INCAUTUS

a, um, Imprudent . Syn. Improvidus. Cf. Imprudens , Simplex . INCĒDO, is, ce i, ce um, ere, n., nonnunquam a. Avancer , marcher . Syn. Ing red i or, ambulo. Adv. Sensim. Phras. Modeste incedendum est, il faut marcher mode stem ent . Non utamur aut tarditatibus in gre u moll i or i bus, ne pomparum ferculis similes videamur, nec in festination i bus nimias suscipiamus celeritates. Pleno modes to que gradu ingrediamur; alacriter, sed modeste se infer at, oportet, qui decorum am at. Usus : Quam teter incede bat! ince i repente omnibus lætiti is. INCENDĬUM, ĭi, n. Incendie . Syn. Ardor, flamm a. Epith. Acerrimum, commune, domesticum; forti imum, impium, malum, præsens, tantum, universum. Phras. Ortum est ingens incendium, il s’est élevé un grand incendie . Incendium deflagrationem tot i urb i minatur; exuruntur tecta, templa incendio fumant; lati us usque funditur incendium; prope adest, ut urbs tot a incendio hauriatur, deleatur. Non for tui to, sed oblato incendio tecta conflagrant; urbs tot a conject is ignibus in flamm at a ardet; concepto igne urbs tot a continent i incendio collucet. Urbs tot a ignibus ac ruin is miscetur. Cf. Ardeo , Comburo , Flamma . Usus : Incendium facere, excitare, allumer . Incendio con flag rare, brûler . Incendium ruin is exstinguere, éteindre . Ab incendio eripere, liber are, sauver des flammes .