COR

cord is, n. Cœur . Syn. Pars in animante princeps, vitæ fons. Phras. 1. (Ex corde, Vulg. ), de tout cœur . Ex animo; ex intimo animi sensu; libenti animo; propenso studio; pro pens is sima voluntate; egregia animi alacritate; impense, sincere, optimo animo. 2. (Nihil sib i cord i sum it, Vulg. ), il n’a souci de rien . Eorum nihil ill i cord i est; nihil in animum descend it; eorum nihil in animum admittit; parum, nihil his movetur, commovetur; nihil ill i istorum curæ est; omi o ac soluto ad hæc est animo; de his rebus mini me labor at. Cf. Cura , Sol licit us . Usus : Nec cor habet, nec palatum. Animus mihi ardet, cor cumulatur ira. Res tua valde mihi cord i est. ( Vulg. Cor, pro animo: habet cor. Duro, bono est corde, il a bon cœur , mauvais cœur ). CŌRAM, En présence , vis-à-vis . Syn. Ad, apud, ante, in conspectu, ante oculos, ante pedes, in oculis. )( Absens. Usus : Coram, et absent i mihi pro misere. Sed hæc pluribus et com modius coram. Cf. Conspectus , Præsens .