EXPURGO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 21
as, avi, atum, are, a. Disculper , justifier . Syn. Expio, quasi pur go. Usus : Expurgare suspicionem, dimovere crimen. Cf. Purgo , Excuso , Causor . EXPŬTO, as, are, a. Peser , examiner . Syn. Excogito, reputo. Usus : Quid ill i in mentem venerit, exputare non po um. Cf. Puto . EXQUĪRO, is, quīsīvi, quisītum, ere, a. Chercher avec so in . Syn. Quæro, inquiro, requiro, perquiro, invest i go, perscrutor. Adv. Accuratius, diligenter, diligenti ime, magnopere, quam diligenti ime, studiose, undique. Usus : Omi is auctoritatibus, in ips a re et ratione exquirere veritatem. Exquirere de aliquo causam fact i. Cf. Inquiro . EXQUĪSĪTĒ, Avec grand so in . Syn. Accurate, diligenter. Usus : Accurate et exquisite a liquid facere. Rationes exquisitius colligere. EXQUĪSĪTUS, a, um, Choisi , recherché , distingué . Syn. Accuratus, lectus, excel lens. Usus : Tua exquisita et singular is doctrina. Verba exquisita. Dicendi genus exquisitum. Nihil apud hunc lautum, nihil elegans, nihil exquisitum. Reconditæ et exquisitæ sententiæ. Munditia odiosa et exquisita nim is. Exquisita supplicia. Cf. Diligens , Accuratus .
Readham'da tam maddeyi gor →