FONS

font is, m. Source , fontaine . Epith. Dulcis atque pleni imus piscium, perennis, sanctus august usque, fontes recentes, reconditi. Usus : 1. Fons ex summo montis excurrit, et mag no aquarum strepitu cad it, prendre sa source . Lucum fons perenni rigabat aqua, arroser . Fontis venas intercidere, venas avertere, couper . Fontem exhaurire, tarir . Fons aquæ dulcis. Fontium gelidæ perennitates. Summa loci salubritas et copia, pluribus circumjectis fontibus perennium aquarum. 2. Principium, origo, caput, source , principe , origine , sujet . E fontibus potius hauriant, quam rivulos doctrinæ consectentur. Philosophiæ fontes aperire. Consiliorum, cal am it a tum omnium fontes. FŎRĀMEN, ĭnis, n. Trou . Phras. Foramen in muro facere, percer un trou dans un mur . Parietem perfodere, per for are, perrumpere; murum terebrare, trans ver be rare, pertundere. Usus : Foramina ill a, quæ patent ad animum a corpore. Cf. Sensus . FŎRAS, Dehors (avec mouv.) . Syn. Extra. Usus : Foras projicere, extrudere. Script a for as dare. Acce io ædium for as project a, for as eminens.