GALLUS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 23
i, m. Coq . Epith. Gall in ace us. Usus : 1. Galli victi silere solent, canere victores. Tegallorum, illum buccina rum cantus exsuscitat. 2. Oriundus e Gallia, Gaulois . Galli robore, Pœni callid it ate, Græci artibus valent. GĀNĔÆ, ārum, f. pl. Taverne , lieu de débauche . Syn. Loca libidini et helluationibus apt a, lustra. Usus : Ganearum fum us et nidor. GĀNĔO, ōnis, m. Coureur de cabarets , mauvais sujet . Syn. Helluo. Epith. Facinorosi imus, egenti imus, cincinnatus. Usus : Quis ganeo, quis nepos. Cf. Nepos . GANNĬO, is, ire, n. Grogner . Usus : Quid ille gannit, quid vult? Que marmotte-t-il, que veut-il? GARRĬO, is, īvi et ii, ītum, ire, n. Bavarder . Syn. Loquor sine delectu, garrulus, loquax sum. Phras. 1. Lib enter garrit, il aime à babiller . Homo loquax est et odiosus: garrit, quidquid in buccam venit; totis dieb us tinnit; linguæ immodicæ est et garrulus; futili et import una loquacitate omnibus obstrepit; linguam ger it impense liber am et exp edit am. 2. Inepte garrit, il parle à tort et à travers . Quidquid in buccam venit, deb later at, effudit; garrit, quo neque pes, neque caput compare at; rimarum plenus est, hac, illac perfluit. Cf. Loquor . Usus : Garrimus, quidquid in buccam venerit. GARRŬLUS, a, um, Babillard . Syn. Loquax. Usus : Garrulus ventosæ et immodicæ loquacitatis. Cf. Garrio . GAUDĔO, es, gāvīsus sum, ere, n. Se réjouir . Syn. Lætor, exul to, triumpho; lætiti a, gaudio exul to; gaudio triumpho; lætiti a afficior. Phras. 1. De prospero rerum tuarum succe u immortaliter gaudeo, je me réjouis in fini ment de l’heuereux succès de vos affaires . Lætiti a exsulto; gaudio efferor et exsilio. Res tuæ secundæ mihi summæ jucunditati sunt; capio ex ill is voluptatem non mediocrem; res tuas eo e e loco cum in tue or, summa lætiti a pro fund or; omnibus lætiti is incedo; nimio gaudio pene desipio. Vix capio eam voluptatem, quæ ex rerum tuarum prospero succe u enata mihi est. Ex florenti imo rerum tuarum statu lætiti am capio, voluptatem haurio incredibilem. Res tuas tam florentes cum aspicio, cumulor gaudio ingenti; lætiti a efferor et triompho. 2. Mire gavisus sum, je me suis grande ment réjoui . Tanta lætiti a auctus sum, pene ut non const a rem mihi; incredibili gaudio sum elatus; manus sustuli ego et amici, tuumque gaudium gaudebamus. Etsi turpis est effusio animi, et lætiti a exsultans, gestiens, immoderata, comprimere tamen vim gaudii non potui; vix præ gaudio mei compos fui; superfund ent i se lætitiæ non temper avi; lacrimæ mihi gaudio manarunt; tanta mihi lætiti a oborta est, ut in vultum erumperet, ut voce manibusque lætiti am animi significarem. Cf. Lætus , Lætor , Jucundus , Gaudium . GAUDĬUM, ii, n. Joie . Syn. Lætiti a, voluptas. Epith. Commune, exile, falsum, in cred i bile, in sat i a bile, maximum, nimium, summum. Gaudia perpetua, plena, vera. Phras. Novus is honor magnum mihi gaudium attulit, cette nouvelle dignité m’a comblé de joie . Ingenti me gaudio complevit, implevit; lætiti a me extulit; animum gaudio explevit; in lætiti am in sol it am me conjecit; delibutum gaudio me red did it; lætiti am incredibilem mihi objecit; voluptate liquid is sima me perfudit; lætiti am mihi præbuit; liberal is sima me voluptate cumulavit; suavi imæ mihi voluptati fuit. Cf. Delecto . Usus : Gaudio affici, compleri, per fund i, cumulari. Gaudio efferri, exsilire, exsultare, triumph are. Gaudium erupit. Inf a us to nuntio public a gaudia con tamin are. Cf. Lætiti a . GĀZA, æ, f. Trésor royal ; en gén. riche es . Vox persica. Syn. Ærarium, pecunia, thesaurus, reg iæ opes, bona fortunæque. Epith. Maxima, regia, Gazæ pac at is simæ atque opulent is simæ. Usus : Ab auro gazaque regia manus abstinuit. Omnium locupletum fortunæ, omnium provinciarum fructus, omnium regum bona, vectigalia, divitiæ, Persicam gazam non adæquant. Cf. Divitiæ , Copia . GĔLĬDĒ, Transl. Fro i dement ; mollement . Usus : Res omnes gelide timideque mini str are. GĔLĬDUS, a, um, Glacé . Syn. Frigid us. Usus : Gelidæ fontium perennitates, sources toujours fraîches et courantes . GĔLŪ, indecl. n., adhibetur fere tantum abl. sing. Glace . Syn. Glacies. Usus : Hiems rura gelu claudit. Perpetuo gelu locus riget. Cf. Frigus , Hiems . GĔMĬNĀTĬO, ōnis, f. Redoublement . Figura, seu exornatio verborum. GĔMĬNO, as, avi, atum, are, a. Redoubler . Syn. Duplico. GĔMĬNUS, a, um, Double ; semblable . Syn. Similis. Usus : 1. Par est avaritia, similis improbitas, eadem impudent i a, gemina audacia, leur audace va de pair . 2. Duplex, double . Vos gem inæ voragines rei publicæ. Gemini fratres, jumeaux . GĔMĬTŬS, ūs, m. Gémi ement . Syn. Suspirium, vox dolore expre a. Epith. Lamentabilis, imbecillus, adjectus, flebilis, liber, magnus, maximus, tantus. Gemitus acerb i, miser i. Usus : Tota urbe gemitus fact us et fletus; lamentatio, ejulatio to to foro.
Readham'da tam maddeyi gor →