SUESCO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 44
is, ēvi, ētum, ere, n. S’habituer , s’accoutumer à . Syn. A uesco, consuesco. Cf. A uesco . SUFFĔRO, fers, sustŭli, sublātum, sufferre, a. Porter , supporter ; souffrir , endurer . Syn. Fero, patior, per pet i or. Adv. In perpetuum, omnino, vici im. Usus : Pœnas sufferre. Cf. Fero , Patior . SUFFĬCĬO, is, fēci, fectum, ere, a. et n. Suffire , être suffisant . Syn. Satis sum, satis habeo. Phras. Non sufficiebat ad tantos sumptus, tametsi amplum pat rim onium, son patrimoine, quoique grand, tu pouvait suffire à tant de dépenses . In tot sumptus vix supped it a bat amplum quantum vis pat rim onium; in tot sumptus vix ampla satis erat tot a here ditas; tot sumptus vix ampli imum pat rim onium sustinebat. Cf. Satis . Usus : 1. Immensæ gulæ ampli ima pecunia non sufficiebat. Nec scribas sufficere, nec tabulæ nomina capere poterant. 2. Substituo, être en rem placement . Suffici in locum alter i us. SUFFĪGO, is, xi, xum, ere, a. Attacher , clouer . Syn. Affigo. Usus : Cruci suffigi, être cloué à une croix . SUFFĪMENTUM, i, n. Fumée d’une substance brûlée . Syn. Odores incensi.
Readham'da tam maddeyi gor →