ERGO

A cause de ; donc . Syn. Igitur, causa. Usus : Ergo nemo non miser est. Virtutis ergo præmio donare, récompenser la vertu , donner le prix de sage e . Funeris ergo ne plangant mulieres. ĒRĬGO, is, rex i, rectum, ere, a. Dre er , relever . Syn. Tollo, extollo, excito. )( Inclino, abjicio. Adv. Alte, paululum se. Usus : 1. Natura cum cæteras an i mantes abjecit ad pastum, solum hominem erexit, et ad cœli conspectum excitavit. 2. Excito, confirmo, consol or, invito, relever de l’a battement , rendre le courage , ranimer . Erigere animum demi um et depre um, et respirare e metu. Erigere et recreare afflictum. Ad audiendum aures erigere, et animum attend ere. Quem for tuna erexit ad gloriam, virtus extulit ad laudem. Erigere, rectum constituere, levare, attollere. Erigere se et in pedes excipere. Erigere se, et corpus in cubitum levare. Cf. Confirmo , Consol or . ĒRĬPĬO, is, ŭi, reptum, ere, a. Emporter , enlever de force ; délivrer . Syn. Aufero, adimo, extorqueo. )( Do, confero. Adv. Ad extremum e manibus, crude liter, impune, plane, plane alacritatem animi, privatim, publice, indigni ime civitati, nomina tim, penitus, subito, undique. Phras. Vide, ne tantum tibi bonum eripiatur, veillez à ce que l’on ne vous ravi e un si grand bien . E manibus extorqueatur; e manibus elabatur; tibi excutiatur; ne tanto bono frauderis; ne ali us id bonum occupet, præcipiat. Cf. Amitto , Jactura , Perdo . Usus : 1. Eripere sib i temp us aliquod ex summis occupation i bus. Facultatem simul ac voluntatem gerendæ rei mihi eripuit. Lucem alicui, vitam, conspectum rei opt at is simæ eripere. 2. Libero. Aliquem e miser i is; alicui timorem eripere. E morte tuus te pudor eripuit. Cf. Libero , Privo , Furor . ĒRŌDO, is, rōsi, rōsum, ere, a. Ronger . Syn. Arrodo, dero do. ĒRŎGĀTĬO, ōnis, f. Distribution . Syn. Distributio. Usus : Erogatio pecuniæ. ĒRŎGO, as, avi, atum, are, a. Distribuer . Syn. Distribuo. Adv. Privatim, publice. Usus : Erogasti pecunias ex ærario. Pecunia in cla em erogata. Cf. Largior . ERRĀBUNDUS, a, um, Errant . Usus : Errabundi domos pervagabuntur. ERRĀTĬCUS, a, um, Quierre , vagabond . Usus : Vitis erratico et multiplici lapsu serpens. ERRĀTĬO, ōnis, f. Action d’errer , de s’égarer . Syn. Error. Usus : In cœlo nec for tuna, nec erratio, nec vanitas inest. ERRĀTUM, i, n. Erreur , faute (involontaire) . Syn. Mendum, error. Epith. Commune, fabrile, intolerabile, minimum. Usus : Agnoscere erratum; errato veniam petere. Defend as velim tolerabile erratum. Non hoc meum erratum est, sed tuum. Cf. Error .