MOS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 32
mōris, m. Conduite , usage , coutume . Syn. Consuetudo, institutum, rit us, disciplina, us us, modus. Epith. Acc us at or i us, antiquus, austerus, civil is, communis, conscius, per versus, us it at us, ver us, nov us, patrius, domestic us, regius, rhetoric us. Amabiles, bon i, modest i, commodi, corrupt i, dispares, extremi, faciles, fer i, grat i, immanes, improbi, imperiti, barbari, just i, integri, religiosi, timid i, mali, molest i, perditi, rustic i, suaves, sever i, temper at i, fer i. Phras. 1. Moris est, il est d’usage, c’est l’usage . In more est; in more positum est; more comparatum, confirm a tum est; consuetudo fert; consuetudinis hoc est; consuetudo est, mos est; mos obtinuit; mos fert; more receptum est; jam inde a major i bus consuetudo tenet, obtinet, ita fert; vet us hoc est, ut, etc. 2. Morem suum servat, il garde ses habitudes . Instituto suo utitur; institutum suum tenet, servat; solemne suum servat; morem suum obtinet, tenet, retinet; propositum suum tenet; institutum suum sequitur; antiquum obtinet. Usus : Hoc factum est more et modo. In more majorum id non fuit. Meo more agam. More barbarorum fungi, agir en barbare . Abhorret id a more nostro, cel a est contraire à nos usages . Decedere de more et instituto, abandonner les anciennes coutumes . Revocare veterem morem, ramener une vieille coutume . Morem inducere, in morem a liquid inducere, transferre, perducere, faire pa er qqchose en coutume . Morem eum poster i acceperunt, leurs descendants ont adopté ces usages . Tenues reliquiæ pristini mor is hærent, il ne reste plus que des vestiges des anciennes coutumes . Mos ille ac consuetudo inveteravit, cette habitude s’est enracinée . Non recedam a more et consuetudine, je n’a ban donne rai pas mes coutumes et mes habitudes . Morem alicui gerere, faire les volontés de qqn . Cf. Consuetudo . MŌTĬO, ōnis, f. Mouvement , impulsion . Syn. Motus, commotio. Epith. Continuata, perennis, trans vers a, dispar, suavis. Usus : 1. Orbium cœlestium motio. 2. Affect us, motiones animi, les mouvements , les pa ions de l’âme . MŌTŬS, ūs, m. Mouvement , agitation . Syn. Motio, agitatio, impulsus. )( Status. Epith. Acer rimus, alien us, asper, celer, cert us, nece arius, constans, deform is, divinus, dulcis, extern us, igneus, in an is, in cert us, incredibilis, interior, jucundus, magnific us, minimus, natural is, nov us, opinabilis, or at or i us, pronus, obliquus, supinus, repent in us, sempiternus, solutus, temerarius, turbid us, venustus, voluntarius. Accommodati, admirabiles, avers i, uberes, acuti, const antes et rat i, dispares, di imiles, finiti, æquabiles, inimici, non temper antes, liber i, magni, odiosi, palæstrici, mediocres, soluti, vagi, turbulent i, volucres. Usus : 1. DEUS motum dedit cœlo. Animal i a motu cientur interior i. In maxim is motibus et mutation i bus cœli. 2. Affect us, perturbatio, commotio, mouvements de l’âme, pensée, idée, pa ion . Magnos animorum motus efficere. Motus animi ration i obtemper antes. Motus cogitation is celeriter agitatus. Nunquam animus a git at i one motuque vacuus est. 3. Concurs us, turba, tumult us, mouvement politique, émeute, révolution . In quo motu temporum, quanta con vers i one rerum versamur! Catilinæ insanos motus cohibuit, compre it. Motum concitare, moliri. Motus Rei publicæ afferre. Magno res in motu est. (Motu proprio, Vulg. ), de son propre mouvement . Latine: sua sponte. MŎVĔO, es, mōvi, mōtum, ere, a. et n. Mouvoir , mettre en mouvement ; exciter , causer , produire ; n. Se mouvoir . Syn. Cieo, agito, impello, pello, verso, ago; efficio, excito; allicio, pellicio, induco. Adv. Conjuncte, leviter, long i us, magnopere, mirabiliter, nece ario, per multum, valde, vehement i us, acute, constanter, dulciter, facile, for tui to, immoderate, in a niter, jucunde, libere, mediocriter, non ita placide, solute, peracute, tardius, vehementer, velociter, vere. Phras. 1. Movit or at i one sua hominum animos, son discours a remué les auditeurs . Animos flex it; animos inc end it, accend it; motum animis attulit; mentes hominum all exit, voluntates impulit, quo volebat. Valebat ejus oratio ad fingendas hominum voluntates, et quo vellet, ducendas; valebat ad motus in flamm an dos. Motus animorum ita miscuit, sens us mentesque hominum ita pertractavit, nemo ut resisteret; flex it mentes hominum fregitque ejus oratio; uno sermone animos omnium, quo vellet, perduxit. Perculit animos ejus oratio, et in audientium animis aculeum defixit, reliquit. Ad stimulandos hominum animos aculeum habu it ejus oratio; ita percu it ac quate fecit hominum animos, tanquam in ejus manu omnium voluntates e ent; ad sent ent i am suam populi animos deduxit; in suam sent ent i am omnium mentes or at i one convert it. 2. Motus sum ejus precibus, ses prières m’ont touché . Adduct us precibus, impulsus lacrimis, invitatus, induct us precibus ce i. Usus : 1. Ursere ill i, ut nos loco move rent. 2. Abduco, ébranler . Movere aliquem de sententia. Senatu movere. 3. Muto, changer qqche . Tot annorum po e i ones movere intutum. 4. Discedo, s’éloigner , quitter . Ne te Roma mover is. 5. Sollicito, exciter . Multa me movent in disce u. 6. Allicio, invito, hortor, inviter . Illa me causa movet. 7. Efficio, excito, produire , causer . Clamores, risus, lacrimas, hominum studia, suspicionem movere. Cf. Persuadeo .
Readham'da tam maddeyi gor →