CONCRESCO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 14
is, crēvi, crētum, ere, n. S’accroître , se condenser . Usus : Aqua nivibus, pruina que concrescit, l’eau se condense en frimas . CONCRĒTĬO, ōnis, f. Agrégation , a emblage . Syn. Compositio. Usus : DEUS, mens liber a, atque ab omni concretione mortal i segregata. Concretion is et liquor is causas invest i gare. CONCRĒTUS, a, um, Formé de diverses parties . Syn. Mixtum, conflatum, compos i tum, quasi con glut in a tum, coagmentatum, copulatum, fictum. Usus : Corpus ex element is concretum, le corps composé de plusieurs éléments . Cœlum grave et concretum, air condensé, épais . In animis nihil mixtum est, nihil concretum. Animal ex nefariis stupris; ex civil i cruore, ex flagitiorum impunitate concretum, ce monstre , a emblage des forfaits les pius odieux . CONCŬBĪNA, æ, f. Concubine . Syn. Amica, pellex. Usus : In concubinæ locum uxorem ducere. CONCŬBĪNĀTŬS, ūs, m. Concubinage , commerce adultère . Usus : Illam in concubinatu sib i emit. CONCŬBĬTŬS, ūs, m. Place à table ; cohabitation , union de l’homme et de la femme . Syn. Conjunctio, complexus venereus. Usus : Con cubitus Deorum cum huma no genere. CONCŬBĬUS, a, um, non adhibetur nisi solo gen. fem. cum voce Nox, Au milieu de la nuit . Usus : Nocte concubia domo egreditur.
Readham'da tam maddeyi gor →