EXCURRO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 20
is, curr i, cursum, ere, n. Courir hors ; faire une sortie ; s’étendre . Adv. Long i us, pariter, immoderatius. Usus : Excurrere ex Africa. Campus, in quo excurrere virtus et cognosci po it. Oratio product a et excurrens. EXCURSĬO, ōnis, f. Excursion ; invasion . Syn. Decursio, incursio. Epith. Moder at a, nocturn a. Usus : Tueri fines suos ab excursion i bus hostium, et lat roc in i is. Nocturn am excursionem facere, populabundi mag is, quam just i bell i more. Latrocinii modo pro curs are.
Readham'da tam maddeyi gor →