CARMEN

ĭnis, n. Vers , poëme , chant . Syn. Versus; argumentum carmine tractatum, oratio adstricta numeris. Epith. Absurdum, aptius, grande, grave, lugubre, molli imum, nece arium, præclarum, totum, triste. Carmina bland is sima, mala, nova, probrosa. Phras. Carmina fecit sane elegant i a, il a fait des vers a ez élégants . Carmen con did it, scrips it, compo suit omnibus numeris absoluti imum. Ejus versibus, quos extemporal i quod am calore fud it, nihil tersius, nihil venustius. Luculent is sane versibus lusit. Carmina, quæ panxit, texuit, vena sane facili profluxere. Versus ill i nascuntur pulchri sane, ac jucundi. Versus fecit, confecit, scrips it sane lecti imos. Cf. Versus , Poeta . CARNĀRĬUM, ii, n. Boucherie , garde-manger . * Syn. Locus, ubi carnes venduntur, vel dom i reponuntur. Usus : Cœnam e carnario emit. CARNĬFEX, ĭcis, m. Bourreau . Syn. Tortor, lictor. Epith. Crude lis sim us civium, inter nec in us. Usus : Advolat, ut carnifex ad reliquias vitæ lacer and as. Non sicarius, sed crude lis sim us carnifex. CARNĬFĬCĪNA, æ, f. Lieu des exécutions ; office de bourreau . Syn. Supplicii locus, cruciatus, crude litas. Usus : Carn i ficin am facere, subire, faire le métier de bourreau , se soumettre à to us les tourments . Ægritudo summa est carn i ficin a, le chagrin est un supplice . CARNĬFĬCO, as, avi, atum, are, a. Torturer , égorger . Carnificor, aris, at us sum. Syn. Excarnificor. CĂRO, carn is, f. Chair , viande . Epith. Multa, sub rancid a, putid a, rancid a, venenata. Usus : Caro piscium delicata.