DENSUS

a, um. Épais , pre é , serré . Syn. Creber, cra us, confertus, spi us, stipatus, concretus. )( Rarus. Usus : Silva dens a atque aspera. Loca silvestribus sepibus dens a. DENTĀTUS, a, um, Mordant , pénétrant . Syn. Mordax. Usus : Charta dentata res agetur, on fer a la chose sur du papier pol i (avec une dent de sanglier) . DĒNŪDO, as, avi, atum, are, a. Mettre à nu , découvrir . Syn. Nudo, spolio. Adv. Crudeli ime. Usus : Spoliare et denudare aliquem suo ornatu. Cf. Nudo . DĒNUNTĬĀTĬO, ōnis, f. Annonce , averti ement , injonction . Syn. Indicium, significatio. Epith. Periculosa, præmatura. Usus : Denuntiatio bell i. Terrere aliquem denuntiatione periculi. Quæ est ill a a Diis profecta denuntiatio cal am it a tum? DĒNUNTĬO, as, avi, atum, are, a. Annoncer , déclarer ; ordonner . Syn. Indico, pal am dico, test or, ostendo, sign i fico, prænuntio. Adv. Ante, aperte, apertius, sing ill a tim, multo ante, pal am. Usus : In i mic it i as ille mihi denuntiavit. Clodius metum, vim terrores jacit et denuntiat. Judici, vel in judicium, vel judicium alicui denuntiare. Espectanti litter as denuntiavit, ne scriberem. DĒNŬO, De nouveau . Syn. De integro. Cf. Iterum . DĔŎNĔRO, as, avi, atum, are, a. Décharger . Syn. Exonero, depono. Usus : Suæ invidiæ a liquid in me deonerare et trajicere voluit, il a voulu décharger un peu sur moi de l’odieux qui l’accable . Cf. Onus . DĔORSUM, En bas . )( Sursum. Usus : Directe deorsum fer or. DĒPĂCISCOR, eris, pact us sum, pacisci, d. Faire un pacte , un accord . Syn. Paciscor, spondeo. Usus : Tria prædia sib i depactus est, il prit trois métairies pour sa part . Ad cond it i ones alicujus; cum aliquo depacisci. Cf. Pactum . DĒPASCO, is, pāvi, pastum, ere, a. vel DĒPASCOR, eris, past us sum, pasci, d. Brouter , se rep aître . Syn. Absumo, reseco. Usus : Pecora agrum depascunt; oration is luxuriem stilo depascere, ret rancher , élaguer avec le stylet l’exubérance du discours . Febris hominem misere depascitur. DĒPĔCŪLĀTOR, ōris, m. Déprédateur , voleur . Usus : Depeculator, vexator provinciarum. Cf. Fur . DĒPĔCŪLOR, aris, at us sum, ari, d. Dépouiller , voler . Syn. Furor, compilo. Usus : Civitates, regna, domos depeculatus est. Honorem alicujus et famam depeculari. Eum omni argento depeculatus est. DĒPELLO, is, pŭli, pulsum, ere, a. Cha er ; éloigner , repou er . Syn. Pello, repello, propulso, expello, arceo. Adv. Facile, ægrius. Usus : Virgines voluntaria morte nefariam turpitudinem a se depulere. Tribuni furor eam ad calamitatem, dolorem, suspicionem, mortem depulit. Cædem a vobis, vastitatem, incendia, furorem malorum, jugum a cervicibus, me is labor i bus depuli. Aliquem de loco, consilio, sententia depellere. Cf Pello, Arceo, Ejicio. DĒPENDĔO, es, pend i, pensum, ere, n. Être suspendu . Syn. Deorsum pendeo. Usus : Lychni e laquearibus dependent. DĒPENDO, is, pend i, pensum, ere, a. Payer . Syn. Pendo, solvo. Usus : Abjurare malo, quam depend ere pœnas crimini bus. Mercedem operis depend ere. Quod spopondisti pro alio, dependendum est. Cf. Pendo . DĒPERDO, is, perdĭdi, perdĭtum, ere, a. Perdre . Syn. Amitto, per do. Usus : Nihil de laude deperdidisti, aut hon estate. Cf. Perdo , Amitto . DĒPĔRĔO, is, īvi vel ii, ire, n. Périr , se perdre . Syn. Pereo. Usus : 1. Cave, ne servus depereat. 2. Deperire aliquem amore, aimer éperdu ment qqn . DĒPINGO, is, pinxi, pictum, ere, a. Peindre . Syn. Pingo, describo. Adv. Commode sane. Usus : Mente et cog it at i one sib i a liquid depingere, se représenter qqche dans l’esprit . Cf. Pingo . DĒPLŌRO, as, avi, atum, are, n. Pleurer , gémir , se lamenter . Syn. Lament or, conqueror, defleo. Adv. Copiose, dolent i us, div in it us. Usus : Si ad sax a de injuriis tuis conquer i et deplorare velim. Querelas deplorare. Quis pro rerum atrocitate tantas calami tates deploret? Cf. Lugeo , Gemo . DĒPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Mettre à terre ; déposer , abandonner , quitter . Syn. Repono, colloco, abjicio, exuo, pono. Adv. Honest i us in i mic it i as, honesti ime, humani ime, paul is per, plane. Phras. 1. Depone metum, déposez toute crainte . Mitte timores istos; mi as fac sollicitudines; omitte anxias de te cur as; expedi mentem iis angoribus; respira ab his timoribus; abduc ab iis molest i is tantisper animum; ejice hos animo timores; animum confirm a; faces sant istæ nunc curæ, quæ animum exedunt; aufer in tempest i vas sollicitudines. Animum cur is depre um erige, excita. Cf. Cura , Metus , Timor . 2. (Deposit us est a suo magistratu, Vulg. ), il fut déposé de ses fonctions . Abactus magistratu est; magistratu abire, decedere ju us; spoliatus omni dignitate; honor is gradu deject us, exauctoratus est; detractum, abrogatum est ill i imperium; in ordinem est redact us; adempta sunt ill i magi stratus insignia; motus est magistratu. Cf. Abdico , Dejicio . Usus : 1. In tuo sermone et suavitate cur as omnes depono. Studium pristinum, amorem, amicitiam deponere; timores, cur as, spem, metum, offensionem, memoriam dolor is deponere. Factas contumelias ex animo deponere. Omnes molest i as deposui et ejeci. 2. Imperium, provinciam deponere, déposer un comm an dement , ce er de gouverner une province . Cf. Abdico . 3. Ægrum deponere, des per are, abandonner un malade . Deposit a et con clam at a est res public a. 4. Apud aliquem, in alicujus fide, causam suam, pecuniam deponere, confier à qqn sa cause, sa fortune . Cf. Abjicio . DĒPŎPŬLĀTĬO, ōnis, f. Dévast at i on , ravage . Syn. Vastatio, direptio, eversio. Usus : Quis excisionem, inflammationem, eversionem, depopulationem, vastitatem agris intulit? Non me honorum direptio, non tectorum excisio, non ædium sacrarum, publicorum operum depopulatio movet. DĒPŎPŬLĀTOR, ōris, m. Dévast at eur . Syn. Prædat or, direptor. Usus : Depopulator for i, obse or patriæ. DĒPŎPŬLOR, aris, at us sum, ari, d. Dévaster , ravager . Syn. Vasto, diripio, depopulationem infero, exscindo, ever to, inflammo; hostilem in modum prædas ago. Usus : Agros depopulari. Cf. Diripio , Vasto . DĒPORTO, as, avi, atum, are, a. Emporter , transporter . Syn. Exporto, por to, reporto, aufero; duco, deduco. Adv. Frug a liter, tuto, undique. Usus : Non opes modo, sed et humanitatem ex Italia deportasti. Bellum in Africam et exercitum deportavit Pompeius. Triumphum ex provincia deport are. Romam valetudinis causa se deport are. Deport are aliquem in exilium, déporter . Cf. Porto . DĔPOSCO, is, pŏposci, poscere, a. Demander avec instance . Syn. Omnino posco, appeto, flag i to, expeto. )( Recuso. Usus : Hoc non modo non recuso, sed deposco. Has sib i partes depoposcit. Hunc imperatorem sib i ad bellum miles deposcebat. Cf. Peto , Posco . DĒPŎSĬTUM, i, n. Dépôt . Syn. Commend a tum alicui, vel concreditum. Usus : Depositum non reddere, in just it iæ est. DĒPRĀVĀTĒ, De travers , mal . Syn. Corrupte. Usus : Depravate de re aliqua judicare. DĒPRĀVĀTĬO, ōnis, f. Con torsion , altération . Syn. Corruptio, distortio. Usus : Oris depravatio nob is indign a. Non te, sed depravatione verb i me urgebat. Depravatio et fœditas turpificati animi si videri po it. Depravatio consuetudinum, opinionum vanitas, animorum imbecillitas multos alio flectit. Cf. Corrumpo . DĒPRĀVO, as, avi, atum, are, a. Tordre ; altérer , corrompre . Syn. Corrumpo, pravis moribus imbuo; ab officio abduco, aver to, avoco. Usus : Mores juvenum nostra indulgent i a corruptelaque depravantur. Cf. Corrumpo . DĒPRĔCĀTĬO, ōnis, f. Prière . Syn. Precatio, postulatio. Usus : Deprecatio est, in qua non defensio fact i; sed ignoscendi postulatio continetur. Deprecatione uti. Afferet ill i deprecationem periculi ætas ill a, in qua tum fuit, grâce . DĒPRĔCĀTOR, ōris, m. Celui qui intercède . Syn. Qui reo veniam et impunitatem deposcit, et eximit periculo. Usus : 1. Sperabam, me potius adjutorem tibi futurum, quam miser i arum deprecatorem. 2. Defensor, défenseur . Deprecator for tun arum ac salutis meæ fuisti. Cf. Defensor , Patron us . DĒPRĔCOR, aris, at us sum, ari, d. Prier ; détourner , écarter . Syn. Deprecatione impetro, supplico; removeo, recuso. Adv. Paulatim. Phras. 1. Deprecare pro me, intercédez pour moi , ( Vulg. Intercede pro me). Iratos, quæso, animos deprecare; deprecatorem te in meo periculo præbe to; deprecator is mun us suscipe; deprecator is partes age; pro capite, pro salute mea deprecare; in deprecanda principis ira studium tuum adhibe; operam, studium, auctoritatem pro me interpone; precibus periculum averte. 2. Iram divinam deprecari, apaiser par des prières la colère divine . Pacem Superum precibus exposcere; finem irarum cœlestium exposcere. 3. (Culpam suam deprecatus est, Vulg. ), il demand a pardon de sa faute . Error is veniam petiit, rogavit; culpam precibus eluit; ut ejus delict i sib i venia daretur; ut delict i gratia fieret; ut culpa ea sib i condonaretur, ut nox a remitteretur, oravit. Cf. Venia . Usus : Multorum vitam a tyran no deprecatus est, il demand a au tyran la vie de nombre de citoyens . Calamitatem a se, mortem, supplicium deprecari. Pro reditu Ciceronis amici deprecati sunt, les amis de Cicéron demandèrent son rappel . Nullum periculum pro republic a; null am pœnam, si fefellero, deprecor, aut refugio, si je vous trompe, j’accepte to us les châtiments . DĔPRĔHENDO, is, di, sum, ere, a. Arrêter , prendre ; saisir , conn aître , s’apercevoir . Syn. Com pre hen do, an i mad ver to, agnosco, comperio, teneo. Adv. Itidem, manifesto. Usus : Aliquem in maleficio, in manifesto scelere, ips is oculis facinus deprehend ere. Cf. Manifest us . DĔPRĔHENSĬO, ōnis, f. Découverte . Epith. Manifest a. Usus : Manifest a veneni deprehensio. DĔPRESS US, a, um, Abai é , bas . Syn. Demi us, abject us, humilis. Usus : 1. Depre a dom us. Voce sedata et depre a us us sum. 2. Demersus, coulé à fond , englouti . Aiunt hostium cla em aut prof lig at am aut depre am. Cf. Abject us , Humilis . DĒPRĬMO, is, pre i, pre um, ere, a. Abai er , abattre , fouler aux pieds . Syn. Affligo, protero, conculco, demit to. )( Extollo, erigo, effero. Phras. 1. Satis hominem depre it, il a a ez humilié cet homme . Audaciam hominis egregie contudit; vim ac spiritus fregit; tumorem compre it; arrogantes hominis spiritus infregit, coercuit, debilitavit. Cf. Frango , Coerceo . 2. Quid ita te deprimis? Pourquoi vous abai er ains i? Quid ad ist a descend is? quid in humiles has ac sordid as cog it at i ones te abjicis? cur nihil altum, nihil te dignum suscipis? cur ita a versus es ab omnis honestæ gloriæ studio? cur nihil spectas in laude positum? cur animum ita dejicis, demittis? cur animi magnitudinem ad infima hæc inflect is? Nimium mihi humilis, abject us, depre us videtur animus tuus; hum i serpere, hum i jacere animum tam sublimem erectumque patiere? Cur ab animi præstantia adeo descivisti? Cf. Humilis , Abject us . Usus : Vos etiam me am fortunam deprimitis, vestram at toll it is. Me vituperando affligitis, exstinctum me vi atque impre i one eversum cupitis. Cf. Affligo . DĒPRŌMO, is, prompsi, promptum, ere, a. Tirer hors ou de . Syn. Expromo, profero, expo no, eruo. Usus : Pecunia ex ærario deprompta. Argumentum ex intimo artificio deprompsi. Cf. Promo . DĒPUGNO, as, avi, atum, are, a. Combattre , livrer bataille . Syn. Decerto, dimico. Adv. Gratis, peregre, valde. Usus : Cum facinorosis depugnandum, aut serviendum est. Cf. Pugno . DĒPULSĬO, ōnis, f. Action de repou er , d’écarter . Syn. Expulsio, inficiatio. Usus : Adeptio bon i, depulsio mali, servitutis, dolor is. DĒPULSOR, ōris, m. Celui qui cha e , qui repou e . Syn. Expulsor. Usus : Depulsor dom in at us, quam part i ceps e e maluit. DĒPURGO, as, avi, atum, are, a. Nettoyer . Syn. Purgo. Usus : Crimen depurgare, iram deprecari. DĒPŬTO, as, avi, atum, are, a. Compter , supputer ; estimer . Syn. Puto, censeo, existimo. Usus : Vide, ne te hebetem e e deputes. Deputabo mecum rationes, atque excutiam. Se indignum re aliqua; alter i us operam parvi deputare. Eam rem in lucro deputavit. ( Pro destino, dépêcher , barbarum est.) DĒRĔLICTĬO, ōnis, f. Abandon . Syn. Contemptio. Epith. In just a. Usus : Communis utilitatis derelictio contra naturam est. Cf. Solitudo . DĒRĔLINQUO, is, līqui, lictum, ere, a. Abandonner . Syn. Desero, destituo. Usus : Causam communem derelinquere. Perditus, nec a for tuna tantum, sed et spe derelict us. In cultus et derelict us ager. Cf. Relinquo , Desero . DĒRĔPENTE, Tout à coup , soudain . Usus : Derepente corruit. DĒRĬDĔO, es, risi, risum, ere, a. Rire , se moquer de . Syn. Eludo, irrideo. Phras. Thrasones ubique deridentur, part out on se moque des fanfarons . Thrasones fabula sunt vulgi; ubique ludibrio sunt, ludibrio habentur; risum movent omnibus; risum cient, excutiunt; deridiculo sunt omnibus. Cf. Irrideo , Ludibrium . Usus : Contemnite illos, et deridete. Cf. Contemno . DĒRĪDĬCŬLUM, i, n. Moquerie , ridicule . Syn. Irrisio. Usus : Verba alicui per deridiculum dare. DĒRĪVĀTĬO, ōnis, f. Action de détourner (les eaux) . Syn. Deductio. Usus : Ductus aquarum, der i vat i ones fluminum. DĒRĪVO, as, avi, atum, are, a. Détourner . Syn. Duco, deduco, traho, arce o. Phras. Laudis partem in se derivare, attirer sur soi une partie de la gloire . Transmovere in se alien am laudem; in societatem gloriæ alienæ se offerre; de alien a laude sib i a liquid decerpere. Cf. Adscribo . Usus : Transl. Crimen culpamque in alium derivare, faire retomber une faute sur un autre . Partem curarum in aliud studii genus; rem aliquam in suum usum derivare, convert ere. Cf. Adscribo , Confero . DĒRŎGO, as, avi, atum, are, a. Ôter , ret rancher . Syn. Detraho, delibo, minuo. )( Arrogo. Adv. Maxime. Usus : Fidem somniis meri to derogant sapientes. Ea res multum de dignitate populi, de virtutis exist i mat i one derogavit. Suspicio in i mic it i arum auctoritatem et fidem ejus dict is derogavit. Legi, aut de lege a liquid derogare. Nimium tibi derogas, dum omnia arrogas. Cf. Demo , Adimo . DĒRŎSUS, a, um, part. v. anom. dero do. Rongé . Usus : Clypei a muribus deros i. DĒRŬO, is, rŭi, ere, a. Détruire . Usus : De laudibus Dolabellæ cumulum deruam, je rabattrai bien le mérite de Do labella . DĒSÆVĬO, is, ii, ire, n. * Sévir avec violence ; ce er de sévir , s’apaiser . Syn. Sævire desi no. Cf. Crudelis . DĒSCENDO, is, di, sum, ere, n., nonnunquam a. Des cendre . Syn. Delabor, e loco super i ore venio, devolo, me demit to. )( Ascendo. Adv. Obviam, omnino, pedetentim, propere, timide. Phras. 1. Descend it ex equo, il descend it de cheval . Ad pedes se dedit; in pedes desiliit; ad pedes degre us est. 2. Ad certamen descend ere, en venir aux mains . Cert am in i se offerre; dimicationem subire; in aciem et certamen rem committere; rem in casum cert am in is dare. Cf. Certamen , Pugna . Usus : 1. Descend it de rostris in campum; in loca æquiora se demisit host is. 2. Accedo, venir . Ad cond it i ones oblatas, vel in prœlium tibi descendendum erit. Ad extrema consilia, ad dimicationem capitis descend i. Ad accusandum, causam agendam, ad animi remi ionem descend ere. Alterutram ad conditionem descend ere vult Cæsar.