SACCUS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 41
i, m. Sac . Usus : Coria, saccos, cilicia imperavit, sacs à filtrer . SĂCELLUM, i, n. Petit sanctuaire , chapelle . Syn. Ædicula, cella, templum. Epith. Maximum, sancti imum. Usus : Sunt loca public a urb is, sunt sacella. SĂCER, cra, crum, Consacré à une divinité , voué , sacré . Syn. Religiosus, con sec ratus, habens religionem. )( Profanus. Usus : 1. Sacra et religiosa signa. Rem sacram facere. Sarta tecta ædium sacrarum tueri. Infula Jovi sacra dicataque. 2. Exsecrandus, dir is devot us, maud it , détestable , abominable . Homo sacer et intestabilis. Ejus caput Jovi sacrum est, sa tête fut vouée à Jupiter . SĂCERDOS, ōtis, m. Prêtre . Syn. Minister public us DEI, sancti imo sacerdotio prædit us; antistes cerimoniarum et sacrorum; qui rebus divinis, qui sacris præest; qui sacrificia public a et privata procurat; sacerdotii religion i bus venerandus. Flamen, fan i antistes, sacrificulus, flamine , prêtre des faux dieux . Epith. Cast is sim us, expulsus et exspoliatus sacerdotio, religiosus, sibyl lin us. Usus : Præsto mihi fuere sacerdotes cum infulis. In collegio sacerdotum est. In numerum sacerdotum accipere. SĂCERDŌTĀLIS, e, gen. com. De prêtre , sacerdotal . Syn. Quod ad sacerdotem pertinet. SĂCERDŌTĬUM, ĭi, n. Sacerdoce , ministère sacerdotal , dignité sacerdotale . Syn. Sacerdotis mun us. Epith. Ampli imum, populare, sancti imum. Usus : Sacerdotium alicui mandare, dare, conferre, tribuere, ( Vulg. Beneficium,) conférer la prêtrise . Sacerdotium ampli imum consequi, inire, ad sacerdotium eligi, in sacerdotium venire, être ordonné prêtre . Sacerdotium habere, sacerdotio præe e, sacerdotio præditum e e, être prêtre . Sacerdotio in aug urari, devenir prêtre . Expelli et exspoliari sacerdotio, être dépouillé d’un bénéfice ecclésiastique, être de sa charge et de sa dignité , exaugurari. SĂCRA, ōrum, n. pl. Service div in , cérémonie religieuse . Syn. Religiones, sacrificia, res divina. Phras. Sacra peragere, faire les fonctions saintes . Res divinas facere; DEUM ann i ver sari is sacris rite colere; sacra ann i vers aria facere, conficere; res divinas rite per pet rare; sacra obire; solemn i a et stat a sacrificia facere; sacra rite curare; per pet rare, quæ ad pacem DEUM pertinent; sacrificia public a et privata pro curare; sacrum suscipere; solemn i a suscipere; sacris operari. SĂCRĀMENTUM, i, n, Serment militaire ; (t. de droit) action judiciaire , procès . Syn. Solemne jusjurandum. Epith. Justum, injustum. Usus : Obligare, ads trin gere aliquem militiæ sacramento. Sacramento teneri; solvere aliquem sacramento. Justo sacramento cum aliquo contend ere, in tenter à qqn un procès en forme . In just is sacrament is fundos alienos petere, par des procès injustes . Sacrament a, ōrum, n. pl. Saints mystères . Syn. Sacra mysteria. Phras. Sacra mysteria obire, s’acquitter des saints mystères . Sacra mysteria participare; divinorum mysteriorum usu animum pro curare. Cf. Eucharistia . SĂCRĀRĬUM, ĭi, n. Lieu ou l’on serre les objets sacrés, sanctuaire, sacristie . Syn. Locus, ubi res sacræ reponuntur aut a ervantur. Epith. Intimum, patrium, perantiquum. Usus : Sacrarium facere, constituere. Cf. Templum . SĂCRĀTUS, a, um, Consacré , sanctifié , sacré . Syn. Con sec ratus, dedicatus, dicatus, sacer; in augur at us, cum religione tum lege in viol at us. Usus : Sacratæ leges. Cf. Sacro . SĂCRĬFĬCĀTĬO, ōnis, f. Sacrifice , cérémonies religieuses . Syn. Sacrificium. Epith. Extrema. SĂCRĬFĬCĬUM, ĭi, n. Sacrifice . Syn. Sacrum, res divina, res sacra. Usus : Sacrificia statuere, facere, fact it are. Sacrificia violare, polluere. Ad sacrificium hostias præbere. Cf. Mi a , Sacra . SĂCRĬFĬCO, as, avi, atum, are, n. et a. Préparer ou offrir un sacrifice , sacrifier . Syn. Sacris operor; sacra facio, conficio; facio absolute. Usus : Summo Jovi sacrificare. Cf. Sacra lito . SĂCRĬFĬCŬLUS, i, m. Sacrificateur , prêtre . Syn. Qui sacra facit. SĂCRĬLĔGĬUM, ĭi, n. Pillage d’un temple , vol dans un temple . Syn. Furtum rei sacræ. Usus : Sacrilegio se obstringere. Cf. Sacrilegus . SĂCRĬLĔGUS, a, um, Qui dérobe des objets sacrés dans un temple . Syn. Impius, sacrorum omnium host is ac prædo nefarius. Phras. Sacrilegus erat, c’était un voleur d’objets sacrés . Fana expilavit; simulacra sancti ima e delubris religiosi imis sustulit; per scelus et latrocinium signa sancti ima nefario ausu sustulit; religiones maxim as violavit; templa depopulatus est; sacella suffodit, inc end it, oppre it; fan a depeculatus est; templis antiqui imis impi as et sacrilegas manus afferre conatus est; templo sancti imis religion i bus consecrato manus sacrilegas admovit, admolitus est. Templorum spoliator et expugn at or; sacrorum omnium host is, religionumque prædo erat. (Sacrist i a, æ, f. Vulg. ), Sacristie, lieu où l’on serre les objets sacrés et les ornements sacerdotaux . Latine: Vestiarium templi; sacrarium in quo reponitur sacer ornatus et instrumentum; locus instrument i sacri vel supellectilis sacræ. (Sacrist a vel Sacristan us, Vulg. ), Sacrist a in . Latine: Ædituus, custos ædis sacræ. SĂCRO, as, avi, atum, are, a. Consacrer , sanctifier par la consécration . Syn. Consecro, dedico, inauguro; religiosis cerimoniis august i us a liquid facio. SĂCRŌSANCTUS, a, um, Déclaré inviolable, sacré . Syn. Religione ac lege in viol at us. Usus : Sacrosanctum in republic a e e nihil potest, nisi quod populus sanxi et, il ne peut y avoir de consacrées (in viol ables) dans la république que les sanctions du peuple . Ut sacrosanct i viderentur. Sacrosanct am vacationem habere. SĂCRUM, i, n. Sacrifice . Syn. Sacrificium, res divina. Usus : Sacris initiari. Sacra polluere. Sacrum facere. Cf. Mi a , Sacra . SÆPE, Souvent . Syn. Frequenter, crebro, identidem, sæpenumero, frequens. Phras. Sæpe in foro est, il est souvent au forum . Multum in foro est; sæpenumero, totos dies, frequenti ime in foro versatur; raro a foro abest; quam sæpi ime in foro est; forum urget a iduus; frequens in foro est; forum frequent at a idue, aut ut recti us dicam, illic habitat. Usus : Sæpe et multum; semel et sæpius hoc mecum cogitavi. Semel atque iterum ac sæpius. Nimium sæpe id mihi venit in mentem. SÆPĔNŬMĔRO, Souvent , plus d’une fois . Syn. Sæpe. SÆVĬO, is, ĭi, ītum, ire, n. Sévir, exercer sa fureur contre qqn . Syn. Sævitiam in aliquem adhibeo, exerceo; crudelitatem in aliquem exerceo, adhibeo; in humiliores libidinose crude liter que consulo; fœde in captos exerceo victor i am. SÆVĬTĬA, æ, vel sævĭtĭes, ĕi, f. Fureur , cruauté , rigueur , dureté . Syn. Crude litas. )( Clement i a. Usus : Adhibere in famulos sævitiam. Cf. Crude litas . SÆVUS, a, um, Cruel , in huma in . Syn. Crudelis, fer us. Usus : Sævi turbines exstitere. Cf. Crudelis . SĀGA, æ, f, Prophéte e , magicienne . Usus : Saga anus. SĂGĀCĬTAS, ātis, f. Fine e , pénétration d’esprit , sagacité . Syn. Callid it as, solertia. Epith. Incredibilis, tanta. Usus : Incredibili ad investigandum sagacitate prædit us. Cf. Solertia . SĂGĀCĬTER, Avec fine e , pénétration , subtile ment . Syn. Callide. Usus : Tu illud sagaci ime præsensist i. Sagacius odorari. SĂGĀTUS, a, um, Vêtu d’un sayon. Usus : Galli sagati et togati.
Readham'da tam maddeyi gor →