SUPPLEX

ĭcis, omn. gen. Suppliant . Syn. Abject us, jacens, pro stratus ad pedes. Phras. Supplex vobis manus tend it, il vous tend les mains en suppliant . Ad pedes se vestros projicit; supplex ad vos venit, ad pedes se abjicit, deprecatur; supplicem se vestræ misericord i a profitetur; vestram fidem obtestatur; fracto animo atque humili pro salute sua supplicat; maximo in squalore ad pedes vestros volutatur; plenus lacrimarum ad pedes vestros procumbit; genibus se vestris advolvit; nix us genibus, obsitus squalore et sordibus ad preces lacrimasque effusus or at, obsecrat, misericord i am vestram implorat. Usus : Tendit ad vos manus supplices. Senatum supplex adiit. Supplicem a genibus suis repellere. Cf. Supplico , Preces , Rogo , Oro . SUPPLĬCĬTER, En suppliant , d’une manière suppliante . Syn. Demi e. Usus : Blanditur et suppliciter se insinuat. Suppliciter ac demi e gratias agere. SUPPLĬCĀTĬO, ōnis, f., Supplication , prières publiques , actions de grâces , cérémonies religieuses . Syn. Honor diis immortal i bus habitus pro victoria. Pompa solemn is adduct a ad expo scend am Superum pacem. Epith. Consular is, crebra, vehemens, prærogativa, just is sima. Usus : Supplicationem diis immortal i bus pro singular i eorum meri to decernere, facere, décerner des actions de grâces aux dieux immortels en reconnai ance de leur haute protection . SUPPLĬCĬUM, ĭi, n. Peine , châtiment ; supplice , torture , tour ment ; supplication . Syn. Cruciatus, pœna. Epith. Acerbi imum, commune, crudeli imum, æternum, dignum, divinum, extremum, summum, insigne, leve, majus, maturius, medium, præsens, singulare, supremum, acrius, exquisitum, in us it a tum, justum, debitum, miserrimum. Usus : Alicui malefico supplicium constituere, con damner . Nova et exquisita supplicia excogitare, in venire, exquirere, rec her cher , inventer . Aliquem ad supplicium trahere, rapere, traîner au supplice . Ultimo supplicio afficere reum; suppliciis improbos coercere, con string ere, vindicare. Supplicio addicere damnatum; ad supplicium dare; supplicium de reo sumere, punir qqn , lui faire subir un supplice . Constanter ferre, perferre, subire supplicium, supporter . Debitum supplicium remittere, cond on are, pardonner . Omni supplicio excruciatum necare, faire périr dans les supplices . Cf. Pœna . SUPPLĬCO, as, avi, atum, are, n. et a. Prier humble ment , supplier . Syn. Suppliciter peto, supplex sum alicui, deprecor, ad pedes alicujus supplex me abjicio, manus alicui vel ad aliquem ten do, supplicatum eo, pacem Superum exposco, suppliciis votisque DEUM fatigo. Adv. Diligent i us, libenti ime, submi e, publice. Phras. Supplicavit mihi, il me supplia . Multis et supplicibus verb is me oravit; suppliciter mecum egit; rogavit me quam suppliciter potuit; preces suppliciter admovit; ad pedes meos se stravit; genu posuit, supplicem vocem mis it; pa is manibus a me petiit, me obtest at us est; precibus omnibus petiit; supplex ad me confugit pedibus advolutus me is; infimis precibus a me contend it; precibus mecum egit quam diligent is simis; ad genua, pedes accidit mihi; aures oneravit me as precibus humillimis; fidem me am quanto potuit studio imploravit. Cf. Rogo , Preces . Usus : Quot pro innocent is hujus salute vobis supplicant. Cf. Supplex . SUPPLŌDO, is, plōsi, ere, a. et n. Frapper du pied , trépigner . Syn. Pede terram percutio, plaudo. SUPPLŌSĬO, ōnis, f. Action de frapper sur la terre . Epith. Crebra. Usus : Pedis rara supplosione. SUPPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Mettre à la place d’un autre , substituer , supposer . Syn. Subjungo, subjicio. Usus : 1. In alter i us locum sup posit us et substitutus. 2. Subdo, mettre sous , placer sous . Ova anatum gall in is supponere, placer sous des poules des œufs de cane (pour les faire couver) . Falsa testament a supponere.