminis in montis jugo sunt; mons ille flumen non uno ore emittit; flumini duobus fontibus iter aperit. 5. Flumen in mare flu it, le fleuve coule dans la mer . In mare præcipitat, mar i miscetur, lapsu suo et cursu in mare profluit, infertur; multis capitibus in Oceanum influit, se exonerat, se evolvit, aquas in mare defert, mare præceps sub it, in mare cad it, in mare decidit, mar i excipitur, accipitur, mergitur; Oceano exsorbetur; non uno ostio in mare devolvitur. 6. Flumen agros præterfluit, la rivière coule à travers les campagnes . Propter agros flu it; agros sec at, alluit; agros præflu it, subluit; agros dispescit; agros pervagatur, prælabitur, inter flu it; circum ectos agros rig at; agros dividit, dirimit, distinguit, oberrat. 7. Flumen alt is simas habet rip as, le fleuve a des rives très élevées . Fluvium præaltæ coercent ripæ; præruptis undique rip is clauditur, cingitur fluvius; inter præalt as utrinque rip as decurrit. 8. Flumen inundat, le fleuve déborde . Magnis commot us tempest at i bus fluvius, ita magnus et vehemens fact us est, null is ut rip is coercer i po et; fluvius super rip as effusus, sine ullis cœlestibus aquis in altitudinem in sol it am crevit; fluvius agros inundavit cum magna strage tectorum, pecorumque et hominum pernicie; amnis late res tag nav it; amnis continuis auctus imbribus, extra rip as diffluxit, excurrit; alveum exce it; rip as se super fud it; rip is torrens aggeres subruit, armenta, tecta, arborum truncos impulit, et se super ruin as evexit atque extulit. 9. Flumen transire, pa er un fleuve . Super are, trajicere, transire flumen; in adversam rip am trans mitt ere; flumen transgredi; milites fluvium traducere. Usus : 1. Flumine secundo, en descendant le courant . Flumine adverso, en remontant le courant . Flumen gravis simas naves perferens. Propter altitudinem, rapiditatem, altitudinem fluminis hausti pene aquis. Per tortuosi fluminis sinus flex usque devolvebantur. Urbem a castris flumen dirimit, une rivière sépare la ville du camp . Flumen urbem mediam inter flu it, le fleuve traverse la ville . 2. Transl. Flumen in genii; flumen oration is. FLŬO, is, flux i, fluxum, ere, n. Couler . Syn. Labor, mano, excurro, defluo. Adv. Inc it at i us, libere, longe lateque, long i us orationem, tardius numerum, æqualiter. Usus : 1. Quæ natura fluunt atque manant, ut aqua. 2. Diffluo, dilabor, s’écouler , échapper , s’évanouir . Fluit voluptas corp or is. Fluunt omnia, nec diutius uno eodemque statu per durant. Mollitia fluere. Quæ delapsa fluxerunt, sever is legibus sunt vincienda. 3. Orior, sortir , émaner , venir de . Inde malum omne flux it. Hæc ex eodem fonte fluunt. 4. Fracta quædam et fluens oratio. Cf. Flumen . FLUVĬĀTĬLIS, e, gen. com. De fleuve . Usus : Bestiæ aqua tiles, ut flu via tiles testudines. FLŬVĬUS, īi, m. Fleuve , rivière . Syn. Flumen, amnis, profluens. Epith. Atratus, magnus, jucundus. Usus : Fluvius sanguine fluxi e dicitur. Cf. Flumen . FLUXĬO, ōnis, f. Écoulement . Syn. Cursus. Usus : Flux i ones aquarum.