CURSOR

ōris, m. Coureur . Usus : Cursores in stadio. Cursor ad Olympia profecturus. CURSŬS, ūs, m. Course ; voyage (sur terre ou sur mer) ; cours , durée . Syn. Curriculum, iter, navigatio, lapsus. Epith. Admirabilis oration is, æquus, ætern us gloriæ, apert us ad laudem, a iduus, brevis, sempiternus celerior ætat is, cert us, con cit at i or, content us, decor us, facilior ad gloriam, for ens is, in cert us, inc it at i or, incredibilis, in us it at us verborum, legitim us, lunar is atque infimus, magnus, maritimus, maximus, olympiacus, otiosus vitæ, rectus, secund us, simillimus totius vitæ, summus, suspect us honorum, tantus verborum. Cursus æquabiles, ætern i, ætherii, annui, celeres, cert i et const antes, contrarii, dispares astrorum, immoderati, immutabiles, maritimi, ordinati, perennes ac perpetui, stat i et immutabiles, vagantes, varii. Usus : 1. Contento cursu cla is Italiam petebat. Brevi tempore magnos cursus conficere. Secundo vento cursum tenere. Vivendi cursus, sol is, stellarum cursus. 2. Transl. Cursus animi et industriæ, carr ière , manière . Vide, in quo cursu sim us. Vita brevis est, cursus gloriæ sempiternus. Non omnibus idem cursus in cœlum patet. Per rectum cursum ad honores non pervenit. A genere cursuque meo vivendi nunquam desciscam.