Þynken

v. to seem; þynkeþ , pr. s. impers. , PP; þuncð , S; þunchð , S; þinc heð , S; þinkð , S; þingð , S2; þenkeð , PP; þuhte , pt. s. , S; þuȝte , S; þoȝte , S2; thoughte , C3; þout , S2.—AS. þyncan , pt. þúhte , pp. ( ge ) púht . See Þenchen . A Concise Dictionary of Middle English, by A. L. Mayhew and Walter W. Skeat ti-Ty.