INSTRUCTOR

ōris, m. Préparateur , or donnat eur . Syn. Struct or, qui convivii et mensæ instruendæ cur am habet. Usus : Instruct ores et cond i to res convivii. Instruct ores legionum. INSTRUCTŬS, ūs, m. Appareil . Syn. Apparatus. Usus : Eodem instructu ornatuque comitatus. INSTRŪMENTUM, i, n. Ameublement , mobilier . Syn. Supellex, apparatus, subsidium ad a liquid agendum. Epith. Forense, litigiosum, acre, fractum ex vulgi opinione, exiguum sane atque modicum, magnum, præclarum, tantum, vulgare. Usus : Homo multa instrument a habet ad discendum. Æs et ferrum bell i instrument a. Arationes magna impensa magnoque instrumento tueri. Eloquent i am graviorum disciplinarum instrumento loc up let are. INSTRŬO, is, uxi, ctum, ere, a. Construire , disposer , équiper . Syn. Paro, apparo, molior, or no, adorno, comparo, armo, instituo, ordino, compo no. Adv. Diligenter, magnifice, scite, august i us, bene, mediocriter, separatim. Usus : Domum, hortos, convivium instruere et ornare. Naves, cla em instruere, armare, adorn are. Actionem, calumniam alicui, bellum, consilia instruere et apparare. Aliquem ad omne officii mun us, consiliis ad negotium i done is, culti or i bus ad eloquent i am acuendam doc trin is instruere et comp a rare. Acc us at or instruct us et suborn at us. Homo ab hist or i a instruct us. Provincia copiis et exercitu instruct a. Exercitu ita ornato atque instructo. Cf. Doceo . INSUĀVIS, e, gen. com. Désagréable . Syn. Injucundus, insulsus. )( Suavis. Usus : Insuavis sine litter is vita. Cf. Odiosus . INSUĒFACTUS, a, um, Dre é , habitué . Syn. As sue fact us. Cf. A uefacio .