INTERFECTOR

ōris, m. Meurtrier , a a in . Syn. Percu or. Usus : Hostes et interfectores rei publicæ. INTERFĬCĬO, is, fēci, fectum, ere, a. Tuer , ma acrer . Syn. Neco, eneco, occido, ferro vitam eripio, morte mulcto, interimo, mortem affero. Adv. Impune, nefarie, aperti ime, publice. Phras. 1. Multi sane interfecti sunt, bien des gens ont été tués . Cædes maxima est fact a; interne cio civium est consecuta; cives occisione deleti; mors all at a, oblata multis; acerb is sima morte affect i, numero viventium exturbati; jugulati, trucidati, de medio sublati, inter empt i, perempti, luce privati plurimi; multi cervices jugulum ferro præbuere, ferrum corpore recepere; lux erepta multis; multi vita expulsi ferro concidere; obtruncati multi; magna cædes per pet rata; multi mortiferis vulneribus ict i cecidere; multi spiculis perfo i, gladiis per adversum pectus transfix i; securi percu i procubuere; magna strages, magna cædes est edit a; ingenti cæde pro strati sunt plurimi, interne cion i dat i; mort i dediti, pecoris modo consci i. 2. Ipse se inter fecit, il s’est suicidé . Mortem sib i ipse conscivit; vim, manus sib i attulit; sua sib i manu vitam exhausit; ipse sib i ferro pectus trajecit; suo sanguine manus ipse suas imbuit; liberum mort is arbitrium occupavit; voluntariam mortem occupavit, sib i conscivit; occupavit fat i diem ipse adacto in pectus gladio, infelici dexter a, suoque ictu mortem invenit; ferrum ipse sib i in pectus demisit; in ferrum pectore incubuit; sua manu cecidit; hausto veneno, inter cis is venis, abrupt is venis, mis so per venas sanguine longæ ætat is cruciatus antevert it, effugit; infamem vitam turpi imo exitu fœdavit; sib i mort is diem admovit; vitam sib i abrupit, extorsit; vitæ finem fecit; vim, manus sib i intulit. Usus : Per insidias eum in terfe cist i. Cf. Cædes , Interimo , Occido . INTĔRIM, Pendant ce temps , cependant . Syn. Interea, tantisper, inter hæc. Usus : Interim Varus Uticam venit. INTĔRĬMO, is, ĕmi, emptum, ere, a. Tuer , détruire . Syn. In terf i cio, interim affero. Phras. A furioso homine inter empt us est, il fut tué pur un homme en fureur . Furiosi hominis manu percu us inter i it, sublatus est; lux, vita ill i erepta est; furiosi hominis manu ictus occubuit, mortem oppetit; eum homo furiosus ab jugulo, ita ut per cost as ferrum emineret, terræ affix it; stricto gladio pectus transegit; cultrum ill i in corde defixit; gladium superne jugulo defixit; mortifero vulnere furiosi manu ictus præceps in vuln us obiit; prolapsus in vuln us cecidit exanimis; ejus lat us homo furiosus gladio hausit; ejus pectus stricto gladio homo furiosus semel iterum que percu it. Cf. In terf i cio . Usus : Lucretia se ips am inter emit. INTĔRĬOR, ōris, com. gen. Intérieur , )( Exterior. Usus : Nihil mente inter i us. Interior ædium pars. Inter i ores litteræ, et reconditæ. INTĔRĬTŬS, ūs, m. Mort , destruction . Syn. Occasus, obit us. Epith. Acerbus, crudelis, immaturus, just us, opt at is sim us, paternus, perceler, repent in us, similis, uni versus, voluntarius. Usus : Natura omnium rerum inter it us atque obit us conficit. Nihil non aliquando ad interitum redigetur. Ea res interitum rei publicæ afferet. Inter it us et di i patio. Cf. Ruina , Excidium . INTERJĂCĔO, es, jăcŭi, ere, n. Être situé entre . Usus : Interjacebat campus, colles imminebant. INTERJECTĬO, ōnis, f. Insertion . Syn. Interpositio. Usus : Interjectio verborum. INTERJECTŬS, ūs, m. Interposition . Syn. Interjectio. Usus : Luna terræ interpositu interjectuque deficit, la lune s’éclipse quand la terre se place entre elle et le soleil . INTERJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. Mettre entre . Syn. Interpono. Usus : Nasus quasi murus oculis interjicitur. Inter illorum ætates interject us Cato. In vol up tat i bus nullo intervallo interjecto dies noctesque versari. Alii ali is interject i. INTERLŎQUOR, ĕris, lŏcūtus sum, loqui, d. Inter rom pre . Usus : Siccine mihi interloqueris? INTERLŪCĔO, es, ere, n. Paraître , briller entre ; luire . Syn. Eluceo, emineo. Inter dignitatis fortunæque gradus hoc interlucet, hoc dis crimen est, il y a cette différence . INTERMĔDĬUS, a, um, Interposé , intercalé . Syn. Medius, interject us, inter mi us. Usus : Plan i ties inter mi a collibus, urbemque inter et flumen intermedia. Est quidam interject us, in termed i us, et quasi temper at us, in neutro excel lens, utriusque part i ceps, vel utriusque potius expers. Cf. Medius . INTERMĬNĀTUS, a, um, Non limité , qui est sans fin . Syn. Inf in it us, immensus, ætern us. )( Term in at us. INTERMĬNOR, aris, at us sum, ari, d. Menacer . Syn. Minor. Cf Minari. INTER MISSĬO, ōnis, f. Interruption . Syn. Intervallum, inter cape do, relaxatio. Usus : Nunc, propter intermi ionem for ens is operæ, sine ulla inter mi i one temp or is dies noctesque litter is vaco.