Ligge(n)

The Middle English Dictionary · 1922 · p. 3
, Lygge , Lig , v. to lie (down, idle, .), be (lodged, situated, .), II 74, VIII b 16, XIII a 53 ( subj. ), XVII 409; Lye , VII 172, IX 19; List (OE. līst ), 2 sg. pres. XV f 2; Lyeþ , 3 sg. is to the point, is admi ible, VIII b 93; Liggeth , lies idle, VIII a 156; Ligis , XVII 84; Lys , exists, VI 242; Liþ (OE. līþ ), II 243, XII a 95; Liggeþ , pl. II 441, VIII a 15; Lyse , IV a 61. Lay , pa. t. sg. I 181, II 133, IX 286, .; pl. II 394, 399, X 1 (were encamped), .; Layȝ , subj. XI a 52. Lyand , pres. p. X 55; Ligand , XIV b 71; Ligge and , II 388 ( see note); Lyggyng , I 139. Liggen oute , be abroad, out of doors, VIII b 16. [OE. licgan ; the g(g) forms in I , XIV b , XVII prob. represent dial. lig from ON. liggja .]
Readham'da tam maddeyi gor →