EFFUNDO

is, fūdi, fūsum, ere, a. Répandre . Syn. Profundo, emit to. )( Infundo. Phras. Iram suam in me effudit omnem, il a déchargé sur moi toute sa colère . Odium omne et furorem in me effudit; evomuit in me virus accerbitatis suæ; stomachum erupit in me. Usus : 1. Segetes effundunt herb as frugibus in i micas. Ætas hanc copiam effundit. 2. Magnæ hominum multitudini tribuitur: Tota civitas se effundebat. E carcere reos omnes effundere. Tota ad me effusa Italia. 3. Prodigo, consumo, di iper , dépenser . Pat rim onium, for tunas omnes, ærarium per luxuriam effundit. Multos in aliquem honores effundere. 4. Animi motus pro do, se lai er aller , donner un libre cours . Se in lacrimas, quest us, vota effundere. Se in aliqua libidine effundere. Odium et furorem in me effudit. 5. Effutio, révéler . Effudi, quæ habu i, omnia. 6. Amitto, lai er échapper . Collect am gratiam momento effundere, perdre les bonnes grâces de qqn . Cf. Gratia . EFFŪSĒ, Sans retenue , d’une manière immodérée . Syn. Large, prolixe. Usus : Homo effuse petulans. Effuse donare, laudare. In a niter et effuse exult at. EFFŪSĬO, ōnis, f. Large es , profusion . Syn. Largitio. Epith. Facilis, honest a. Usus : 1. Liberalitatem effusio imitatur. Quas pecuniarum eff us i ones fact as put at is? 2. Concurs us populi, concours de peuple . Quis concurs us ex agris, quæ eff us i ones populi? 3. Animi effusio in lætiti a, contractio in dolore, transport de joie . Cf. Liberal is . EFFŪTĬO, is, ītum, ire, a. et n. Dire ou parler inconsidérément . Syn. Temere effundo. Usus : Quidam temere multa effutiunt. Cf. Garrio . ĔGĒNUS, a, um, Pauvre . Syn. Pauper, egens. Usus : Egenus consilii. Cf. Pauper . ĔGĔO, es, ŭi, ere, n. Manquer de ; avoir besoin de . Syn. Indigeo, mihi opus est, quæsito opus est. )( Abundo. Adv. Indigne, magnopere, vehementer. Phras. Non egeo tuis consiliis, je n’ai pas besoin de vos conseils . Non indigeo tuis admonition i bus, consiliis; tuis mihi mon it is nequaquam opus est. Tuis carere mon it is facile po um. Super vac ane a, parum utilia, nullius emolument i, mini me nece aria sunt mihi præcepta tua. Usus : In cred i bile, quam egeam tempore. Consilio, auxilio, consol at i one egere. Nihil illo loco egentius, nihil spoliatius. Servi et egentes concur runt. Cf. Inopia , Pauper . ĒGĔRO, is, ge i, gestum, ere, a. Emporter . Usus : Egerere prædam ex hostium tectis. ĔGESTAS, ātis, f. Pauvreté , besoin . Syn. Inopia, indigent i a, mendicitas, domestic a difficult as. )( Abundant i a, copia. Epith. Indign is sima, summa. Usus : Ista paupertas, vel potius egest as. Egestatem, et luxuriem domestico latrocinio sustentavit. Non capiunt angustiæ pectoris tui, non egest as ment is tantam person am. Egestatem affert lux us. In egestate e e. Cf. Paupertas , Inopia . ĔGO, Je , moi . Syn. Ipse. Usus : Ego sum ille Consul. ĒGRĔDĬOR, eris, gre us, sum, gredi, d. Sortir . Syn. Exeo, prodeo. Adv. Tardius. Usus : 1. Certos mihi fines, terminos, can cellos describam, extra quos egredi non po im. Ex provincia, urbe, nav i egredi. 2. Exerro, dépa er , excéder . Suo officio, a pro pos i to egredi. Cf. Exeo . ĒGRĔGĬĒ, D’une manière supérieure . Syn. Bene, valde, præclare, belle. Phras. Egregie causam dixit, il plaid a magnifiquement . Div in it us, luculenter, gloriosi ime, magnificenti ime, festive, avite, composite, excellenter, cumulati ime, summa facundia dixit Cf. Valde . ĒGRĔGĬUS, a, um, Excellent , supérieur . Syn. Excel lens, præstans, præclarus. Adv. Medius fidius, omnino. Phras. Est vir egregius, c’est un homme accompli . Est vir egregia, mirific a, incredibili, singular i virtute; acer rimus vir et industrius; summa in eo gravitas, et animi altitudo. Magnus, clarus, ampli imus, in sign is ad laudem, ingenu i animi, summam in teg rit at is laudem consecutus, omnibus rebus vir ornatus; in quo summa probit as, innocent i a; genere, honore, copiis, exist i mat i one facile princeps; in quo summa probit as, dignitas et splendor; flos, robur, lumen rei publicæ, et nob i lit at is. Homo pene divinus, ornamentum et arx amicorum, dec us urb is; in quo eximia et præstantia omnia; ab omni laude felix; excellent i animo et virtute; divinis quibusdam bon is instruct us et ornatus; luculent us homo; quo nihil nobilius, sapient i us; cum prim is honest us; summo honore et pudore, summo officio; spec tat is sim us ordinis sui, prob at is sim us, prudent is sim us, frugal is sim us, integer rimus, velut de cœlo delapsus; just it i a et religione incl it us; vir exempli recti, in gent is spiritus; longe ante alios eminens, sanctus et in no cens, virtute conspicuus; columen ac sidus rei publicæ; inclita just it i a, religioque viri est; vir exempli recti, dom i, militiæque; vir in gent is spiritus; multa morum elegant i a, et ingenio illustri; viri quantæcunque fortunæ capax est ingenium; vir raræ et acerrimæ indol is; vir, quem viderim in vita optimum; flos nob i lit at is; lumen rei publicæ. Cf. Præclarus . Usus : Egregia indoles. Egregius civis. In pro curat i one sua egregius. Cf. Perfect us . ĒGRESSŬS, ūs, m. Sortie , départ , débarque ment . Usus : Magna frequent i a meum egre um celeb rav it. ĒHEU, Ah! hélas! Doloris nota. ĔHO, Ho! hé! holà! Vox admonentis. Usus : Eho! tu me non noscis? ĒJECTĬO, ōnis, f. Expulsion , ban ni e ment . Usus : Mortem timemus et ejectionem. ĔJĔRO, as, avi, atum, are, a. Repou er en jurant . Syn. Ejuro. ĒJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. Cha er , exiler . Syn. Expello, exturbo, extrudo, dejicio, extermino, effundo, profundo, emoveo. Adv. Nomina tim, tandem, aliquando, fund it us. Usus : 1. E domo illum ejecere. Ex numero hominum ejiciendus, ex finibus humanæ naturæ ext erm in and us. 2. Transl. Ejicere ex animo amorem insanum, dolorem, memoriam alicujus. 3. Ejicere partum. Cf. Pello . ĒJŬLĀTĬO, ōnis, f. Lamentations . Epith. Lugubris. Usus : Le us quasi lugubris ejulatio. ĒJŬLĀTŪS, ūs, m. Lamentations . Syn. Ejulatio. Epith. Acerbus, miser. Usus : Ejulatus ne mulieri quidem est conce us. ĒJŬLO, as, are, n. Se plaindre , se lamenter . Syn. Ploro, lament or, ploratus edo, effundor in planctus indecoros. Usus : Magnitudine dolor is ejulans. Gemere, ejulare, lamentari, frangi, debilitari dolore. Cf. Gemo , Ploro . ĒJŪRO, as, avi, atum, are, a. Protester en jurant , refuser . Syn. Ejero, detest or. Usus : 1. De me querebantur, me ejurabant. 2. Abdico, renoncer à , abandonner . Magi stratum ejurare. ĒJUSDEMMŎDI, De la même sorte . Syn. Ejusdem generis. Usus : Ejusdemmodi furias Orestes est expert us. ĒJUSMŎDI, De cette manière , de cette sorte . Syn. Ejus generis, talis. Usus : 1. Genus bell i est ejusmodi, ut, etc. Reliqua sunt ejusmodi, quæ, etc. 2. Adeo, tam, tellement . Ejusmodi cupid us est. Cf. Similis . ĒLĀBOR, ĕris, lapsus sum, lab i, d. Se gli er hors , s’échapper , s’enfuir . Syn. Excido, eva do. )( Teneo, complect or. Phras. 1. Mensis elapsus est, un mois s’est écoulé . Mensis abiit, flux it, mens is act us, exact us est, præteriit; mens is unus se circumegit. 2. Elapsus est e carcere, il s’est évadé de prison . Vinculis elapsus est; elusit excubitorum vigilant i am; clam se custodibus subduxit; ex custodum manibus se eripuit; effugit, fefellit intent am excubitorum in se aciem; e carcere clam se proripuit. Cf. Evado . Usus : Crimini bus, suspicione elapsus. Sol elabitur, et abit. Elapsus est e prœlio. Cf. Dilabor . ĒLĂBŌRĀTĬO, ōnis, f. Application , travail attent if . Syn. Cura, labor. Usus : Id non sine elaboratione, et operæ consumpt i one. ĒLĂBŌRO, as, avi, atum, are, 1. n. Travailler avec so in . 2. a. Polir , perfectionner . Syn. Laboro, curo, operam do, contendo, enitor, elucubro, excudo. )( Negligo. Usus : Qui in una tantum re elaborant. Contende, quæso, et elabora. Nullum tam asperum saxetum, in quo ruricolæ non elaborent. Diligenter elaborata, summa industria, cur a et vigil i is ornata, elucubrataque oratio. Omni non modo content i one, sed dim i cat i one elaborabo. Cf. Laboro , Perficio , Curo . ĒLANGUESCO, is, gŭi, guescere, n. Devenir langui ant , s’affaiblir . Syn. Languore conficior, contabesco, in firm or. Usus : Elanguit cur a hominum. Differendo res elanguit Aliena i nvidia elanguescendum erit. Cf. Langueo . ĒLARGĬOR, iris, ītus, sum, iri, d. Faire des large es , donner large ment . Syn. Largior. Usus : Multa tibi for tuna elargita est. Cf. Largior . ĒLĀTĒ, Avec élévation, noble e ; avec orgueil . Usus : Elate et ample loqui, et dicere. )( Submi e, humiliter, demi e. ĒLĀTĬO, ōnis, f. Élévation , noble e ; transport (de joie, d’orgueil, etc.) . Syn. Præstantia. )( Submi io. Epith. Voluptuaria. Usus : Ex hac elatione, et magnitudine animi facile pert in a cia nascitur. Lætiti a quasi gest i ent is animi elatio voluptuaria. Cf. Superb i a , Arrogant i a , Ambitio . ĒLĀTUS, a, um, Grand , noble ; fier , arrogant . Usus : Hoc animo elato, et amplo factum est. Vi naturæ, et in genii elatus. Cupid it ate elatus, et gaudio. Cf. Superb us , Arrogans , Altus . ĒLECTĒ, Avec choix . Syn. Distincte, discrete. Usus : Electe gerere. )( Permiste. ĒLECTĬO, ōnis, f. Choix . Syn. Lectio, selectio, delectus. )( Neglectio, contempt us, rejectio. Usus : Judicium, et electio verborum. ĒLECTOR, ōris, m. Qui choisit . Usus : Boni elect ores exist imari volunt. Cf. Eligo . Eleemosyna, æ, f. Aumône . Phras. 1. Lib enter do eleemosynam, vol on tiers je fais l’aumône . Liber a liter panem præbeo mendiculis; invitus ist a hominum mendicabula a me inania dimitto; in egentes benigne stipem confero; tenuiorum for tun is succurro; impense misere or egentium, eorumque ration i bus paterne succurro, vel pro video; egentes miser at i one prosequor; iis pro facultatibus benigne facio; alien a liberal it ate vic tit anti bus penum gratuito supped i to. Adolescentes idoneos, erogata grand i in sumptum pecunia, ad mercatum honest at is, optima rum que artium transmit to; pauperum inopiæ liber a liter consulo; vitæ subsidia prolixe, religiose que tribuo; eorum egestatem liberal i stipe consol or, sustento. 2. Eleemosynam petere, demander l’aumône . Stipem corrogare, petere; vitæ subsidia præcario eff lag it are; victum, panem ostiatim quærere; vitæ aliment a ostiatim rogare, flag it are, colligere. ĒLĔGANS, antis, omn. gen. Délicat , distingué . Syn. Luculent us, concinnus, politus. )( Inelegans, contempt us, abject us. Phras. Est orator admodum elegans, c’est un orateur distingué . Scitus, quo nihil potest e e pictius; in singulis verb is flor ent is sim us; venus tis sim us et pol it is sim us; limatulo sane et politulo judicio; quo nil venustius, limatius, lepidius, concinnius, nitidius. Usus : In omni judicio, in dicendo elegans. In epulis par and is elegans. Epistola elegant is sima. ĒLĔGANTER, Avec choix ; avec grâce . Syn. Scite, ornate, polite. )( Ineleganter. Phras. Eleganter dixit, il a parlé avec délicate e . Docte et delicate, blande et concinne, cum multa venustate et omni sale, apte et rotunde, cum dignitate et venustate, festive, cum multa munditia et luce verborum, facete, jucunde, lepide, munde, subtiliter verb a fecit. Usus : Cæsar omnium fere or a to rum latine loquitur eleganti ime. ĒLĔGANTĬA, æ, f. Bon goût , grâce , élégance . Syn. Munditia, lautitia, venustas, lep or, fest i vitas, concinnitas. Epith. Accurata et sine molest i a, diligens latine loquendi, in an is, sermon is nece aria, politior, summa. Usus : Eloquent i a ab elegant i a doctrinæ segregari non potest. Politior elegant i a, et munditia scribendi. Scrip to rum tuorum subtil it as et elegant i a. ĔLĔMENTUM, i, n. Matière prem ière , principe , élément . Syn. Initium, principia rerum, e quibus omnia constant, omnia oriuntur. Epith. Prima naturæ. Usus : Dialectic a trad it element a loquendi. Puerorum element a. Quatuor principiorum genera, seu element a, ex quibus terra infimum tenet locum; hanc inundat aqua; superior æri; ignibus alti ima ora redditur. ĔLĔPHANTUS, i, et ĔLĔPHAS, antis, m. Eléphant . Usus : Elephanto belluarum nulla est prudent i or. Manus est data elephant is, trompe . Elevatio Sacræ Hostiæ, L’élévation à la Sainte Me e . Phras. Actio, qua sacerdos Cœlestem Hostiam supra verticem at toll it; qua sublimem toll it Sacrosanct am Hostiam; qua Divinam Hostiam populo a dor and am prop on it, ostendit. ĒLĔVO, as, avi, atum, are, a. Lever , soul ever . Syn. Minuo, levo, sublevo. )( Augeo. Usus : Minuo, abai er , amoindrir , affaiblir . Fidem adversarii, auctoritatem, famam victor iæ, gloriam elevare et minuere. ĒLĬCĬO, is, lĭcŭi, lĭcĭtum, ere, a. Tirer de , faire sortir ; exciter , provoquer . Adv. Curios i us. Syn. Educo, extraho, allicio, adduco. Usus : Ignem conflictu lapidum elicere. Elicere aliquem præmio, ut agat a liquid. Lacrimas, arcana, alicujus sent ent i am elicere, exprimere. Elicere, invitare ad certamen. Elicere et evocare mercede solertiam; bland it i is ad disputandum elicere. Cf. Adduco , Allicio . ĒLĪDO, is, līsi, līsum, ere, a. Briser , broyer . Syn. Frango, incido. Usus : Poetæ nervos omnes virtutis elidunt. Ipsæ stirpes ægritudinis elidendæ sunt. Alicujus consilia elidere, fund it us evertere. Cf. Ever to . ĒLĬGO, is, lēgi, lectum, ere, a. Arracher en cueillant ; choisir , élire . Syn. Lego, deli go, carpo, excerpo, opto, adopto. )( Negligo, contemno. Adv. Diligenter, parum diligenter. Phras. 1. Quem tandem consulem eligent? Qui donc éliront-ils enfin consul? Quem adopt a bunt, consulem e e volent, jubebunt? quem consulem legent, dicent, desument? cui imperium suffragiis mandabunt? quem præcipue consulem design a bunt, nomina bunt, optabunt? in quem tandem electorum suffragia incl in a bunt, cons pir a bunt? ad quem summa rei publicæ deferetur? cui summa rerum demand abitur? 2. Optimam partem elegist i, cum te DEO addixisti, vous avez choisi la meilleure part en vous consacrant au service de DIEU . Sap i enter vitam instituisti; rectum cursum cepisti; optimo judicio us us es; sap i enter judicasti; exordium vitæ præclarum fecisti; optimum cœpisti cursum; optimam rationem iniisti; egregio vitam principio inivisti, cum tua omnia, teque ipsum DEO consecrasti. 3. Diem sib i et locum quilibet eligat, que chacun choisi e le jour et le lieu . Locum sib i quisque capi at, diemque sum at; locum temp usque cir cum spic i at quisque; temp us locumque pet at, statuat, deligat, carp at sib i quisque ex multis optimum. Usus : Eligere e malis minimum oportet. Elige de duobus, quem velis. ĒLĪMĬNO, as, avi, atum, are, a. Faire sortir , mettre dehors , cha er . Syn. Ejicio, extra limen trado. Usus : Extra ædes eliminatur. Cf. Ejicio . ĒLĪMO, as, avi, atum, are, a. Limer , perfectionner . Syn. Per polio, limo. Usus : Velim a liquid elimes ad me. Elimata oratio. Cf. Polio . ĒLINGUIS, e, gen. com. Muet . Syn. Mutus, indisertus. Usus : Convicit hominem, elinguem red did it, il con vain quit cet homme et le réduisit au silence . Cf. Mutus , Infans . ĒLIXUS, a, um, Bouilli . Syn. Quod aqua coctum est. Usus : Elixus cibus, quam a us suavior. ĒLŌCO, as, avi, atum, are, a. Affermer , donner à bail . Syn. Loco. Usus : Fundum elocare. ĒLŎCŪTĬO, ōnis, f. Élocution , partie de la rhétorique . Syn. Explicatio ornata et elaborata. Epith. Commoda et perfecta, in an is et pene puerilis. Usus : Elocutio est idoneorum verborum et sententia rum ad inventionem accommodatio. ĒLŎGĬUM, ii, n. Sentence ; épitaphe . Syn. Dictum, seu sententia laudem alicujus, vel aliud quidpiam declarans. Epith. Censorium, unicum. Usus : Quid ips a sepulcrorum monument a, quid elogia admonent, nisi nos morituros? Solonis elogium. ĒLŎQUENS, ent is, gen. com. Éloquent . Syn. Rhetor, copiosus ad dicendum; copiose, sap i enter que dicens; in dicendo suavis, ornatus; non infans. Adv. Perfecte. Phras. Vir est admodum eloquens, cet homme est très éloquent . Divinus in dicendo; perfect us in dicendo et per pol it us; dicendi gloria præstans, diserti imus; ad dicendum par at is sim us; omnibus vel naturæ, vel doctrinæ præsidiis ad dicendum paratus; ea facundia, ut nemo lingua prompt i or in civitate haberetur; vir acer, nec infacundus, celebratæ eloquent iæ; claræ vir facundiæ. Multum dicendo valet; multum eloquent i a valet; magnam or is commendationem habet, cui resist ere nemo po it; dicendi veneres habet summas, principatum eloquent iæ tenet; juris ac eloquent iæ consult us est; cujus eloquent i am curia nulla cap it; florentis homo facundiæ; vir, qui ment is suæ cogitata eloquenter, copiose, eleganter explicet, efferat, enuntiet; qui afficiat audientium animos multa suavitate; qui de quacumque re apte, prudenter, explicate, abundanter, illuminate, numeroseque dicat, di erat. Cf. Eloquent i a . Usus : Is est eloquens, qui po it humilia subtiliter, magna graviter, mediocria temperate dicere. Cf. Moveo . ĒLŎQUENTĬA, æ, f. Éloquence , talent de la parole . Syn. Eloquendi vis, dicendi gravitas et copia, summa copia et singular is facultas dicendi, divinum atque in cred i bile genus oration is, copiose loquens sapient i a. )( Infant i a. Epith. Abundans sermon i bus, verb is, accommodatior ad motus animorum et ad vulgi sensum, admirabilis, artificiosa, brevis, comes pac is sociaque otii et quasi alumna quædam const it uta civitatis, excel lens, for ens is, in an is quædam et puerilis, incredibilis, just a, laudabilis, magna, major, mediocris, orb a, perfecta, popular is, præclara, præstabilis, res una omnium difficillima, sapient i a loquendi, summa, uberior atque lati or, vera et absoluta, universa. Phras. Qui vult sib i eloquent i am comp a rare, Ciceronem leg at, celui qui veut devenir éloquent doit lire Cicéron . Qui eloquent i a valere, præstare, excel lere cup it; qui oration is divitiis a bund are; qui concinne, apposite, singular i eloquent i a ment is suæ cogitata vult explicare; qui cum Pericle fulgurare, tonare, perm is cere omnia, operam det Ciceroni. Qui non tenui dicendi vena arid us fluere, sed ingenti late copia, torrent is more red und are cup it; qui suavi et conspersa quasi verborum sententia rum que floribus or at i one vult placere; qui acutis, concept is que ingeniose sent ent i is auditorem excitare; qui agere rapereque obnitentes quantum vis animos in quamvis partem cup it; qui tenere dicendo animos; qui obfirmatos frangere et expugn are; qui ardentes flag ran tes que restinguere, frigidos ac remi os subject is veluti facibus in flamm are; qui impellere inertes ac desides, præfervidos contra ac confidentes orando coercere; qui verb is all i cere, pertrahere, movere, commovere, flectere; qui afficere audientium animos ac delectare; qui ab audient i bus benevolent i am et attentionem venari, captare, elicere; qui eos, apud quos dicit, attentos, dociles et benevolos sib i vult reddere; qui de re quacunque eloquenter, ornate, numeroseque rebus ac verb is vult dicere, is, velim, exist i met sib i Ciceronis lectionem non tam utilem, quam nece ariam. Cf. Oratio , Moveo . ĒLŎQUENTER, Avec éloquence . Syn. Diserte, eleganter. ĒLŎQUĬUM, ii, n. Langage , parole , discours . Syn. Sermo. Usus : Dulci ac blando eloquio amicum solatur. ĒLŎQUOR, eris, lŏcūtus sum, loqui, d. Parler , s’énoncer , exprimer . Syn. Dico, effero, enuntio, exprimo. Adv. Composite, copiose, ornate, polite, præclare, prudenter. Usus : Præclare eloqui cogitata ment is. Multi præclare sentiunt, nec id, quod sentiunt, polite eloqui po unt. Cf. Effero . ĒLŪCĔO, es, lux i, ere, n. Luire , briller . Syn. Appareo, exsto, emineo, excello, vigeo. Adv. Densius, rarius. Usus : In ipso joco a liquid prob i in genii elucet. Amicitia mag is elucet inter æquales. Tenuitas tua mag is occultatur, mag is elucet. Nemo eloquent iæ studet, nisi in foro eluceat. Cf. Appareo , Emineo . ĒLUCTOR, aris, tātus sum, ari, d. Sortir avec effort , se faire jour avec peine . Usus : E tot tamque valid is manibus, e quibus eluctandum erat, sese eripuit. Cf. Evado . ĒLŪCŪBROR, aris, at us sum, ari, d. Travailler avec so in à , faire à force de veilles . Syn. Elaboro, excudo. Usus : Epistolam elucubratus sum. Elucubrata oratio. ĒLŪDO, is, lūsi, lūsum, ere, n. et a. Jouer , se jouer ; se moquer ; tromper . Syn. Irrideo, fallo, fraudem facio. Adv. Facetius, impune. Usus : Quamdiu nos furor ille tuus eludet? Nos ab illo nebulone facete eludimur. Ille leg is fraudem fecit, consulemque elusit. Cf. Irrideo , Decipio . ĒLŪGĔO, es, lux i, gere, n. Porter le deuil , pleurer . Syn. Lugeo, defleo. Usus : Patriam eluxi gravius, quam ulla mater filium. ĒLŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Laver , nettoyer , effacer . Syn. Diluo, deleo, abstergo. Usus : Maculam hanc nemo eluet. Cf. Lavo . ĒLŬVĬES, ĕi, f. Lie , honte , opprobre . Syn. Macula, labes, contagio. Usus : Labes et eluvies civitatis. ĒLŬVĬO, ōnis, f. In on dat i on . Syn. Terræ hiatus, vorago aquarum vi fact a, aquarum int emperies. Usus : Eluviones pestilent iæ. Cf. Inundo . ĒMĂCĬO, as, atum, are, a. Amaigrir , épuiser . Syn. Macie conficio. Cf. Macies . ĒMANCĬPO, as, avi, atum, are, a. Émanciper , affranchir . Syn. Patria pot estate libero, quasi manu mit to. Usus : Liberos proprie emancipari, servos manumitti dicimus. ĒMĀNO, as, avi, atum, are, n. Couler , sortir . Syn. Exeo, effluo. Usus : Metuo, ne ea fama, ne mala nostra emanent. Ex philosophia eloquent i a emanat. Vereor, ne is sermo emanet Cf. Effluo . ĔMAX, ācis, gen. omn. Qui a la manie d’acheter . Syn. Qui lib enter emit. Usus : Non e e emacem vectigal est. EMBLĒMA, ătis, n. Ornement en relief . Syn. Signa et ornament a vasorum, etc. quæ detrahi po unt. Usus : Vasis crust as et emblemata a vell end a curavit. Illigare et includere emblemata in aureis poculis. Emblema vermiculatum, de pavimento, mos aïque . ĒMENDĀTĒ, Correctement . Syn. Castigate. Usus : Pure et emendate loqui. ĒMENDĀTĬO, ōnis, f. Correction . Epith. Felicior. Usus : Correctio philosophiæ veteris, et emendatio. Cf. Correctio . ĒMENDĀTOR, ōris, m. Celui qui corrige , réformat eur . Syn. Corrector. Usus : Sisenna quasi emendator sermon is us it at i e e volebat. ĒMENDĀTRIX, īcis, f. Celle qui corrige . Usus : Lex est emendatrix vitiorum. ĒMENDO, as, avi, atum, are, a. Corriger ; réformer . Syn. Corrigo. Adv. Leviter. Phras. 1. Emendavit se, il s’est corrigé . In viam rediit; ad frugem applicuit animum; in rectam redivit semitam; ad frugem bon am se recepit; de pravitate deduct us est; a scelere, cupid it ate revocavit semetipse; emersit e cœno vitiorum; salutem dixit supremam cupid it at i bus suis; ad mores vitamque continentem se dedit; a pristinæ vitæ licentia sese ipse coercuit, sibique frena injecit; animum ad meliora consilia applicuit, appulit; a malitia abstitit; animum a vitæ pravitate ad meliora convert it; vitia posuit; iniit meliorem vitæ rationem; emersit e vitiis; e corrupt a adolescent i a in bon am frugem emersit; ad sanitatem ment is rediit; vitiosas animi partes sanavit; vitiosam consuetudinem et corrupt am pur a et incorrupt a emendavit. Cf. Corrigo , Conversio . 2. Orationem emendavit, il a retouché son discours . Elimavit, mend is expurgavit; correctionem adhibuit; ad limam revocavit; ad castigationem errata vocavit; deters is maculis form a meliore donavit. Cf. Corrigo , Melius . Usus : Vitium cutis, dolorem capitis pharmaco emend are. Principum continent i a emendantur mores civitatis. ĒMENTĬOR, iris, ītus sum, iri, d. Mentir , déguiser . Syn. Mentior. Usus : Æschines legationem ementitus est. Genus suum ementitur. Cf. Mentior . ĒMĔRĔOR, eris, mĕrĭtus sum, eri, d. Finir le service militaire . Syn. Mereo, stipend i a facio. Usus : Annuæ mihi operæ emerentur. Emeritis stipend i is ambition is quiescit. ĒMERGO, is, mersi, mersum, ere, a. Remonter , sortir . Syn. Exeo, eva do, exsisto. Adv. Aliquando, alte, commode. Usus : E servitute, mendicitate, valetudine sinistra, ære alieno emergere, respirare. Stellæ stat is temp or i bus emergunt. Veritas e calicibus emergit. E corrupt a adolescent i a in bon am frugem emergere. Homo emersus e cœno vitiorum. Cf. Evado , Libero . ĒMĒTĬOR, iris, mens us sum, iri, d. Mesurer . Syn. Metior. Usus : Ego voluntatem tibi emetiar, moi, je vous promets ma bonne volonté . ĒMĬCO, as, ŭi, are, n. S’élancer hors , jaillir ; luire . Syn. Effulgeo, resplendeo. Usus : Ex oculis quasi radii emicant. Pectus emic at, subsultat, le cœur bond it . ĒMĬGRO, as, avi, atum, are, n. Changer de pays , émigrer ; mourir . Syn. Discedo, migro, excedo. Usus : E vita velut e domo emigrare. Cf. Migro . ĒMĬNENS, ent is, gen. omn. Élevé , proéminent . Syn. Editus. Usus : 1. Oculi eminentes. Genæ leniter eminentes. Eminens, porrect a in altum column a. 2. Præstans, præclarus, éminent , distingué . Vir eminent i litteratura. Cf. Altus . ĒMĬNENTĬA, æ, f. Saillie , bo e . Usus : Multa vident pictores in umbris et eminent i is, quæ nos non videmus. ĒMĬNĔO, es, ŭi, ere, n. Former saillie , dépa er . Syn. Exsto, excedo; præcello, duco familiam, cla em. Adv. Foras, leviter. Usus : 1. Fistula aquam, vel ex aqua eminens. 2. Appareo, eluceo, eniteo, sortir , paraître . E fronte ips a pudor eminet. Ex ore crude litas, e voce at roc it as eminet. 3. Præcello, se distinguer , surpa er . Demosthenes unus eminet inter omnes in omni genere dicendi. Cf. Excello , Præstantia . ĒMĬNUS, De loin . Syn. E longinquo. )( Cominus. Usus : Eminus hasta, cominus gladio uti. ĒMISSĀRĬUS, ii, m. Agent , espion . Syn. Excursor, vexator, calumniator. Usus : Hunc præcursorem habere solebat, et emi arium, et excursorem omnium deterrimum. ĒMISSĬO, ōnis, f. Action de lancer . Syn. Jactus, ictus, conjectio. Epith. Mortifera, gravior. Usus : Tor men to rum emi iones sunt graviores, quo pluribus ea pulver i bus onerantur. ĒMISSĬTĬUS, a, um, Jeté en avant . Syn. Quod emittitur. Usus : Cir cum spectatrix emi itiis oculis. ĒMĬTTO, is, mīsi, mi um, ere, a. Lancer , jeter . Syn. Dimitto, mit to. Adv. Repente, temere. Usus : 1. Emittere, conjicere telum. Nullum verbum emisit. Emittere oculos in omnem partem. Aculeum, male dictum in aliquem emittere et contorquere. Emi us e carcere, e vinculis. 3. Edo, publier , mettre au jour . Emittere librum. Cf. Edo , Dimitto . ĒMO, is, ēmi, emptum, ere, a. Acheter . Syn. Coemo, merc or, paro, comparo, emptionem facio, nundinor. )( Vendo. Adv. Æqualiter, aperti ime, bene, carius, impune, libentius, male, melius, porro, publice. Phras. Magno hortum pretio sum mercat us, j’ai acheté cher un jardin . Diff i culter hortum comparavi; non nisi mag no ære addict us est, veniit mihi hortus; mag no stet it, const it it mihi hortus; impenso paratus est pretio; haud benigne, haud liber a liter empt us est hortus. Usus : Emere parvo, vel mag no. Emere præsenti ære. Emi de illo domum dimidio carius, quam æstimaretur. Ea emptione emisti bene. Cf. Comparo , Mercor . ĒMOLLĬO, is, īvi, ītum, ire, a. Amollir . Syn. Effemino. Usus : Hostis Campaniæ amœnitate emollitus. Cf. Mollio . ĒMŎLŬMENTUM, i, n. A vantage , profit , intérêt . Syn. Acce io, utilitas, commodum. )( Detrimentum. Epith. Magnum, parvum. Usus : Erit hoc vobis honor i, amicis utilitati, rei publicæ emo lumen to. Sine præmio et emo lumen to quidpiam facere. Afferet ea res magna emolument a; mag no emo lumen to erit. Cf. Utilitas , Commodum . ĒMŎRĬOR, eris, mortŭus sum, mor i, d. Mourir . Syn. Morior. Adv. Lib enter, mise rabi liter, pie. Phras. Emoritur, il se meurt . Ejus vita in des per at is numeranda est; in articulo disce us ex hac vita est; ad mort is limen per duct us est; animam in momenta aget; friges cunt pedes, frons expallescit, livent labia, oculi hebetantur, os vultusque immutatur, venæ micare desinunt, mors per art us serpit lethal i frigore adstrictos, sudor lethal is pro rump it, verbo, disturbatur domic ilium, anima exturbatur. Cf. Morior . Usus : Pro amico emori po um. Cf. Agonia . EMPŎRĬUM, ii, n. Marché , entrepôt . Syn. Mercat us. Usus : Emporium Puteolanum, Ma iliense. EMPTĬO, ōnis, f. Achat , acquisition . Syn. Coemptio. Epith. Acerb i or, falsa et simul at a, præclara. Usus : Post hanc emptionem fact am pecuniam di olvit.