APPRIME

Beaucoup , fort . Syn. Valde, multum, perquam, plurimum. Usus : Homo apprime doctus, pius, nobilis. APPRŎBĀTĬO, ōnis, f. Approbation , as sentiment . Syn. Comprobatio. Epith. Inutilis, magna, popular is, tanta, turpis. Usus : Id vulgi as sensi one, popular i appro bat i one, et plausibus metiendum est. APPRŎBĀTOR, ōris, m. Appro bat eur . Syn. Comp rob at or. Usus : Tu fuisti suasor, impulsor itineris mei, mag is autem appro bat or. APPRŎBO, as, avi, atum, are, a. Approuver . Syn. Comprobo, laudo, confirmo. )( Improbo. Adv. Hon orifice, mirabiliter. Nece ario, temere, valde, vehementer. Phras. Approbavere omnes viri sent ent i am, tout le monde approuva cet avis . Summa as sensi one pleb is, secund is admurmurationibus senatus audit us est. Conclamavere omnes, ita fier i oportere. Viri sent ent i am laud ave runt omnes et app rob ave runt; rat am omnes habuere; a ensu excepere. Itum est, pedibus itum est in ejus viri sent ent i am. In ejus sent ent i am disce io fact a est; in ejus sent ent i am disce um est. Summa as sensi one Senatus, secundoque populo sententia comp rob at a est. Una omnium, consent i ens que vox erat: æquum e e, quod postularet; standum e e ea viri sententia; ad ejus viri sent ent i am, suam adscribi voluere; album calculum adjecere. Usus : Milites ducis sent ent i am mag no clamore, una voce approbarunt. Quod actum est, Dii appro bent! Utinam tibi cons ilium, officium meum approbem! pui ent les dieux le trouver bon! pui iez-vous approuver mes de eins, mes services! Cf. Probo , As sent i or , Astipulor . Appro band i formulæ: Festive, probe, optime! Non po um, quin exclamem: bene hercle factum est. Euge optime! o factum bene! beast i! vir es! Eugepæ nunc places! (Iron.) APPRŌMITTO, is, mis i, mi um, ere, a. Répondre pour qqn , se faire caution . Syn. Prom it to. Usus : Factum est, ut volui, quod decies sestertium app rom is ist i. APPRŎPĔRO, as, avi, atum, are, a. Hâter , accélérer ; n. se hâter . Syn. Propero. Usus : Ut appro per ent, adhortabor. Cf. Propero , Festino . APPRŎPINQUĀTĬO, ōnis, f. Approche . Usus : Senectus est appropinquatio mort is. APPRŎPINQUO, as, avi, atum, are, n. Approcher , s’approcher . Syn. Accedo, advento prope, propius, proxime; propius sum, adsum; vicinus sum, impendeo, pedem confero; in oculis, in conspectu sum; in conspectum me do. )( Absum. Adv. Valde. Usus : Ejus rei maturitas nondum venit, etsi appropinquet. Impendet fatum aliquod, plane instat, certe appro pin quat. Alicui, ad aliquem appro pin quare. Cf. Propinquus , Vicinus , Prope . APPULSŬS, ūs, m. Accès , atteinte . Syn. Acce us. Epith. Nimius. Usus : 1. Tactus frig or is, et caloris omnes appulsus nimios sent it, il sent toutes les atteintes un peu fortes du chaud et du froid . 2. Commotio, action , impulsion , influence . Tribus mod is Deorum appulsu homines somniant. Cf. Advent us . ĂPRĪCĀTĬO, ōnis, f. Action de se tenir au soleil . Usus : Unam in tua villa apricationem omnibus istorum regnis antefero. Calescere apr i cat i one, vel igni. Loci amœnit as libero sole fruentis; a tepore sol is indefensi. ĂPRĪCOR, aris, at us, sum, ari, d. Se chauffer au soleil . Usus : Alexander Diogeni apricanti officiebat. ĂPRĪCUS, a, um, Exposé au soleil . )( Opacus. Usus : Hortus, locus, vine a aprica. APTĔ, Bien , convenable ment , parfaitement . Syn. Apposite, accommodate, decore, commode, congruenter, eleganter. Usus : Apte dicere et numerose. Facile judicamus, quid apte fiat, quid ab officio, natura que discrepet.