DEXTRORSUM

A droite (avec mouvem.) , du côte droit . Syn. Ad dextram. Diabolus, i, m. Diable , démon . Phras. 1. Adversarius dol is instruct is sim us; mille artium summus ille artifex qui olim esu pom i interdict i primos parentes, et per illos omnium sæculorum mortales in immensam cal am it a tum voraginem e celsi imo fastigio præcipitavit; impurus, immundus, in quin at us spiritus; malorum, quæ geruntur, auctor; perditor hominum, spiritus con tamin at us et perditus; nequi imus inimicus ac vexator hominum; host is perennis ac jurat is sim us human i generis; machinator, semi nat or omnium malorum; omnis honest i osor, ver it at is et humanæ salutis sempiternus et in fens is sim us inimicus; qui null am unquam rationem hominibus insidiandi intent at am relinquit; veterator ille magnus, qui ex alti imo cœli domicilio deject us, qui parentes primos corrupit, ac mentes eorum in trans ver sum egit; cujus venenati imis artibus quovis pene momento appetimur. 2. Diabolum expellere, cha er le démon . Malum dæmonem ex corp or i bus ejicere, exigere, prof lig are; exturbare ex obse is, correptis, occupatis hominum corp or i bus in qui linos, immundos spiritus; malos genios human is e corp or i bus depellere, emovere; infernos in qui linos diuturna po e i one dejicere, deturbare, movere, demovere. 3. Obse us est a Diabolo, il est obsédé par le démon . In se us est ab Orci genio; oppre us, occupatus a teterrimo human i generis hoste ac vexatore; correptus a Tartareo hoste; a tort or i bus Orci spirit i bus agitatus, vexatus; inquilino malo dæmon i ad pœnam dat us. DĬĂDĒMA, ătis, n. Diadème . Syn. Corona regni, insigne. Usus : Antonius collegæ diadem a imposuit. DĬÆTA, æ, f. Régime , diète . Syn. Medic inæ pars, quæ victu morbos curat. Phras. Diæta nunquam oberit, la tempérance ne nuit jamais . Diæta uti; vivendi regulam et modum servare; in victu modo et lege quad am uti; cert am quamdam in victu rationem tenere, servare; in cibi delectu rationem valetudinis ducere, spectare, habere, haud inutile fuerit. Usus : Diæta curari cupio, chirurgiæ tædet. Cf. Abstineo a cibo . DĬĂLECTĬCA, æ, f. Dialect i que , logique . Syn. Di erendi ratio et scient i a; Dialecticorum scient i a; prudent i a dis put and i; ver i ac falsi disceptatrix scient i a et judex. Epith. Dilatata, disceptatrix, judex ver i et falsi, mut a, loquax, similis pug no. Usus : Zeno Rhetoric am palmæ, Dialectic am pug no comp a rav it. Dialectic a con fract a et strict a eloquent i a. In dialectic a exercebat. Dialectic a cavet ratione, ne cui falso a entiamur, neve unquam captiosa probabilitate fallamur. DĬĂLECTĬCĒ, Selon les règles de la dialect i que . Syn. Dialecticorum more, subtiliter, tenuiter. Usus : Multa dialect ice dicta. DĬĂLECTĬCUS, a, um, Qui concerne la dialect i que , habile dans cet art . Epith. Valens. Usus : Dialecticæ captiones; acumen Dialecticorum; perversa et præposter a Dialecticorum sapient i a. Ambigua ad Dialect i cum referenda sunt. DĬĂLŎGUS, i, m. Dialogue , entretien . Syn. Disputatio, sermo in personas dis tri but us. Epith. Mirific us. Usus : In iis sermon i bus, qui dialog i appellantur. Nolunt personas viventes dialog is illigari. DĬĀRĬUM, ii, n. Ration journal ière . Syn. Stipendium militibus in dies singulos propositum. Usus : Cæsar celeritatem militum iter facientium diario incitat. Pro Ephemeride, diarium, journal, vulgi est . DĬĀRRHÆA, æ, f. Diarrhée , flux de ventre . Syn. Ventris fluxio; alvus soluta, citata, profluens. Usus : Diarrhæa me arripuit tanta, ut vixdum cœperim consist ere. DĬBĂPHUS, i, m. Robe de pourpre . Usus : Dibaphum cogitat, sed eum infector moratur, il rêve le consul at, mais le teinturier le retarde . DĬCA, æ, f. Procès . Syn. Judicium, actio. Usus : Dicam alicui scribere. Dicas sortiri. Cf. Causa . DĬCĀCĬTAS, ātis, f. Caustic ité . Usus : Sales, quorum duo genera: alterum facet i arum æqualiter in omni ratione fusum, ingenuum et liberale; alterum dicacitatis scurril is, quæ or at or i fugienda. Cf. Facetiæ . DĬCĀTĬO, ōnis, f. Déclara tion qu’on se fait citoyen d’une ville . Syn. Cum aliquis in civitatem aliquam se dicat ac trad it. Usus : Non solum dicatione, sed etiam postliminio potest fier i civitatis mutatio. DĬCAX, ācis, omn. gen. Railleur , mordant . Syn. Paulo facet i or, prompt us, paratus ad dicendum quidlibet. Adv. Impunius. Usus : Demosthenes non tam dicax, quam facet us, illud acrioris in genii, hoc major is artis. Dicacibus et facet is difficile est habere hominum rationem, et ea, cum falsi ime dici po ent, tenere. Cf. Facetus . DĬCIS CAUSA, Pour la forme , par manière d’acquit . Syn. In speciem, per simulationem; sic, ut factum e e, dici po it. 1. DĬCO, as, avi, atum, are, a. Consacrer , dédier , vouer . Syn. Nuncupo, consecro, dedico, addico. Usus : Dicare se in aliquam civitatem. Totum ego me Cra o; totum me tuis commodis et laud i dicavi. Dicare se in clientelam, in servitutem alicui. Cf. Addico . 2. DĪCO, is, xi, ctum, ere, a. Dire , parler , raconter . Syn. Loquor, aio, narro; verbum, vel verb a facio; verb a, sermonem, orationem habeo, commemoro, memoro, profero, exprimo, in or at i one mea pono. Phras. 1. Aiunt te hoc dixi e, on prétend que vous avez dit cel a . Te in sermon i bus ist a dict it are solitum; te ill am conjeci e, tuam hanc fui e vocem; te hæc com memo ra e; te hoc sermone usum; ist a effudi e te temere ac evomui e; te auctorem hujus sermon is faciunt; in te ill a oratio confertur; jactatæ, emi æ, conjectæ a te eæ voces feruntur; ferunt, te ist a effutii e, exprompsi e, usurpa e; his te vocibus personui e pal am affirmant. Cf. Loquor , Sermo , Mentio . 2. Po um pro certo dicere, je puis affirmer . Narro tibi; istud tibi pro certo, comper to, explorato affirmo; pro vero et certo a evero; illud a ever at i one omni confirm are audeo; omni a ever at i one hoc tibi affirmo; affirm ate proferre non vereor. 3. Dic, quæso, dites, je vous prie . Cedo, ne isthoc celaveris; quin expromis, quid rei sit; edi ere, eloquere; memora mihi; istud expedi; illud jam exequere. 4. Sensum meum jam dixi, j’ai déjà exprimé mon opinion . Quid de re tot a sentiam, aperui; sent ent i am me am de re exposui, explicui, aperui; animi mei sensum expre i alias; deprompsi alias, quæ mea sit de re tot a sententia; ex his, quæ a me dis put at a sunt, exstabit animi mei cons ilium. Cf. Aperio . 5. Clam in aurem dicere, dire qqche à l’oreille . In aures immittere, insusurrare; voce depre a et submi a in aurem loqui, in fide ac silentio alicujus arcana quædam deponere. 6. Quæ dicis, non po um credere, je ne puis croire ce que vous dites . Monstra narras; monstro, portento similia sunt, quæ tu memoras; quæ tu hic prædicas, fidem super ant. Cf. Incredibilis . 7. Est verum quod dixisti? Ce que vous avez dit est-il vrai? Ain tu, ilium, etc. vera memoras? Vera cant as? Verane prædicas? 8. Dicitur, on dit . Aiunt, ferunt, perhibent; fertur, fama est, fama perhibet, exiit in vulgus rumor; fama percrebuit; vulgatur rumor; fama, opinio exit; manat tot a urbe rumor; fama fert; multus est sermo; in omnium ore ac sermone est; fama ea in vulgus emanavit; sermo tot a urbe di ipatur; rumor, nescio quis, ad nos afflux it; nescio quid rumor is aff laver at te etc.; fama in urbem perv as it, penetravit; fama ea provinciam per a grav it. Cf. Fama , Rumor . 9. Omnes dicunt te hostem patriæ, tout le monde dit que vous êtes un ennemi de la patrie . Una omnium consent i ens que vox est; omnes fremunt, te hostem patriæ exstiti e; omnes pal am jam in foro person ant, non jam, ut ante, clam mu it antes, proditorem te e e patriæ. Aperte id jam præ se ferunt cives omnes, te unum repertum e e, qui civitatis jugulo sic am admoveas. Nulla vox auditur civium frequent i us, ac quæ te hostem et proditorem patriæ pro clam at; nulla jam dudum vox ex rei publicæ ore mi a crebrius; nihil frequent i or i bus jactatum sermon i bus, ac, proditorem te e e patriæ et rei publicæ hostem. 10. De hoc multa dici po ent, on pourrait dire sur cel a bien des choses . De hoc immensa sit oratio; de hoc verborum nunquam satis sit; dies me deficiat, omnia exequi si velim; nimium long us sim; otio abutar; finem non reperiat oratio; modum excedat oratio; fines, can cellos egrediatur oratio, omnia si persequar; ist is explicandis quæ potest par oratio inveniri? Usus : Causam, sent ent i am dicere; salutem dicere. Diem alicui, vel mulct am dicere. Dicere ex super i ore loco, prêcher . Aliud est oratio, quam disputatio; nec idem dicere et loqui. DĬCRŎTUM, i, n. Navire à deux rangs de rames . Syn. Navigium duplici serie remorum instructum. Epith. Bona. Usus : Bono dicroto navigabam. DICTĀTA, ōrum, n. pl. Dictée , leçon , cahier . Syn. Quæ magistri puer is dictant. Usus : Ipsa quasi dictata a te redduntur. Eadem dictata recant are. DICTĀTOR, ōris, m. Dictateur . Syn. Summa Romanæ rei publicæ potestas, magister populi. Epith. Perpetuus, perspicuus, invidiosus, proximus. Usus : Dicta to rem facere, efficere, dicere. DICTĀTŌRĬUS, a, um, De dictateur . Usus : Gladius dictator i us. DICTĀTŪRA, æ, f. Dictature . Syn. Dictator is mun us. Epith. Perpetua. Usus : Dictaturam exercere, abdicare. DICTĒRĬUM, ii, n. Bon mot , brocard . Syn. False dictum. Usus : Quæ false, breviter, acute dicimus, dicteria vocantur. Cf. Jocus , Facetia . DICTĬO, ōnis, Action de dire ; conversation , entretien . Syn. Oratio, dicendi genus; actio. Epith. Attica, for ens is, perpetua, popular is, reliqua, tot a. Subitæ, or at or iæ. Usus : Se in diction i bus exercere. In for ens i bus causis mea dictio versatur. Dictionem totam in partes dividere oportet. Pro vocabulo uno, verbo uno, parole , minus latinum est. DICTĬTO, as, avi, atum, are, a. Dire souvent . Syn. Sæpe dico. Usus : Causas dict it are.