PER DUCT OR
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 36
ōris, m. Conduct eur , intro duct eur . Syn. Qui vel invitum ducit. PERDŬELLĬO, ōnis, f. Crime d’État , crime de haute trahison . Syn. Crimen imminutæ Majestatis. Usus : Actionem, judicium perduellion is alicui intent are. Cf. Rebellis , Seditiosus . PERDŬELLIS, e, gen. com. Ennemi de l’État , coupable de haute trahison . Syn. Hostis patriæ, qui Majestatem minuit. Cf. Hostis . PERDŪRO, as, avi, atum, are, n. Durer , persister . Syn. Usque ad finem duro. Cf. Duro . PĔRĒDO, is, ēdi, ēsum, ere, a. Dévorer , ronger , miner . Usus : Lacrimæ genas peredunt. PĔRĔGRE, En pays étranger , à l’étranger , Syn. In peregrin at i one, for is. PĔRĔGRĪNĀBUNDUS, a, um, * Qui court le monde , qui voyage dans to us les pays . Usus : Nec peregrinabundum, neque circa amœnas terras vagantem ducem. PERĔGRĪNĀTĬO, ōnis, f. Voyage lointain , pérégrin at i on . Usus : Omne temp us in peregrin at i one con sumps it, il pa a tout son temps en voyages , à voyager . PERĔGRĪNĀTOR, ōris, m. Grand voyageur , qui aime les voyages. Syn. Peregrin a bundus. PERĔGRĪNĬTAS, ātis, f. Le goût étranger , le ton étranger , les manières , les mœurs étrangères . Usus : Infusa in urbem morum, linguæ, vestium, verborum peregrin it as. Cf. Novitas . PERĔGRĪNOR, aris, at us sum, ari, d. n. Voyager à l’étranger ; aller en voyage . Syn. Peregrin us sum, peregre ago. Adv. Delicate, inepte, late, longe. Phras. 1. Lib enter peregrinatur, il aime à voyager . Volupe est homini terras alias lustrare, terra marique vagari, terras ultimas peragrare, cœlum crebris peregrination i bus mutare, urbem omnem crebris itineribus per err are. 2. Lauretum peregrin at us est, il fit un pèlerinage à Lorette . Religion is causa Lauretum profectus est; sacram peregrinationem obiit; ædem DEI Parent is Virgin is, quæ Laureti summa religione colitur, voti solvendi causa adiit. Cf. Locus . Usus : Tu solus hospes in hac urbe versaris? an aures tuæ et oculi peregrinantur in hoc tam per vag a to civitatis sermone? Longe lateque Asia tot a peregrinari. Mihi videris Latine docere philosophiam, et ei quasi civitatem dare, quæ quidem adhuc peregrinari Romæ videatur, on dirait que tu apprends à la philosophie à parler notre langue, et que tu lui donnes en qque sorte le droit de cité parmi nous, à elle qui jusqu’ici parai ait étrangère dans Rome . Cf. Iter , Proficiscor . PERĔGRĪNUS, a, um, Étranger . Syn. Advena, hospes, extern us, alien us. )( Civis, incola. Phras. Peregrinos benigne excipere convenit, il faut bien traiter les étrangers . Advenas, exteros, hospites; eos qui absunt a patria, domo; qui procul ab amicis et affinibus; qui non sunt ejusdem linguæ, gent is, nation is, comiter accipere et amplecti decet. Usus : Homo peregrin us ex ultimis terris deduct us. Orator in nulla facultate rud is, tiro, peregrin us et hospes e e debet, étranger , novice dans qqche . Verba ist a peregrinum a liquid olent, redolent, sonant. PĔRENDĬE, Après demain . Syn. Per end i no die. Usus : Hodie, cras, perendie. PĔRENDĬNUS, a, um, Du sur len demain . Usus : Statuere non po um us, utrum diem tertium, an perendinum dici oporteat. PĔRENNIS, e, gen. com. Durable , continuel , perpétuel . Syn. Perpetuus, continuus, jug is, continuatus. Usus : Idem pristinus ac perennis meus erg a te est animus. Perennis ac profluens loquacitas. Sermo null us unquam de ullo perennis fuit. Fons perennis. Cf. Ætern us . PĔRENNĬTAS, ātis, f. Durée continue , perpétuité . Syn. Perpetuitas. Usus : Fontium gelidæ perennitates. Cf. Ætern it as . PĔRĔO, is, ĭi (īvi), ĭtum, ire, n. Mourir , périr . Syn. Intereo. Adv. Certe, crudeli ime, fœde, fund it us, nece ario, plane, præclare, prorsus, tacite occulteque, turpiter. Phras. 1. Perimus omnes, nous mourons to us . Capti et deleti sum us; a umpti sum us; occidimus; con clam at a sal us est; conclamatum est de nob is. Cf. Actum est . 2. Pereant nece e est omnia, nisi succurras, tout périra néce a ire ment, si vous n’y apportez remède . Omnia ad exitium præcipitia sunt; omnia ad interitum ruant, nece e est, nisi succurras. Tabescendum nob is in ist a calami tate est; ruere ac deflagrare omnia, nece e est, nisi opem fer as. 3. Res mortales omnes cito pereunt, les choses d’ici-bas péri ent bien vite . Fides artesque concidunt; vol up tates corp or is fluunt; form a corp or is flux a est atque fragilis; mores ipsi eunt præcipites, defluunt, declinant. 4. Pereant opes, dum virtus salva sit, que la fortune so it détruite, pourvu que la vertu demeure . Res istæ pedibus trahantur, concidat auctoritas, cætera fortunæ præsidia fluant, occidant, dilabantur, dum virtus salva sit. 5. Rei gerendæ opportunitas periit, le moment favorable pour faire cette chose est pa é . E manibus emi a est, delapsa est; rei gerendæ occasio ami a, dimi a est. Usus : Tuo vitio peribis. Tanta pecunia; oleum ac opera nob is periit. Cf. Intereo , Perdo . PĔRERRO, as, avi, atum, are, a. * Errer à travers , parcourir , visiter . Usus : Omnem locum pererrat. PERFECTĒ, D’une manière complète , parfaitement . Syn. Absolute, plene, cumulate, ex to to. Usus : Oratio perfecte erudita et diserta. Nihil nisi perfecte, nisi cum summa venustate agebat Roscius. PERFECTĬO, ōnis, f. Perfection . Syn. Absolutio. )( Inchoatio, a dumb ratio, susceptio. Usus : Tantum abes a perfect i one magnorum operum, ut fundament a nondum jeceris. Hanc ego absolutionem perfectionemque in oratore desidero. Virtus a susceptione prima, non a perfect i one est judicanda. Perfectio atque absolutio optimi est difficilis in omnibus rebus, la perfection est difficile en toutes choses .
Readham'da tam maddeyi gor →