INDULGENTER

Avec bonté , bien veil lance . Syn. Leniter, molliter, familiariter. Usus : Ne nim is indulgenter, sed potius cum gravitate aliqua loquar. INDULGENTĬA, æ, f. Bonté , indulgence . Syn. Obsequium, patient i a, lenitas (præsertim in filios). Epith. Maxima, natural is, nimia, patria, similis. Usus : Homines natural i quad am inter se indulgent i a et benevolent i a continentur. Animo a corp or is obsequio indulgent i a que discedendum est. Multi filii patrum indulgent i a depravantur. (Indulgent i a plenaria, Vulg. ), indulgence plenière . Rectius appellatur: Plena noxarum pœnarumque condonatio; noxarum venia, expiatio. INDULGĔO, es, dulsi, dultum, ere, n., nonnunquam a. Être indulgent pour . Syn. Obsequor, facilis sum in aliquem. Phras. 1. Nimium indulget filio, il est trop indulgent pour son fils . Peccatis indulgens præcipitem filium ferri sin it; nimia ejus in filium indulgent i a ad per spic i end a pericula eum minus sagacem fecit; male consul it filio, qui solute et neg lig enter eum habet; qui laxiore imperio habet; qui solum lenitate utitur; omnibus in rebus connivet; illius libidini omnia male fact a cond on at; ejus amoribus obsequitur; delict i cujusvis gratiam facit; animum explere sin it; inept a lenitate, prava facilitate ad vitia invitat. 2. Indulget genio suo, il s’abandonne à ses pa ions . Obsequitur animo suo; animo suo morem ger it; vol up tat i bus obsequitur; quæcumque animo libitum est, facit; animum explet suum; genium suum curat; genio indulget; nulla in re defraud at genium suum; molliter se et indulgenter habet. Usus : Genio, animo, lusui, amori, dolor i, iræ indulgere. Indulgere se alicui ejusque voluntati et grat iæ deditum e e. Indulgens in aliquem. Cf. Facilis , Lenis , Venia . INDŪMENTUM, i, n. Vêtement . Syn. Vest i mentum. Cf. Vestis . INDŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Revêtir . R. ab ἐνδὺω. Syn. Vestio, induco. )( Exuo. Phras. 1. Hispanorum more indutus erat, il était vêtu à l’espagnole . Speciem Hispani vestitus referebat, præferebat; His pan i ens i ornatu visendus erat; cultu corp or is utebatur, ornabatur, quo Hispani solent; ut Hispaniæ mos fert et consuetudo. 2. Pallium induit, il met son manteau . Pallium humeris injicit; humerum pallio onerat; pallio se teg it, amicit. 3. Calceos induit, il se chau e . Calceos pedibus induit; calceat sese. Usus : 1. Talaria sib i induit. 2. Transl. A umo, prendre . Exuere amici person am, judicis induere. Mores pudicos, novum ingenium, philosophi person am, hostiles spiritus induere. 3. Implico, s’embarra er . Se in laqueos, magnas difficult ates fraudes, negotia induere. Sua se confe i one induit et jugulavit, il s’est perdu par ses propres aveux . INDŪRO, as, avi, atum, are, a. Durcir . Usus : Indurata glacies. INDUSTRĬA, æ, f. Activité , zèle . Syn. Solertia, diligent i a, sedulitas, labor. Epith. Aliena, antelucan a, apert a, for ens is, illustris, incredibilis, major, multa, par, probabilis, singular is, summa, tanta. Phras. 1. De industria id fecit, il l’a fait exprès, de propos délibéré. Compacto rem ge it; consul to, compos i to, dedita opera. Usus : Ingenium alitur industria, industriam in re aliqua ponere. Illius industria late manat. Langues cit ejus industria. De industria a liquid facere. Cf. Diligent i a , Cura , Labor . INDUSTRĬĒ, Avec activité, so in, zèle . Syn. Diligenter, artificiose. INDUSTRĬUS, a, um, Actif , zélé , laborieux . Syn. Ingeniosus, labor ios us, solers, nav us, vigilans; in rebus gerendis acer, diligent is sim us, experienti imus. Cf. Practic us , Sedulus . ĬNĒDĬA, æ, f. Abstinence , privation de nourriture , inanition . Syn. Fames, esuries. Usus : E vita per inediam discedere; inedia necari, consumi. Cf. Fames . ĬNĒLĔGANS, tis, omn. gen. Qui est sans élégance , gro ier . Syn. Impolitus, inconcinnus. )( Elegans. ĬNĒLĔGANTER, Sans élégance ; sans goût . Syn. Impolite, inconcinne. )( Eleganter. ĬNĒNŌDĀBĬLIS, e, gen. com. Inextricable , inexplicable . Syn. Inexplicabilis. ĬNĔO, is, ĭi vel īvi, ĭtum, ire, n. et a. Entrer dans ; commencer . Syn. Adeo, ing red i or. )( Exeo. Usus : 1. Convivia inire. 2. Incipio, engager . Prœlium, magi stratum inire. 3. Invenio, trouver . Inire gratiam ab aliquo, trouver grâce devant qqn . 4. Suscipio, aggredior, adopter , exécuter , conclure . Societatem cum aliquo, connubium, rationem facinoris, vitæ societatem, consilia inire. Ineunda est ratio et via. ĬNEPTĒ, Maladroitement , sottement . Syn. Insulse. )( Bene, apte. Usus : Inepte, odiose, putide dicere. ĬNEPTĬÆ, ārum, f. p. Sottises , niaiseries . Syn. Nugæ. Epith. Aniles, innumerabiles. Phras. 1. Quæ istæ sunt inept iæ? Que sign i fient toutes ces sottises? Ad quas inept i as abis? Quas tu hic nugas agis? Quam frigid a, jejuna, levia, nugatoria sunt, quæ deb later as? Quæ ist a deli ramenta sunt, quam puerilia, quæ effutis? O licentiam jocularem! quam plena futilitatis sunt summæque lev it at is, quæ a te dicuntur stulti ime? 2. Quis inept i as hominis toleret? Qui pourra entendre toutes les sornettes de cet homme? Hominis intemperiem, fastidium, insulsitatem quis fer at? Quis aniles inept i as fer at hominis portent a et miracula non di erentis, sed somniantis? Quis otio ita abutatur, operam ut det homini, qui puerilibus fabulis sermonem implet? Cf. Nugor . Usus : Summa ineptia de quacumque re, quocumque in loco arguti ime dis put are. ĬNEPTĬO, is, ire, n. Dire des sornettes, des sottises . Usus : Non desines ineptire? Cf. Nugor . ĬNEPTUS, a, um, Sot . Syn. Stolid us, inconcinnus, insulsus; qui aut temp us quid postulet, non videt, aut plura loquitur, ut se ostendat, aut eorum, quibuscum est, vel dignitatis, vel commodi rationem non habet, aut denique in aliquo genere vel inconcinnus, vel multus est. Phras. 1. Quem tu hominem hoc ineptiorem vidisti? Avez-vous jamais vu un homme au i insensé que celui-là? Quem futiliorem, intolerabiliorem, stultiorem vidisti unquam, qui ita puer i liter faciat; tantas turbas, cum tam nugax e et, comm over it? Dii, quam inept us, quam sui amans est sine rival i! Quem mihi dab is fatuum, ridiculum, inconditum, insolentem, unum omnium loquaci imum, quem nugator iste stolid us, ac inscitus suis inept i is non superet? 2. Oratio inept a, discours ennuyeux . Oratio nec caput, nec pedes habens; oratio diffluens, di oluta, neque perfecta, neque conclusa; ab auribus vulgi abhorrens, et in cond it a; imperiti ime elaborata. Cf. Oratio . Usus : Ineptus ad summam impudent i am. Interdum inepte stultus es. Cf. In urban us , Stolid us . ĬNERMIS, e, gen. com. et ĬNERMUS, a, um, Qui est sans armes, désarmé . )( Armatus. Usus : Perterritos, inermes, saucios, nudos, arm is exutos duces perse cut i non sunt. ĬNERS, ertis, omn. gen. Oisif , timide . Syn. Ignavus, piger, desidiosus, somniculosus, vecors, languid us. )( Operosus, semper agens a liquid et moliens. Usus : Artes, quibus qui care bant, inertes a major i bus dicebantur. Iners otium. Cf. Piger . ĬNERTĬA, æ, f. Oisiveté , lâcheté . Syn. Ignavia, desidia, segni ties, negligent i a, pigritia, fug a labor is. Epith. Singular is, turpis. Usus : Condemn are aliquem inert iæ. Cf. Pigritia . ĬNĒRŬDĪTUS, a, um, Ignorant , peu éclairé . Syn. Indoctus, rud is. )( Eruditus. Cf. Rudis , Imperitus . ĬNESCO, as, avi, atum, are, a. * Amorcer , allécher . Syn. Illecebris quibusdam animos invito, irretio, traho; decipio. Usus : Eo succe u inescata est consul is temeritas. Cf. Allicio . ĬNEXERCĬTĀTUS, a, um, Non exercé , novice . Syn. Rudis, tiro, qui usum non habet. Usus : Miles prompt us, nec inexercitatus. ĬNEXHAUSTUS, a, um, * Non épuisé , inépuisable ; insatiable . Usus : Avid it as immensa, in exhaust a. ĬNEXŌRĀBĬLIS, e, gen. com. Inexorable . Syn. Implacabilis, inexpugnabilis, inexplebilis. )( Exorabilis, Placabilis. Usus : Vehemens, inexorabilis in alios. Cf. Durus . ĬNEXPERTUS, a, um, Inexpérimenté . Usus : Nihil inexpertum relinquere, non éprouvé . Miles in expert us. ĬNEXPĬĀBĬLIS, e, gen. com. Inexpiable . Syn. Quod expiari purgarique non potest. Usus : Fraus, scelus, bellum in exp i a bile. ĬNEXPLĒBĬLIS, e, gen. com. Insatiable . Syn. Insatiabilis, insaturabilis. Usus : Inexplebilis cupid it as. ĬNEXPLĬCĀBĬLIS, e, gen. com. Inextricable . Syn. Inenodabilis, difficilis. ĬNEXPUGNĀBĬLIS, e, gen. com. Inexpugnable . Syn. Tutus, munitus, invictus. ĬNEXSPECTĀTUS, a, um, In at tendu . Syn. Ins per at us, repent in us. Cf. Improv i so . ĬNEXSŬPĔRĀBĬLIS, e, gen. com. In franc his sable , invincible . Usus : Vis fat i, Alpes inexsuperabiles. INFĂCĒTUS, a, um, (inficetus), Gro ier . Syn. In urban us, inconcinnus. Usus : Mendacium in face tum. INFĀCUNDUS, a, um, Peu éloquent . Usus : Vir acer, nec infacundus. INFĀMĬA, æ, f. Mauvaise renommée . Syn. Dedecus, nota, macula, probrum, labes, ignominia, nota turpitudinis. Epith. Communis, gravis, falsa, in sign is, magna, sempiterna, summa, tanta, vera, vet us. Phras. 1. Infamiam alicui creare, diffamer qqn . Conflare infamiam alicui; infamia aliquem as per gere; not am infamiæ alicui inurere; labem inferre nomini; labem as per gere; maculam inurere; macula afficere; as per gere aliquem; turpitudine nomen alicujus fœdare; ignominiæ labem inurere; not am inurere ad ignominiam sempiternam; infamiæ nomen subjicere. Cf. Labes , Macula , Fama , Detraho , Infamo . 2. Infamiam purgare, se réhabiliter . Effugere, levare, sarcire infamiam; labem eluere; turpitudinem delere. 3. Infamiam habere, être déshonoré . Labor are, flag rare infamia; in infamia e e; infamiam subire; venire in sermonem et vituperationem hominum; not am subire ac turpitudinem; in turpitudinem venire; turpitudine notari; traduci per ora hominum; infamia aspergi. Cf. Infamis , Infamo , Dedecus . Usus : Infamiam conflare. Infamia as per gere, inurere. Infamiam magnam concipere. INFĀMIS, e, gen. com. Malfamé , perdu d’honneur , déshonoré . Syn. Turpis; omnium scelerum libidinumque maculis not is sim us; sceleribus not at us, omni dedecore coopertus, trist i nota in sign is; ignominia not at us; in sign is omnibus not is turpitudinis; oppre us dedecore et infamia; infamia flagrans; omni dedecore infamis. Usus : Turpis adolescent i a, vita infamis, omni dedecore cooperta. Cf. Dedecus . INFĀMO, as, avi, atum, are, a. Décrier , diffamer , calomnier . Syn. Noto; ignominiam, not am; maculam inuro; ignominia no to; existimationem offendo, deformo; famæ detraho; infamiam affero; maledictorum not is inuro. Phras. 1. Non leve crimen est alios infamare, c’est un grand crime que de diffamer les autres . Infamiam inferre; crimen in alicujus vitam moresque jacere, conjicere; sempiternam alicui ignominiam imponere; in alien am famam in vol are; existimationem offendere; alicujus honor i labem inferre. Cf. Infamiam creare , Detraho . 2. Inf am at us est graviter, il a été grave ment déshonoré . Infamiam magnam subiit; inust a ill i nota est ad ignominiam sempiternam; dedecore et infamia pre us, oppre us est; infamia, grav i ignominia not at us. Cf. Infamiam habere , Detraho , Labes , Macula . 3. Illi mag is, quam tu, infamabuntur, ils seront plus déshonorés que vous . Plus ill i subibunt dedecoris, quam tu; plus ill is afferet ea res infamiæ, quam tibi; major i ill i infamia, quam tu flagrabunt; gravior ad eos red und a bit infamia, quam in te; hoc ill is potius fraud i erit, quam tibi; plus ill i ferent ignominiæ quam tu. Cf. Infamia . Usus : Tua mode ratio aliorum infamat injuriam.