MENSA
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 30
æ, f. Table . Epith. Argentea, exstructa, hospital is, maxima, public a, sancta, san a, secund a, extrema, solemn is. Usus : Mensam exquisiti imis epulis exstruere, ornare, construere, couvrir, charger une table des mets les plus succulents . Mensæ accumbere, accubare, être couché à table . Mensam tollere, removere. Secund am mens am apponere. Cibos mensæ inferre. Manum in mens am porrigere. De mensa a liquid alter i mittere. Mensarum a ecla, parasite . Quæ ad mens am quotidian am atque epulationem pertinent. Cf. Convivium . MENSĀRĬUS, ĭi, n. Banquier , changeur . Syn. Argentarius, trapezita, qui argentariam facit. Usus : Mensarii a dis pens at i one pecuniæ appellantur, q. Rei nummariæ publicæ curatores. MENSĬO, ōnis, f. Action de mesurer , mesurage . Syn. Dimensio.
Readham'da tam maddeyi gor →