CENSOR

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 12
ōris, m. Censeur , magistrat romain . Syn. Qui præest censui, et moribus populi; magister morum; præfectus moribus. Usus : Magister veteris disciplinæ, sever it at is censor. CENSŌRĬUS, ii, m. De censeur ; qui a été censeur . Syn. Quod censor is est. Qui censor est, vel fuit. Usus : Censorium judicium, notatio, animadversio. Censor i a gravitas. Censoriæ sever it at is nota aliquem inurere. CENSŪRA, æ, f. Dignité de censeur . Syn. Censor is dignitas, mun us. Epith. Egregia, tot a. Usus : Censura morum sever is sima magistra. Censura Ecclesiastic a. Cf. Pœna sacra . CENSŬS, ūs, m. Cens . Syn. Bonorum æstimatio et ips a bona. Usus : In censum venire. In censu habendo potestas omnis æstim at i on is habendæ censor i permittitur. Aliquem spectare ex censu, æstimare, estimer qqn d’après sa fortune . Homo sine censu. Censum peragere, perficere. Aliquæ civitates censu liber atæ sunt. Census annuus ex mutuo, loc at i one. Cf. Fœnus , Fructus . CENTĒNUS, a, um, Cent (dans le sens dis tri but if) . Usus : Centena sestertia, cent mille sesterces . CENTĒSĬMÆ, ārum, f. pl. Intérêt de un pour cent par mois . Usus : Centesimis content us non est. Tributum ex centesima collatum, l’impôt du cent ième sur les ventes à l’encan . CENTĬES, Cent fois .
Readham'da tam maddeyi gor →