INCREBRESCO

is, buĭ, ere, n. S’augmenter , se répandre . Syn. Percrebesco, pervagor. Usus : Hæc consuetudo dudum jam increbuit. Numerus or a to rum; sermo, fama, rumor, increbescit. INCRĒDĬBĬLIS, e, gen. com. Inc roy able , Syn. In audit us, monstro vel portento similis, singular is, human am fidem excedens, ultra fidem. )( Credibilis. Adv. Prorsus. Phras. In cred i bile est, c’est inc roy able . Non est, ut cred i po it; non est ut habeatur fides; fidem super at; abhorret a fide; ver i simile non est; ejusmodi est, ut fide care at, ut adjungi fides nulla po it; mendacii speciem habet; mendacium præfert; ver it at is imaginem null am ostendit; fidem excedit; alienum est a ratione; vero, ration i consent a neum non est; supra, quam cred i po it. Usus : Singular is et incredibilis virtus, audacia; agere alicui gratias in cred i biles. INCRĒDĬBĬLĬTER, D’une manière inc roy able , étonnamment . Syn. Immortaliter. )( Credibiliter. Usus : Incredibiliter gavisus sum. INCRĒDŬLUS, a, um, Incrédule . INCRĒMENTUM, i, n. Accroi ement , développement . Syn. Acce io. Usus : Inc remen tum afferre. Maximis increment is augetur hostium potent i a. Cf. Acce io , Augeo . INCRĔPO, as, ŭi, ĭtum, are, n. Faire du bruit , craquer ; gronder , accuser . Syn. Redarguo, accuso. Usus : Alicujus ignorant i am inc rep are. Quidquid increpuerit, jam ille per times cit. Cf. Reprehendo .