VISCUM
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 47
i, n. Glu, pour prendre les oiseaux . Usus : In visco inhærescunt aves. VĪSENDUS, a, um, Qui mérite d’étre vu , remarquable . Syn. Spectandus, magnific us. Usus : Epulum visendo apparatu. Visendi operis signum. Visenda pietate spectaculo exemploque e e civibus. VĪSĬO, ōnis, f. Idée , vision , apparition . Syn. Visum, spectrum, species. Epith. Communis ver i et falsi, extern a, adventitia, falsa, probabilis, fluens, in an is. Phras. Visionem habu it cœlestem, il a eu une vision, une apparition céleste . Oblata homini est cœlestium quædam species. In quiete visa ill i species viri, quam pro huma no habitu august i or is. Obversata ejus animo per quietem cœlest is quædam species. Cœlestium præclara ill i species oblata est; divina quædam species de cœlo effulsit. Nocturn a quies cœlestem quamdam ill i speciem objecit, ostentavit. Usus : 1. Animi extern a et adventitia quad am visione turbati. Falsa ejus specie et visione vehement i us commoventur homines. 2. Videndi act us, action de voir , vision , vue . Visio sine ære fier i non potest. VĪSĬTO, as, avi, atum, are, a. Aller voir , visiter qqn . Syn. Viso, inviso. Usus : Podagræ doloribus ardentem visitavit. (Visito diœcesin, provincias, vulg. est ), visiter un diocèse, des provinces . Latine: Inspicio, lustro, obeo, recognosco provinciam, etc. Cf. Viso . VĪSO, is, si, sum, ere, a. Voir attentive ment , examiner , contempler ; visiter , rendre visite . Syn. Inviso, visito, officii causa adeo, convenio, accedo, salutatum venio. Usus : Constitui ad te venire, et visere, et cœnare tecum. Visere aliquem longo intervallo. Cum laxati cur is sum us, spectare a liquid volumus et visere. Nunc ad eum vis am, main tenant, j’ira i le visiter . VĪSUM, i, n. Objet vu , vision nocturne , songe , rêve . Syn. Visio, somnium. Epith. Falsum, probabile, veri imum. Usus : 1. Visa somniantium. Visis nescio quibus terreri. Visa dormientium pro nihilo habenda sunt. Multa visa somniorum proficiscuntur a Numine. 2. Probabile, apparens, object a ment i species, image , représent at i on . Cum visa in animos imprimantur, etc. Visis non omnibus adjungebat fidem. VĪSUS, ūs, m. Regard , faculté de voir , vue , yeux . Syn. Videndi sens us, videndi vis, acies oculorum. Epith. Human us, in sign is, illustris. Phras. Oculorum acies hebes et obtusa, vue faible . Caligantes oculi, oculi turbid i, videndi facultas turbid a et confusa. Lumina oculorum amittere; videndi facultate destitui, perdre la vue , être aveuglé . Usus : Nocent visu fem inæ, quæ duplices pupillas habent. Cf. Oculus . VĪTA, æ, f. La vie , l’existence . Syn. Spiritus, usura hujus lucis, vitæ curriculum, cursus hujus vitæ, curriculum vivendi, communis spiritus, spiritus cœli, anima, caput, victus. Epith. Honest a, probata, suavis, jucunda, quiet a, tranquilla, splendid a, delicata, umbra til is, constans, aspera, insuavis, amara, horrid a, fer a, sordid a, vitiosa, flag it ios a. Usus : 1. Vitam duram agit, il mêne une vie dure . Vitam arid am, insuavem, vitam victu cultuque in prim is horrid am et asperam agit; vitam vivit duram et insuavem; durius consul it vitæ suæ; gravius de vita sua statuit. 2. Vitam agit commodam, il mêne une vie commode, facile . Ætatem suavem, tranquil lam, quiet am, sine ullo labore et content i one traducit, agit, deg it, exigit; tranquille placideque vitam traducit; vitæ cursum, vitæ curriculum sine ulla fortunæ of fens i one conficit. Secund us ill i vitæ sine ulla of fens i one cursus contigit. 3. In castris e vita dece it, il est mort dans le camp . E vita disce it, exce it, ce it, rece it, exivit, descivit, migravit, emigravit, demigravit; vitam hanc mortalem deseruit; vitam in castris posuit, profudit, naturæ red did it; vitæ supremum spiritum edidit; vitæ supremum diem egit; extremum vitæ diem morte confecit; vitam amisit, dimisit; in castris vita eum defecit, ad vitæ exitum a DEO vocatus est. 4. Si mihi vita suppetet, si je vis jusque-là , si DIEU me prête vie . Si vita supped it a bit; si vita product a, perducta, propagata ad id temp us fuerit; si superstes ero; si vita fruar; si in vita ero, mansero, comm or at us fuero tamdiu; nisi exiguum hoc vitæ curriculum, quod natura nob is cir cum scrips it, vivendo prius confecero; nisi vita me defecerit prius; nisi quis casus mihi vitam prius adimat, auferat, eripiat; nisi quis casus lucis usuram hanc prius eripiat. 5. Ergone omnem vitam in foro transigam? Je pa er a i donc toute ma vie dans le forum? Ergone ætatem omnem in foro teram, conteram consumam? ergo ætatem omnem in causis for ens i bus ducam, traducam, exigam? ergone totum mihi vitæ curriculum in foro et curia conficietur? ergone omne curriculum industriæ meæ in judiciis, forique contention i bus elaborabitur? 6. Vitæ jam pene me tædet, j’ai presque la vie en dégoût . Vitam mihi acerb am puto; vita qua nihil prius, potius, carius, anti qui us alioquin mortal i bus, gravis mihi est et molest a; piget spiritum, quo mortal i bus nihil dulcius, long i us ducere; lucis usuram, qua fruor, graviter jam molesteque fero. Animam quam traho, spiritum quem duco acerbum mihi e e sentio. Usus : Vita nob is a DEO data, conce a, tradita est. Vitam a DEO habemus. In vitam edimus, introimus, venimus flentes, venir à la vie , naître . Vitam producere, perducere, propagare ad ultimam senectutem, prolonger sa vie . Vitam jucundam cum virtute degere, agere, vivere, traducere, trans i gere; vitam cum virtute colere, vivre vertueux . Tribus rebus vita hominum continetur, retinetur, sustentatur: cibo, potione, spiritu, trois choses entretiennent la vie animale: le manger, le boire, la respiration . Vitam ad omnem virtutem dirigere, instituere, bien ordonner sa vie . Vitam, rationem vitæ, certum vitæ genus, institutum sequi; certo genere cursuque vitæ implicari, avoir tel ou tel genre de vie . Vitam alicujus enarrare, narrare; imaginem vitæ alicujus exprimere; vitam alicujus, vitæ consuetudinem explicare, raconter la vie de qqn . Vitam alicujus appetere, vitam persequi, at tenter à la vie d’un autre . Vitæ alicujus parcere; in vita servare et sustinere aliquem, épargner la vie du prochain . Vitam alicui auferre, eripere, exhaurire; vita aliquem expellere, orbare, privare, ôter la vie à qqn . E vita migrare, mourir . Vitam abjicere, renoncer à la vie . Vitam pro fun dere, edere, rendre le dernier soupir . Vita cum sanguine efflux it, mourir de mort violente . Mortuos ad vitam revocare; mortuis vitam restituere, re usciter les morts . Cf. Vivo . )( Mors, Morior. VĪTĀLIS, e, gen. com, Relatif à la vie , de vie , vital , qui fait vivre . Syn. Quod vitam præstat, salutaris. Usus : Vis vital is per omnem mundum pertinens. Vital is cal or, spiritus. VĪTĀTĬO, ōnis, f. Action d’éviter , fuite , Syn. Fuga. Usus : Vitatio periculi, lucis, urb is. VĬTELLUS, i, m. Jaune d’œuf . Syn. Ovi pars interior. VĬTĬO, as, avi, atum, are, a. Corrompre , gâter , altérer ; déshonorer ; entacher de vice , frapper de null ité . Syn. Vitium affero virgin i, violo, comprimo, vim affero, stuprum infero. Usus : Vitiare alien am uxorem. Senatus-consulta arbitrio consulum supprimebantur vitiabanturque, les consuls sup prima i ent et altéraient à leur gré les sénat us-consultes . Cf. Stuprum . VĬTĬŌSĒ, D’une manière défectueuse , mal . Syn. Vitio. Usus : Vitiose loqui, concludere. Lex vitiose lat a. VĬTĬŌSĬTAS, ātis, f. Disposition vicieuse , vice , défaut . Usus : Malitia cert i cujusdam vitii, vitiositas omnium. VĬTĬŌSUS, a, um, Plein de défauts , vicieux , mauvais ; pervers , corrompu . Syn. Multis vitiis flag it i is que coopertus, convict us, depravatus, corrupt us, quod vitiose se habet, quod in vitio est, in vitio ponitur. )( Purus, incorrupt us. Phras. 1. Vitiosi multis part i bus plures sunt quam prob i et integri, les hommes pervers sont plus nombreux que les honnêtes gens . Improborum, cons cel era to rum, pravorum, flagitiosorum, male moratorum, malis artibus præditorum, malitia, scelere, vitiis, flag it i is insignium, qui suum animum ad malas artes adjunxerunt; eorum qui vitam omni vitiorum labe coin quin at am, a virtute abhorrentem, vitiis turpi ime obrutam et cooper tam traducunt, numerus semper major est quam bonorum. Cf. Improbus , Scelerat us . 2. Vitiosus es admodum, vous êtes tout à fait corrompu . In vitium pronus es; nunquam a vitiis animum, mentem, cogitationem abducis; nunquam mens tua a malitia disced it, abducitur, avellitur; hærent in animo tuo studia vitiorum. Cf. Malus , Nequam . Usus : Consuetudo naturæ vitiosa et corrupt a. Animi hoc est integri non vitiosi. Vitiosam naturam doctrina edomitam et compre am habu it So crates, Socrate dompta et réduisit par la sage e sa nature naturellement portée au mal . Orator vitiosi imus, détestable orateur . Cf. Vitium . VĪTIS, is, f. Vigne . Usus : Ars colonorum est quædam, quæ vites circumcidat, amputet, erigat, extoll at, adminiculetur, ut quo natura fert, eo po int ire, ut ipsæ vites, si loqui po ent, ita se tract and as, tuendasque e e fateantur. Vitem serere, et quæ sat a est, diligenter colere. In vitibus putantur, resecantur ea quæ se nimium profuderant. VĬTĬUM, ĭi, n. Défaut , défectuosité , vice ; imperfection ; défaut physique . Syn. Vitiositas, animi deform it as, morbus animi, turpis actio. )( Virtus, San it as. Epith. Commune, pervagatum, finitimum, insigne, intolerabile, mediocre, maximum, perspicuum, grande, proprium senectutis, singulare. Vitia domestic a, fraterna, occult a, paterna, per dit is sima, hominis stulta, iniqua, contraria. Phras. Multis animi corp or is que vitiis labor at, il est plein de défauts physiques et d’imperfections morales . Nullum est in moribus natura que vuln us; nulla pravitas, dedecus, turpitudo qua non laboret. Eximia est in genii tarditate, stupore, debilitate linguæ, oculis per vers is simis; vultu omnique motu corp or is vast us et agrestis. Quæ præterea libido oculis, quod facinus a manibus, quod flagitium a to to abest corpore? Usus : 1. Homo vorago et gurges vitiorum; omnibus vitiis in quin at us, cumulatus, con tamin at us, coopertus. In vitium delabi. Affine illud vitio est. Facile se vitiis et error i bus admiscent hominum animi. Vitia dec lin are, vitare, effugere, ponere; a vitiis abstinere, abe e; vitio carere. 2. Culpa, faute , crime . Qui valetudinis vitio, qui fortunæ vitio, non suo decoxere. 3. Dedecus, honte , déshonneur . Summam laudem alicui vitio dare, in vitio ponere. 4. In augur i is, vice dans les augures , augure contraire , mauvais présage . Augures vitio creatum consulem, vitio magi stratum cape ivi e aiunt; vitium obnuntiant. 5. Labes, rima, défaut . Si ædes exesæ corruerint vel vitium fecerint, si le bâtiment s’est lézardé, menace ruine . Cf. Scelus , Crimen , Flagitium , Scelerat us . VĪTO, as, avi, atum, are, a. Éviter , fuir , se soustraire . Syn. Devito, fugio, effugio, declino. )( Incido. Adv. Caute, facile, honeste, magnopere, summopere, turpiter. Phras. Adulatores vita, fuyez les flatteurs . Refuge ab infida adulatorum consuetudine; cave, effuge as sent a to rum istam perniciem; aufer te ab is to perniciosorum hominum grege; utere cautione cert a, cautionem diligentem adhibe ne te fall at perniciosa adulatorum consuetudo. Usus : Periculum, vituperationem, culpam vitare. VĬTRĬCUS, i, m. Beau-père . VĬTRUM, i, n. Verre . Usus : Merces fallaces chart is, et linteis, et vitris del atæ. VĬTŬLĪNUS, a, um, De veau . Syn. Ex vitulo. VĬTŬLUS, i, m. Veau . VĬTŬPĔRĀBĬLIS, e, gen. com. Blâmable , répréhensible . Syn. Vituperandus. VĬTŬPĔRĀTĬO, ōnis, f. Blâme , reproche , réprimande . Syn. Reprehensio, ignominia. Epith. Major, summa, tanta, vehemens, just a, maxima. Phras. Vituperationem effugere quis potest? Qui peut échapper au blâme? Quis est qui non labatur in tam difficili, tamque lubric a rerum human arum via? quis est qui non offend at? quis est qui effugere ac vitare omnem offensionem po it? quis ab of fens i one præstare se immunem potest? Usus : Alicujus factum, aliquem in vituperationem adducere. In vituperationem cadere, venire, être l’objet des rep roches , devenir un objet de blâme . Subeunda erit ea causa magna vituperatio. Mihi ita persuadeo, eam rem laud i tibi potius quam vituperation i fore, que cel a t’attirera des éloges plutôt que le blâme, sera plutôt pour toi une occasion, un sujet d’éloges que de rep roches . VĬTŬPĔRĀTOR, ōris, m. Celui qui blâme , censeur , critique . Syn. Reprehensor. Epith. Invidus. Usus : Si in vituperatores in cider is. VĬTŬPĔRO, as, avi, atum, are, a. Blâmer , censurer , critiquer , réprimander . Syn. Reprehendo; crimini, culpæ, vitio do, tribuo, culpo, deformo; de dignitate, de auctoritate alicujus detraho, in maledict i vel criminis loco pono vel objicio; maledict is alicujus gloriam dignitatemve violo, verb is castigo. Adv. Acerrime, as per i us, gravius, admodum, valde. Phras. 1. Res pal am vituperatur, on blâme ouverte ment la chose . Res pal am improbatur, damnatur, accusatur, acer be notatur; sermones ea de re minus commodi di ipantur. 2. Auctor operis vituperatur, on fait le procès à l’auteur de cet ouvrage . Auctor convitio exagitatur, jactatur, vexatur, male accipitur; convitiis urgetur; infamia notatur; in reprehensionem in curr it. Cf. Reprehendo , Crim in or . Usus : Ego tuum cons ilium vituperare non audeo, pour moi, je n’ose désapprouver votre projet . VĪVAX, ācis, omn. gen. Qui vit long temps . Usus : Cervus vivax. VĪVĬDUS, a, un, Plein de vie ; fort , énergique . Syn. Plenus vigor is. Usus : Impetus, ingenium vividum, caractère énergique , âme forte ment trempée . Cf. Alacer . VĪVO, is, ixi, victum, ere, n. Vivre , être en vie , exister . Syn. Spiro, sum in vita, sum, in vita comm or or, inter vivos numeror, vitam ago, trans i go, dego, ætatem ago, vitam vivo, vita fruor, vitam et spiritum duco, vita et communi spiritu fruor, vitam colo, vita manet, vita suppetit, supped it at, lucem in tue or, anima mea exsupero. Adv. Amanti ime cum aliquo, amici ime, animose, audacter, calami tose, comiter, con cor di i me cum aliquo, congruenter, naturæ convenienter, familiariter, fideliter, honesti ime, immoderate, improbe, impure, intemperanter, jucunde, laudabiliter, libere, licentius cum sua domina, luxuriose cum lib i dinos is, magnifice, molliter, nece ario, otiose, petulanter, prodigo. Quam diuti ime, quiete, sancti ime, sap i enter, satis super que, valde, familiariter. Phras. 1. Dum vivam, litter is studebo, tant que je serai vivant, j’étudierai les lettres . In litter arum studio vitam conterere, degere omnem ætatem est animus; dum animus in hac custodia corp or is retinebitur; quantum cum que ætas mihi con tiger it long in qua; dum curriculum vivendi a natura datum confecero; dum salvus ero; dum spiritum duxero; dum vita et hoc communi spiritu fruit us fuero; dum spiravero; dum lucem intuit us fuero, litter is studebo. Quibus region i bus vitæ meæ spatium cir cum scrip tum fuerit, iisdem litter arum uno studio quasi tabernaculum vitæ meæ collocabo. 2. Misere vivit, il vit misérablement . Animam trahit, spiritum ducit inter multos animi corp or is que cruciatus; paucos in vita dies videt, numerat non in sign i aliqua calami tate not a biles; in luctu et sordibus jacet, obsolescit, consenescit; vitam exigit, vitam deg it in multis miser i is; ætatem omnem iis in cal am it at i bus exigit, ut nec vitæ hujus lux ill i, nec cœli hujus spiritus jucundus e e po it, quæ ill i lucis usura datur, quæ ill i exigui usura temp or is ad vivendum conceditur, ea non tam beneficium est, quam nova series dolorum. 3. Vivit ad genium suum suaviter et molliter, il vit sans souci, dans les plaisirs, il jouit de la vie . Vivit arbitratu suo; vivit ingenio suo; sib i, genio indulget liber a liter; animo obsequitur; curat se molliter; cuticulam curat molliter ac delicate. 4. Vivere sine fratre non potest, il ne peut vivre sans son frère . Desiderium absent is fratris ferre non potest; spiritus ejus ex fratre pendet; spiritus quem ducit ex fratris ore trahitur; vita ac sal us ejus in uni us fratris anima consist it; partem viscerum avelli fratris disce u autumat. Usus : Secum e e, secum vivere ac habit are, ne songer qu’à soi , ne vivre que pour soi . Conjuncti ime cum aliquo vivere, vivre dans l’intimité de quelqu’un . De lucro vivo, je vis de ce que je gagne . Vivere de suo, vivre du sien, de sa fortune . In horam, in diem, barbarorum more vivere, vivre au jour le jour, sans souci du len demain . In otio vivere, vivre dans l’oisiveté . Vivere ad alter i us arbitratum, non ad suum, vivre sel on la volonté d’autrui, non sel on ses désirs . Naturæ satis vixi, j’ai a ez vécu . Præcario vivere, vivre d’une manière précaire . Rapto vivere, vivre de rapine . Ita vivam, sur ma vie , au i vrai que je vis . Quis hoc putaret præter me? Nam ita vivam, putavi, car, au i vrai que je vis, je l’ai pensé . Ne vivam, que je meure, si . Quid poteris, inquies, pro iis dicere? Ne vivam, si scio, que je meure, si je le sais . Vive valeque, vis et porte-toi bien . Vivite silvæ, adieu, forêts . VĪVUS, a, um. Vivant , qui est en vie , animé . Syn. Spirans. Usus : Me vivo non triumph a bit. E vivorum numero exturbare aliquem. Vivus et videns pereo. Ad vivum reseco. De vivo a liquid detraho vel reseco.
Readham'da tam maddeyi gor →