EFFLO

as, avi, atum, are, a. Rendre , exhaler . Syn. Emitto, flo. Adv. Graviter. Usus : Agere animam et efflare. Cf. Flo . EFFLŌRESCO, is, rŭi, rescere, n. Fleurir . Syn. Splendesco, eluceo, eniteo, exsisto, mano. Tribuitur iis, quæ cum copia quad am et venustate ex alio, ut flores ex caliculis, se exserunt, et evolvunt. Adv. Penitus. Usus : E multa rerum cognitione oratio efflorescit; e familiar it ate am or, ex as per it ate vitæ cast i mon i a efflorescit. Eff lores cere laudibus in genii. Cf. Floreo . EFFLŬO, is, flux i, fluxum, ere, n. Couler . Syn. Elabor, excido, abeo. )( Influo. Adv. Plane. Phras. Rhenus in mare effluit, le Rhin se jette dans la mer . In mare editur; in mare se evolvit; mar i miscetur; in mare se exonerat; in mare præcipitat; mare Rheno flumine augetur; in mare lapsu suo profluit et infertur Rhenus; in mare devolvitur. Cf. Flumen . Usus : Animo, memoria dudum ill a effluxere, quæ tu arcana putabas. Vita, ætas, temp us, vol up tates effluunt, et momento dilabuntur. Cum sanguine vita efflux it. Nihil mihi deest, nec abundat, aut effluit. Cf. Fluo , Elabor , Tempus . EFFŎDĬO, fōdi, fo um, ere, a. Creuser ; déterrer . Syn. Eruo, terram altius molior, e cavern is terræ metalla elicio. Usus : Mar cell i memoria meum pectus effodit. Aurum effodere. Cf. Fodio .