FRAUS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 23
fraud is, f. Mauvaise foi , ruse , fraude , perfidie . Syn. Dolus, malitia, fallacia, machina, insidiæ, error, præstigiæ, circumscriptio. Epith. Capital is, familiar is, impi a, minima, præsens, scelerat a et nefaria, summa, valentior. Phras. 1. In fraudem homines impellere, tromper les hommes . In fraudem deducere, agere, conjicere; fucum, fallaciam facere; lud if i care homines; tenebras iis of fun dere; dol is eos cir cum venire, circumducere. Cf. Decipio , Fallo . 2. In fraudem induct us est, il a été pris au piége . In fraudem delatus, delapsus est; in fraudem incidit; fraude irretitus, captus, circumvent us est. Cf. Fallo . Usus : 1. Filio pietas erg a patrem fraud i e e non debet. Hoc mihi ne fraud i sit, aut noxæ, causer du tort , porter préjudice . 2. Fraudem admit to, commettre une mauvaise action . Fraudem suscipere, concipere, facere. Fraudem capitalem ausus. Fraudem creare alicui. Cf. Decipio . FRĔMĔBUNDUS, a, um, Frémi ant d’indignation . Syn. Furens, indign at i one plenus. FRĔMĬTŬS, ūs, m. Bruit , fracas ; frémi ement . Syn. Strep it us horribilis. Usus : Fremitus armorum, cliquetis des armes . FRĔMO, is, ŭi, ĭtum, ere, n. Retentir , résonner ; frémir , murmurer (de joie ou de colère) . Syn. Perstrepo. Usus : Fremuit ereptum sib i consul a tum. Fremunt gaudio erect i. Fremant omnes, dicam, quod sentio. Cf. Rabies .
Readham'da tam maddeyi gor →