OBDO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 33
is, dĭdi, dĭtum, ere, a. Placer , mettre qqche devant qqche . Usus : Obdere pe ulum ostio, mettre la traverse devant la porte (pour la fermer) . OBDORMĬO, is, īvi, vel ĭi, ītum, ire, n. S’endormir . Syn. Dormio, obdormisco, som no consopior, sopore opprimor. Usus : Endymion in Latmo obdormivit. Quid melius, ac in mediis vitæ labor i bus obdormiscere, et ita conniventem som no consopiri sempiterno. Cf. Dormio . OBDŪCO, is, xi, ctum, ere, a. Conduire devant , mener , amener vers . Syn. Obnubo, obtego, obstruo, oppo no. )( Delego. Usus : Rebus clari imis tenebras obducere. Labor callum obduxit dolor i, manibus. Consuetudo obduxit callum stomacho, l’habitude émou e la sensibilité de l’estomac . Obducta jam rei publicæ cicatrix. Aliquem alicui obducere, com pet i to rem alicui opponere, opposer un homme à un autre . Cf. Tego . OBDUCTĬO, ōnis, f. Action d’amener sur, d’étendre sur . Usus : Obductio capitis absit a cive Romano, le citoyen romain ne doit pas avoir la tête couverte en allant au supplice . OBDŪRO, as, avi, atum, are, a. et n. Endurcir , durcir ; persister , tenir bon . Syn. Constanter, æquo animo perfero, tolero, fero. Adv. Vehementer. Usus : Obduretur hoc triduum, qu’on prenne donc patience trois jours encore . Cf. Perfero . OBDŪRESCO, is, dūrŭi, escere, n. S’endurcir , devenir insensible . Syn. Callum obduco. Usus : Jam ad ill a obduruimus et humanitatem omnem exuimus. Usu ac consuetudine obduruit ac percalluit incredibilis nostra patient i a. Des per at i one animus ad dolorem, contra dolorem obduruit. Cf. Durus , Occallesco . ŎBĒDĬENTER, Avec sou mi ion, docilité, vol on tiers . Usus : Spondent se sub imperio obedienter fideliterque futuros. Id obedienter est curatum. ŎBĒDĬENTĬA, æ, f. Obéi ance , sou mi ion . Syn. Obtemperatio. Usus : Abjiciunt obedient i am, nec ration i parent, cui sunt subject i lege naturæ. Servitus est obedient i a animi arbitrio car ent is suo. ŎBĒDĬO, is, īvi vel īi, ītum, ire, n. Obéir à qqn , exécuter ses volontés , lui être soum is , Rad. ex Ob et Audio. Syn. Pareo, audio, obtempero, obsecundo, a entio, dicto pareo, imperium non recuso, monita sequor, dicto audiens sum, man data facio, exsequor, imperata facio; alienæ voluntati morem gero, sequor; me am voluntatem ad alien am aggrego, cum alien a voluntatem me am conjungo. Phras. 1. Obediendum DEO est, il faut obéir à DIEU . Intent i ad DEO parendum sim us, oportet; DEO nos obedienti imos e e decet; DEI imperia animo non invito exsequamur; morigeros nos DEO e e decet; aggreganda est voluntas nostra ad divinam voluntatem; DEUM auctorem sequamur, oportet; DEI imperia sequamur, persequamur, nece e est. 2. Negat se obediturum senatui, il affirme qu’il n’obéira pas au sénat . Negat se in auctoritate, in pot estate senatus futurum, senatus imperio morem gesturum; imperata facturum; imperio pariturum; minatur se ab officio disce urum; obedient i am abjecturum; jugum excu urum; neg at se porro legitim a imperia pat i po e; neg at se senatus decretis staturum; imperium senatus abnuit. Usus : Ad verbum obedire alter i. Obedire tempori. Cf. Pareo . ŎBĔO, is, īvi vel īi, ĭtum, ire, n. Aller ou venir devant, vers . a. S’approcher , atteindre ; voyager , parcourir . Syn. Peragro, lustro, perago, tracto. Adv. Audacius, diligenter, flag it i ose. Usus : 1. Urbem, regionem, provinciam pedibus obire. 2. Perago, ago, tracto, s’appliquer à qqche, s’en occuper, faire . Munus suum obire; facinus, rem privatam et public am, sacra obire. Diem edict i, vadimonium obire neglexit. 3. Morior, mourir . Diem, mortem obire. Cf. Fungor , Administro , Facio . ŎBĔQUĬTO, as, avi, atum, are, n. Chevaucher devant ou autour , parcourir à cheval . Usus : Castris vel castra obe quit are. ŎBEX, ĭcis, m. Obstacle . Usus : Moliri obices. Cf. Imped i mentum .
Readham'da tam maddeyi gor →