ULCISCOR

eris, ultus sum, cisci, d. Punir qqn d’une injustice commise, se venger de lui, ou venger l’injure elle-même . Syn. Vindico, punio, persequor, pœnam repeto, injurias persequor, male merit is refero quod debeo, pœnas sumo, expeto. Phras. 1. Nihil laudabilius e e statuo quam injurias non ulcisci, je ne connais rien de plus digne de louange que le pardon des injures . Nihil ad laudem illustrius e e statuo, quam injurias contemn ere, oblivisci; injurias ex animo delere; mini me persequi; ultione non persequi; de injuria persequenda, referenda nihil omnino cog it are; refer endæ injuriæ cur am non suscipere; ultionem injuriarum non spectare, non curare; de referenda injuria minimum labor are. In contemn end is, obliviscendis, ex animo evellendis, ex memoria del end is injuriis, oblivione voluntaria conte rend is, eximiam sit am e e laudem mihi persuadeo. 2. Ulciscar istam calumniam, je poursuivrai la vengeance de cette calomnie . Calumniam hanc non inultam patiar; pro ist is injuriis graviter ulciscar; injuriam hanc certo persequar; gravem me ad calumnias ist as vindicem servabo; ultor ero calumniæ; punitor dolor is mei; vindicabo quam acerrime maledict a ill a; dolorem ex calumnia meum just a ultione explebo; pœnas pro calumnia graves capi am; just us dolor ad repetend as calumniæ hujus pœnas me excitat, nec inultum id, quidquid est, a me auferes. Usus : Meas injurias nondum sum ultus. Ultus est Sylla hujus victor iæ crudelitatem. Ulcisci inimicum, se venger de son ennemi . Transl. Venger qqn . Fratres occisos, patrem just a per arm a ulcisci. Quid tam nece arium tenere arm a quibus po is te ulcisci laces situs, ces armes dont on peut se servir, pour se défendre, quand on est attaqué . Cf. Vindico .