SOMNUS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 42
i, m. Sommeil . Syn. Sopor, quies. )( Vigiliæ. Usus : Vehementer me somnus urget; somnum vix teneo, ne pas tenir de sommeil . Somno me dabo; somnum capi am, videbo, prendre son repos . Arcti imus me somnus complectitur, dormir profondément . Somno opprimor, je suis accablé de sommeil . Curæ mihi somnum adimunt; som no me privant; e som no excitant, suscitant, réveiller , empêcher de dormir . Somnus est perfugium omnium laborum ac sollicitudinum. Nihil mort i tam simile quam somnus. Somnus est imago vel simulacrum mort is. Animus per somnum cur is vacuus. Cf. Dormio . SŎNĬPES, ĕdis, m. Cheval . Vox poet. Syn. Equus. SŎNĬTŬS, ūs, m. Son , bruit , fracas . Syn. Sonus, cantus. Usus : Hoc sonitu completæ aures obsurduerunt. Verborum inani sonitu fertur ejus oratio, un vain bruit de paroles . SŎNO, as, nŭi, nĭtum, are, n. Rendre un son , résonner , retentir . Syn. Cano, sonum refero; sonum, sonitum red do, efficio. Adv. Acute, graviter, male, numerose, optime. Usus : Non intel lig it quid sonet hæc vox vol up tat is, ce que signifie ce mot de volupté . Antiquitatem, si ita sonet, sermo eorum retinere videtur. In qua or at i one nihil sonare aut olere peregrinum potest. Arma sonant. Natura fert, ut extrema ex alter a parte graviter, ex alter a autem acute sonent, la nature a voulu, qu’aux deux côtés de l’échelle d’harmonie, retentît d’un côté un son grave et de l’autre une note aiguë .
Readham'da tam maddeyi gor →