ITO

as, are, n. Aller souvent . Syn. Frequenter eo. Usus : Ad cænas itare. ITŬS, ūs, Marche . Syn. Itio. Usus : Quis noster it us, in ce us, vultus? IMG:3086736428286348267_dropcap-j-1.jpg: JĂCĔO, es, cŭi, ere, n. Être couché . Syn. Pro stratus sum, procumbo. )( Vigeo, floreo. Adv. In perpetuum, longe, obscure, sæpe et diu stratum ad pedes, sigillatim, tam diu, turpiter, valde. Phras. Vix erat, ubi jacerent, il y ava it à peine de la place pour se coucher . Vix erat, ubi sterner ent corpora; quo se conjicerent cui in cuba rent, ubi acquiesce rent; vix erat, ut fusi in herb a recubarent. Usus : 1. Mater diu ad pedes misere strata jacuit; mœrens jacebat in loco. 2. Negligor, être négligé, délai é . Jacent litteræ, ingenia, religiones, leges, studia. Absens in tenebris, in oblivione diu jacuit, dum in lucem rei publicæ extraheretur. In sordibus et luctu jacere. JĂCĬO, is, jēci, jactum, ere, a. Jeter , lancer . Syn. Immit to, objicio, conjicio. Phras. Tela jacere, lancer des traits . Emittere, conjicere in hostem; tela effundere, intorquere, ingerere in subeuntes; mi i lib us ince ere hostem; quidquid sors in manus dedit, jaculari, mittere in hostem. Usus : Saxa, tela jacere; jacere contumeliam, probrum, injurias; terrores, minas, periculum in aliquem jacere, denuntiare, faire entendre , proférer . Is casus me in mediam contentionem jecit. Jacere fundament a, suspicionem, gradum, aditum ad gloriam. Cf. Conjicio . JACTĀTĬO, ōnis, f. Jactance , faveur populaire . Syn. Favor, aura popular is, ostentatio, concitatio. Epith. Magna, in an is, modica, multa. Usus : 1. Non jactatione popular i, sed dignitate et innocent i a se tuetur. 2. Ostentatio, ostentation , van ité . Jactatione verborum et periculorum terrere aliquem. 3. Concitatio, mouvement , agitation . Jactatione mar is fe us. Jactatio corp or is exigua. Cf. Glorior , Ostentatio .