ARRHA

æ, f. vel ARRHĂBO, ōnis, m. Gage . * Syn. Pignus. Usus : Ea relict a est arrhaboni, elle fut lai ée en nanti ement . ARRĪDĔO, es, risi, risum, ere, n., nonnunquam a. Rire , sourire . Adv. Facete, leniter, leviter, valde, vehement i us, urbane. Usus : 1. Arridere alicui, sourire à quelqu’un . 2. Transl. Placet, il plaît . Quod mihi plurimum arridet, tibi valde displicet. ARRĬGO, is, rex i, rectum, ere, a. Lever , dre er . Syn. Erigo, excito. Usus : Arrigere aures, animum advert ere. Animos or at i one sua arrexit, exciter . ARRĬPĬO, is, ripui, reptum, ere, a. Prendre , enlever ; s’emparer de . Syn. Apprehendo, rapio, accipio, capio, eligo, a umo, aggredior. )( Relinquo. Adv. Aliunde, avide, celeriter, sero, subito. Usus : 1. Arripere facultatem lædendi, male dictum ex trivio; causam ad incendia, et cædes arripere. Arripere sermonem. 2. Disco, in tell i go. Litter as Græcas avidi ime arripui, j’ai embra é avec avid ité l’étude des lettres . Pueri celeriter res innumerabiles arripiunt 3. Prehendo, saisir . Medium arripere aliquem. Illum collo arripuit. ARRĬSĬO, ōnis, f. Sourire d’approbation . Usus : Exordiemur ab arris i one. ARRŌDO, is, rosi, rosum, ere, a. Ronger . Syn. Rodo, consumo, per do. Usus : Rem public am arrodere. ARRŎGANS, antis, omn. gen. Arrogant , présomptueux , hautain . Syn. In so lens, superb us, temerarius. Adv. Stulte. Phras. Arrogas tibi plus quam licet, vous êtes plus arrogant qu’il ne convient . Altius, quam oporteat, te extoll is. Nimium te effers, tibi places; As sent aris tibi ipsi, et amas. Cum de te judicas, non rationem consul is, non veritatem. Largiris ipse tibi plus, quam veritas concedat, vel plus quam veritati. Plus tibi a umis, quam deceat, conveniat, æquum sit, ratio fer at, patiatur, concedat. Ita super be agis, ut ferri non po is. Superb i a est prorsus non ferenda. Parem tibi neminem vis, te cunctis antefers. Omnes despicis, te unum suspicis. Tibi ipsi magnus es, atque eximius. Amas ipse te sine rival i. Omnia put as in te uno collocata. Fortunam ips am minus e e te for tun at am put as. Persuasum habes, tuis te for tun is ips am Fortunam anteire. Elati nimium animi es, et superb i a tumes, turgescis, intumescis, turges, inflatus es nimia. Arrogant i am tibi sum is nimiam; spiritus sum is nim is arrogantes. Animos effers insolentes. Spiritus toll is. Fastu turges et insolent i a intolerabili. Super be te cir cum spic is. Te unum miraris; neminem præ te hominem put as. Cf. Arrogo , Superb us , In so lens , Fastus . ARRŎGANTER, Avec arrogance . Syn. Super be, con tum a citer. Usus : Nihil aspere, nihil arroganter, turpiter, aut sordide quidquam ab illo dictum. Con tum a citer et arroganter scribere. ARRŎGANTĬA, æ, f. Arrogance . Syn. Superb i a, insolent i a, contumacia, intolerant i a. )( Modest i a. Epith. Desipiens, gravis atque in tole rabi lis, in an is, molest is sima, odiosa, summa. Usus : Sermo odiosæ arrogant iæ plenus. Ex arrogant i a odium, ex odio arrogant i a nascitur. Alter i us arrogant i am deprimere. Cf. Ambitio , Superb i a , Insolent i a . ARRŎGO, as, avi, atum, are, a. s’Arroger , s’appro prier . Syn. Temere mihi tribuo, mihi sumo. )( Derogo. Phras. Non mihi tantum arrogo, tribuo, ut.... je n’ai pas la prétention de .... Non eam de me opinionem suscepi. Non sumo, a umo mihi tantum. Non ita mihi a entor. Non ita mihi placeo. Non ita me effero. Non in me tantum statuo, pono, loco; non ipse me tanti facio, æstimo, pen do, puto, duco. Ad hunc me sapient iæ gradum perve ni e non puto. Eam mihi sapient i am contigi e non sentio. Fateor eo me sapient iæ non perve ni e; ea me sapient i a non e e, non usque adeo sapere. Non præcerpo mihi hunc labor is tui fructum; alien am hanc laudem mihi non appeto; nihil mihi ex ea laude decerpo. Alii ad se trahant omnia; a umant sib i in hoc præcipuam prudent i am; ego nihil istorum mihi vindico. Non istam ads cisco mihi sapient i am; non cos tollo spiritus; non eam mihi sumo arrogant i am. Usus : Non hoc mihi sumo et arrogo. ( Vulgo : non præsumo.) Multum tibi tribuo, illud mihi arrogo. Cf. Vindico , Sumo .