BELLUS

a, um, Bon , convenable . Syn. Aptus, conveniens. Adv. Plane, valde. Usus : 1. Erit hic locus puer is bell is sim us. 2. Lepidus, délicat . Bellus puer, bellæ litteræ. 3. Urban us, honest us, pol i , bien élevé . Durius hoc accepit, quam homines bell i soleant. Cf. Pulcher . BĔNĔ, Bien . Syn. Præclare, commode, valde, ratione. Phras. 1. Bene mecum agitur, je suis le plus heureux des hommes . Pulchre mihi est. Beatus sum. Perbono loco res sunt meæ. Præclare se res habet. Bene me habeo. Recti ime apud me sunt omnia. Optime, commo di i me mecum agitur. Belle me habeo. Expedita mihi sunt omnia et explicata. Flor ent is simis rebus utor. Optatis me is for tuna respondet. Pulcherrime stamus. Secundæ res sunt. Salva res est, integra, incolumis. Res facili cursu procedunt; prosperum cursum tenent. Prospere, et ex sententia res eunt meæ. Vitam vivo felici imam. Facilem se mihi præbet for tuna et benign am. Optime mihi cum for tuna convenit. Nihil ad felicitatem deest. Vita mea omni felicitatis genere cumulata est. Omnia ad voluntatem fluunt; ex sententia procedunt. Utor rebus secund is. 2. Bene an male, bien ou mal . Recte an per per am; recte an sec us; probe an sec us eger is, ignoro. 3. Bene fecisti, vous avez bien fait . Recte et ordine, belle, recti ime et sapienti ime; rite, pro vid enter que fecisti. Usus : 1. Domus bene et ratione ædificata. 2. Valde, très , fort . (Cum adject. vel adv.) Homo bene nummatus; bene multi, bene mane, bene magnus, long us etc. BĔNĔDĪCO, is, xi, ctum, ere, n. Usus : 1. Absolute est: bona verb a dicere et bon i ominis, dire des paroles de bon augure . 2. Laudo, dire du bien de quelqu’un , louer . Cui benedixit unquam bono civi? De quel homme de bien a-t-il jamais fait l’éloge?