MANCUS
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 30
a, um, Privé d’un membre ; défectueux , imparfait . Syn. Cui ad summam a liquid deest, imperfect us, curt us, mutilus. Usus : Cognitio naturæ sine actione manca est. Mancus, et membris omnibus captus. MANDĀTUM, i, n. Charge , commi ion ; ordre . Syn. Res man data, imperium, voluntas, ju um. Phras. 1. Mandatum dedit centurion i, ut milites plecteret, il or donna au centurion de punir les soldats . Pœnæ capiendæ ministerium centurion i imposuit; centurion i in mand at is dedit, ut pœnam de militibus reposceret; mand at is oneravit centurionem; man data dedit; man data edidit; triste edidit imperium de supplicio militum a cent uri one sumendum. Cf. Impero , Jubeo . 2. Man data fecit, il a accompli les ordres donnés . Man data egit, curavit, confecit, exhausit, exsecutus est; mand at is sat is fecit; imperata fecit. Cf. Pareo , Obedio . Usus : Cum mand at is mittere, man data dare, charger d’une commi ion . Man data accipere, recipere, habere, recevoir une commi ion . Man data alicujus perferre ad aliquem, deferre, exponere, transmettre des instructions, des propositions . Man data exsequi, persequi, digerere, exécuter un ordre . 1. MANDO, as, avi, atum, are, a. Charger de , prescrire , ordonner . Syn. Jubeo, impero, impono, præscribo, mandatum do, in mand at is do, præcipio. Adv. Accurati ime litter is, diligenter, nomina tim, penitus, plane, privatim, probe, publice. Usus : 1. Mandavi filio, quæ fier i velim. 2. Commendo, commit to, trado, consigno, confier . Honores alicui, magi stratum, sacerdotium mandare. Vitam suam solitudini et tenebris, se fugæ, mortui cadaver humo mandare. Res gest as script is, litter is, monument is his to rias, versibus mandare. Rem poster is, anna lib us mandare, consigner dans les annales . Cf. Impero , Jubeo , Mandatum . 2. MANDO, is, di, sum, ere, a. Mâcher . Syn. Dentibus conficio. Usus : Dentibus manditur, extenuatur, mollitur cibus. MĀNE, Le matin . Syn. Diluculo, primo diluculo; prima luce; cum prima luce; antelucano tempore; matutino tempore; cum luceret; simul atque luceret; cum nondum luceret; ad prim am auroram; sub noctis extremum; luce appetente; ante ortum sol is; sole oriente; ort a luce; sub lucem; albente cœlo; sub die i ortum; ubi dies cœpit; cum ortu sol is, dubia adhuc luce; dubio adhuc die; lucis principio; ubi illuxit; circa lucis ortum; aperiente se die; albescente cœlo; primo mane; illucescente die; multo mane; bene mane; cum ips a luce; vergente ad lucem nocte; simul ac dies illuxerit. Cf. Aurora , Diluculum . MĂNĔO, es, mans i, mansum, ere, n. Rester , demeurer . Syn. Remaneo, comm or or, resto, sto, hæreo. )( Abeo, discedo. Adv. Constanter, diutius, firmius, in perpetuum, perpetuo, propemodum, recte, bene. Phras. 1. Domi lib enter maneo, je reste vol on tiers chez moi . Domi me ut plurimum teneo; tectis et tenebris me contineo; dom i a idue hæreo; parietum umbris me occulto; domo pedem non facile effero; parietum præsidio a for i strepitu me tue or; publico ut plurimum abstineo. 2. Manebo apud te, je demeurerai près de vous . Semper præsto tibi ero; adero ubique, a iduumque comitem me tibi præbebo, adjungam; hærebo later i tuo; a latere nusquam disced am; nulla me res a te a vellet, divellet, abjunget; nusquam abs te recedam, digrediar; affix us ero later i tuo; nulla me dies a te dis jun get. 3. Manet in sententia sua, il persiste dans son opinion . Stat in eadem sententia; perst at in sententia; propositum tenet; antiquum obtinet; deduci de sententia non potest; a sententia non disced it; flecti, depelli, dimoveri a sententia non potest; animum obfirmat in sententia; in dicenda sententia egregie sib i const at. Cf. Sententia . 4. Mansit idem color, la couleur rest a même . Ori color suus const it it; nihil mutavit or is color; perst it it idem in vultu color. 5. Mansit incolume pat rim onium mihi, mon patrimoine m’est resté tout entier . Stetit mihi tutorum præsidio pat rim onium integrum; nihil de paterna her edit ate libatum, imminutum est; paterna here ditas nihil detriment i accepit. Usus : In vita, in voluntate, in officio, in cond it i one, in sententia manere. Id animo fixum manet. Manet mihi vet us cum illo contentio; illud mane at, fixumque sit, qu’il reste bien entendu, qu’il demeure bien établi que . Idem te fatum manet, le même sort vous est réservé . MĀNES, ĭum, m. pl. Mânes , ombres . Syn. Animæ vita defunctorum. Usus : Mortuorum manes re aliqua expiare. Dii manes. MĂNĬCA, æ, f. Manche longue . Usus : Antonius solet accipere manic as. MĂNĬCĀTUS, a, um, Pourvu de longues manches . Usus : Manicatæ et talares tunicæ. MĂNĬFESTO, Manifestement , évidemment . Syn. Manifeste; pal am, aperte, perspicue, clare, non obscure. Usus : A liquid manifesto deprehensum. MĂNĬFESTUS, a, um, Manifeste , visible , évident . Syn. Clarus, perspicuus, non obscurus, apert us, test at us, contest at us, de quo const at, de quo liquet, quod luce clarius, quod patet, quod notum est omnibus. Phras. Res manifest a est, la chose est évidente . Res est ante oculos, ante oculos posit a, in medio posit a; res non conjectura, sed oculis tenetur; res ips a cert a, major i bus quasi theatris proposita; in clara res luce est; comperta sunt omnia; omnis res pal am est; in confe o res est; manu res tenetur; hoc quidem mini me latet; tam id perspicuum est, ut oculis judicare po it is; tam ea apert a sunt, quasi ea, quæ oculis cernuntur; non obscura res est, neque abscond it a; ill us trat a, pate fact a, comperta sunt omnia; res ips a loquitur; sole ipso clariora sunt et ill us trior a; manifest a, confe a res est; nonne vobis hæc oculis cernere videmini? Illustria sunt omnia et in aperto; patescit res tot a, et in forum ac lucem prolata est; e tenebris in lucem extract a est. Usus : Scelus manifestum et deprehensum. MĂNĬPŬLĀRIS, e, gen. com. De manipule , simple sold at . Syn. Qui de manipulo seu parva militum manu est. Usus : Me una hæc res torquet, quod non Pompeium, tanquam unus manipular is, non secutus sim. MĂNĬPŬLĀTIM, Par man i pules , par compagnies . Syn. Per manipulos. Usus : Acies man i pula tim struct a. MĂNĬPŬLUS, i, m. Javelle , gerbe ; compagnie de soldats . Syn. Fasciculus, quem metentes manu comprehendunt; exigua manus militum, pars cohort is. Usus : Armatos manipulos ad signa convocat. MĀNO, as, avi, atum, are, n. et a. Couler , se répandre ; pénétrer . Syn. Fluo, redundo; fund or, di eminor, dispergor, lati us di ipor, serpo, percrebresco. Adv. Late, comm uniter, longe. Usus : Serpit malum, rumor, sermo, et manat lati us. Non patiar eam rem ad urb is perniciem manare. Omnis honest as e quatuor fontibus manat. Hoc cons ilium e tuo capite manat. Rem a capite arce ere, et videre, unde cætera manent. Manat in omnes partes virus, et per omne corpus funditur; manavit ea pest is lati us, nec jam obscure serpens totas provincias occupat. Cf. Fluo . MANSĬO, ōnis, f. Séjour , demeure . )( Dece io. Epith. Cautior. Usus : Mansio in vita. MANSŬĒFACTUS, a, um, Adouci , apprivoisé . Syn. Domitus. Usus : Man sue fact i et exculti ad elegant i or a defluximus. Cf. Man suet us . MANSŬĔFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, a. Adoucir , dompter . Syn. Mansuetum reddere. Usus : Plebs man sue fact a et exculta. Cf. Man suet us . MANSŬĒTĒ, Douce ment , d’une manière cal me . Usus : Mansuete facere a liquid. MANSŬĔTŪDO, ĭnis, f. Douceur , mansuétude . Syn. Lenitas, facilitas. )( At roc it as. Epith. Incredibilis. Usus : Omnia plena clement iæ, mansuetudinis, liberal it at is. MANSŬĒTUS, a, um, Doux ; apprivoisé , dompté . Syn. Mitis, lenis, facilis; homo mitis in genii. )( Ferus, immanis, atrox. Phras. 1. Equus man suet us, cheval dompté . Animal ad mansuetudinem domitum, man sue factum, condocefactum, in sue factum; a ferocitate ad mansuetudinem traductum. 2. Jam man suet i ores sunt barbari ill i, déjà ces barbares sont un peu moins far ouches . A ferocitate in gen it a ad humanum cultum deduct i; ad humanitatem, mansuetudinem traducti sunt; ferocitatem exuerunt; resedit jam barbara ill a ferocitas in illorum animis; cultum jam, et mores humanos induere; mitius ingenium induere. Usus : Man suet us civis. Hominem te cognovi natura, consuetudine, disciplina leni imum et mansueti imum. Oratio placid a, submi a, lenis, mansueta. Cf. Lenis . MANTĬCA, æ, f. Besace , valise . Syn. Pera viator i a. Usus : Non videt, manticæ quod a tergo est. MANŬBĬÆ, ārum, f. pl. Butin . Syn. Præda, spolia ex hostibus capta. Epith. Imperator iæ; tantæ. Usus : Manubias Marti con sec rare. Manubiis rostra ornare. MĂNŪBRĬUM, ii, n. Manche , poignée . Syn. Capulus. Epith. Aureum. MĂNŪMISSĬO, ōnis, f. Affranchi ement d’un esclave . MĂNŪMITTO, is, mīsi, mi um, ere, a. Affranchir un esclave, lui donner la liberté . Syn. Libertatem do. MĂNŬS, ūs, f. Main . Syn. Dextra. Epith. Adversa, antiqua, apt a, arguta, contract a, con tamin at a et cruenta, dextra, facinorosi ima, firm a, hostilis, impi a, import una, sancta, sinistra, tremebunda, victrix. Usus : 1. Sumere in manus a liquid; in manu tenere; de manibus extorquere; e manibus rem non dimittere, deponere. Disciplina per manus tradita ( Vulg. de manu in manum), transmettre de main en main , par la tradition orale . Per manus demitti. Cedomanum, donner la main . Deligatis, vinctis post terga manibus. Manu abnuit. Litteræ tua, mea manu scriptæ, ( Vulg. propria manu). Manus porrigo. 2. Facultas, potestas, pui ance , pouvoir . Est hoc in manu tua. Manibus victoria excidit. 3. In promptu est, suppetit, avoir sous la main , à sa disposition . Res est in manu. In manu tenemus, habemus victor i am. Præ manibus habere a liquid, sous la main , tout près . 4. Vis, arm a, ferrum, violence , combat . Manus afferre alicui; manum abstinere, continere. Ad manus ventum est; manus conferre, conserere. 5. Copiæ, corps de troupes . Militarem manum cogere, facere, habere. 6. Cedere, se rendre , se déclarer vaincu . Manus do. MĂPĀLE, is, n. Hutte , cabane . Syn. Casa agrestis.
Readham'da tam maddeyi gor →