NOCTURN US

a, um, De nuit , nocturne . )( Diurnus. Usus : Nocturn i diurnique labores. Fur nocturn us. NŌDŌSUS, a, um, Plein de nœuds , noueux . Syn. Quod multos habet nodos. NŌDUS, i, Nœud , lien . Syn. Colligatio, vinculum. Epith. Ætern us, difficilis, magnus, cœlest is. Usus : 1. Amabili imus nodus amicitiæ. Adstrictum pluribus nod is in semetipsos implicatis, et celantibus nexus. Solvere, explicare nodum, cujus nexus, unde inciperet quove se conderet, nec ratione, nec visu percipi poterat. 2. Difficilis ad explicandum locus, res, quæstio, difficulté , embarras , obstacle . In cider am us in nodum difficilem. Dum hic nodus expediatur. Inopia rei frumentariæ magnus in Republic a nodus. NŌLO, non vis, nōlŭi, nolle, v. anom. Ne pas vouloir . Syn. Non volo, non libet, negligo. Adv. Minime, omnino, plane, prorsus, valde. Phras. 1. Nolo in hoc negotio ultra progredi, je ne veux pas m’occuper davantage de cette affaire . Totum simul cons ilium abjeci; non commit tam, ut mag is eo negotio implicer; studeo effugere, quod male cœptum est negotium; parcam long i or i labor i; animum posthac talibus cur is vacuum et integrum servabo; ejusmodi negotiis ultra me non dabo; aversatur plane animus, abnuit, detrectat ill am procurationem. Nego me progre urum, atque in hoc perstabo, neque restitantem quisquam ac tergiversantem ad aliud cons ilium traduxerit. Tædet me illorum laborum, ac pœnitet. 2. Pactiones tam in honest as nolo, je ne veux pas de comp rom is si honteux . Non recipit pactiones tam absonas honest as mea, aspernatur, repellit; ab his paction i bus infamia me rejicit; sib i habeant, quibus istæ probantur, pactiones, ego animum non inducam, ut ad eas cond it i ones descend am. Absum a tam turpi pactione longi ime, neque me unquam ad paciscendum dabo. Usus : Noli putare, cave existimes, n’allez pas croire, ne pensez pas . Cf. Invitus . NŌMEN, ĭnis, n. Nom , dénomination , appellation . Syn. Vocabulum, appellatio; causa, titulus, debitum; fama, existimatio. Epith. Æternum, alienum, ambiguum, am anti us, ampli imum, aureum, carum, certum, clarum, bonum, commune, consul are, contrarium, divinum, divulgatum, dulce, durius, falsum, fatale, finitimum, frumentarium, geminum, grati imum, gravans, grave, honestum, hostile, illustre, inane, inauditum, incolume, infimum, inimicum, invidiosum, invisum, leve, magnum, miserum, molle, molestum, nobile, notum, novum, obscurum, paternum, patrium, perditum, plenum, populare, pulchrum, recens, regale, regium, sanctum, splendidum, triste, tutum, vitiosum usitatum, vulgare. Aptiora, læta. Phras. 1. Nomen a victa Africa habet African us, Scipion reçut le nom d’Africa in pour avoir dompté l’Afrique . African us a sua victoria nomen traxit, invenit, reperit, adept us est; cognomen ex victoria invenit, cep it; appellationem a victa Africa traxit; Africa no nomen a victoria inditum est; a victa Africa sumps it, consecutus est; cognomen African i cum victor iæ in sign i bus ex Africæ spoliis induit; cognomen African i ex Africa devicta adscitum est; African i nomen a victa Africa obtinuit, meruit; Africa devicta Scipioni nomen dedit, cognomen fecit, titulum African i a dsc rips it, adjecit. 2. Hoc nomen habet, cel a s’appelle . Hoc nomine est; hoc ill i nomen est; hoc ill i nomen inditum; hoc ill i cognomen tum est, hoc nomine salutatur; nuncupatur, appellatur. Cf. Nomino . 3. Saluta illum meo nomine, saluez-le en mon nom . Verbis me is die salutem homini; ex me saluta hominem; salvere illum verb is me is jube. 4. Nomen sine re habent, ils ont le nom sans la chose . Honorum vocabula habent, non dignitatis insignia; in ampli imis honorum no minibus, non modo dignitas nulla est, sed et summa deform it as. Honor is inane nomen gerunt. Non tam soli do, quam specioso nomine Consules appellantur. Usus : 1. Nomina nova rebus nov is ponenda, imp on end a, danda. Res novæ nomine etiam novo appel landæ, sign andæ, not andæ. Hoc, puto, nomine est. Meo illum nomine roges velim. 2. Causa, titulus, titre , cause , occasion . Græci multis no minibus reprehend end i. Nomine rei publicæ, nullum laborem defugere. Vol up tat is nomine omnia facere. Eo nomine nihil de for tuna queri po um. Justæ sever it at is nomen bar bar is tuis moribus prætend is. 3. Debitum, titre de créance , obligation . Nomina facere. Nomina exigere. Nomen solvere, expedire, explicare, expingere, de tabula tollere, acquitter une dette , dégager sa parole . Decem millia in no minibus habeo, in numerato nihil, j’ai dix mille francs en obligations, et pas un sou en numéraire . 4. Fama, existimatio, auctoritas, nom , renom , célébrité , réput at i on . Clarum nomen captare, consequi adipisci, obtinere, habere. Viget, floret invictum ejus nomen. Ejus nomen nulla vetustas delebit, exstinguet, obscurabit. 5. Ad rem bellicam, nom (donner son nom, s’enrôler pour le service militaire) . In militiam nomen dare. Nomina profiter i. Ad nomen respond ere. Nomen alicujus accipere, inscrire le nom de qqn (l’enrôler) . Cf. Debitum , Æs , Fama , Detraho , Gloria . NŌMENCLĀTĬO, ōnis, f. Désign at i on de qqn par son nom . Syn. Appellatio, nominatio. NŌMENCLĀTOR, ōris, m. No men clat eur, esclave qui indiquait à son maître le nom des clients et des per sonnes qu’ils ren contra i ent . Syn. Servus monitor, qui civium nomina tenebat seu noverat. NŌMĬNĀTIM, Nommément , formellement . )( Genera tim. Usus : Nomina tim honore aliquo excludi. Nomina tim appellare. NŌMĬNĀTĬO, ōnis, f. Appellation , dénomination . Usus : Facere nominationem alicujus, faire l’appel de qqn . NŌMĬNO, as, avi, atum, are, a. Nommer , appeler . Syn. Appello, nuncupo, voco, nomen pono, impono; nomine appello, compello; verbo no to, certo nomine no to. Adv. Acerrime, bene, brevi, imperite, iterum, melius, præclare, vere. Phras. 1. Filium suum Ascanium nominari voluit, il voulut que son fils s’appelât Ascagne . Parens Ascanio filio nomen dixit, edidit; Ascanio nomen dedit, in did it; As can i i nomine filium prædicari et nominari voluit; Ascanium nuncupari voluit; Ascanio ut nomen e et filio vel As can i us ut ill i nomen e et; Ascanium salutari voluit; Ascanium filio nomen dixit, edidit. 2. Virgilius opus de agrorum cultu Georgic a nominavit, Virgile appel a Géorgiques son poème sur la culture des champs . Georgic a in scrips it, nuncupari voluit; Georgicorum titulum ferre, habere voluit; Georgicorum appellationem dedit, in did it libris suis; Georgicorum nomine insignivit; Georgicorum nomine prodire, circumferri, leg i voluit. Usus : Rem suo certo, ac proprio nomine no min are. Brutus, quem ego honor is causa nomino. Cf. Nomen .