INDICT US
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 25
a, um, Non plaidé . Syn. Non indicatus. Usus : Indict a causa civem condemn are, con damner un citoyen sans l’entendre . INDĬDEM, Du même lieu . Syn. Inde, ex eodem loco. INDIFFĔRENS, ent is, omn. gen. Indifférent . Phras. Plane in differ ens sum, je suis dans la plus complète indifférence . Neutram in partem move or, inclino; suspens am teneo sent ent i am; neutris me part i bus addico; neutram in partem propendeo; nec in bon is, nec in malis rem pono; in utrumque paratus sum. Usus : Quod Græci ἀδιάφορον dicunt, id mihi occurrit, ut in differ ens dicerem. Cf. Neuter . INDĬGĔNA, æ, m. Indigène . Usus : Majores eorum non indigenæ, sed advenæ fuerunt. INDĬGENTĬA, æ, f. Indigence , pauvreté . Syn. Egestas. Usus : Indigent i a est libido inexplebilis. Cf. Paupertas . INDĬGĔO, es, ŭi, ere, n. Manquer de ; avoir besoin de . Syn. Egeo, indigus sum. )( Habeo, abundo. Adv. Separatim. Usus : Tu mei ad illud negotium non indiges. Consol at i one mea indiget. Cf. Egeo , Opus est. INDIGNĀBUNDUS, a, um, Rempli d’indignation . Syn. Indignans, obiratus. INDIGNĀTĬO, ōnis, f. Indignation . Syn. Stomach us, ira. Epith. Mala. Phras. Indignationem ex ea re concepi, cette chose m’a indigné . Stomachum movit ea res; stomachum mihi fecit; major i, quam cred i potest, res ist a mihi stomacho fuit; bilem mihi ea res concivit, commovit. Cf. Ira . Usus : In aliquem gravem offensionem et indignationem concitare, concipere. INDIGNĒ, Indignement . Syn. Mise rabi liter, inique; moleste. Usus : 1. Indigni ime necari. 2. Ægre, moleste, avec peine . Indigne pat i, s’indigner de . INDIGNĬTAS, ātis, f. Indign ité . Syn. Turpitudo, at roc it as. Epith. Summa. Usus : Nequeo verb is consequi indignitatem rei. Non satis severe pro indign it ate rei decretum est.
Readham'da tam maddeyi gor →