VULPES

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 47
is, f. Renard . Usus : Jungere vulpes, atteler des renards , c. à d. , tenter qqche d’impo ible . Vulpes pilum mut at, non mores, renard change de poil, mais non de caractère . Tam facile, quam vulpes pirum comest, c. à d. , impo ible . ( Prov. ) VULTŬRĬUS, ĭi, m. Vautour, oiseau de proie . Usus : Vulturius ejus provinciæ quæstor, quest eur vautour, spoliateur de sa province . VULTŬŌSUS, a, um, Qui fait des grimaces , sombre , sévère . Syn. Tristis, sever us. Usus : Cave ne quid ineptum sit aut vultuosum (in or at i one), que rien ne jure ou ne grimace dans le style . VULTŬS, ūs, m. Visage , physionomie . Syn. Os, facies. Epith. Bell is sim us, hilar is, gravis, modest us, nefarius, con scelerat us, perturb at us, plenus furor is, sapiens, sever i or, trist i or, superb is sim us; ficti, simul at i. Phras. 1. Vultu tristiore est et severo, il a un visage un peu triste et sévère . Obscurior, suspens us et in cert us ejus vultus est; vultus ejus indign it ate rerum acrior est; desperatio in ejus vultu aut ira atrox eminet; ore confuso cert as perturbation is not as aut ingens malum præfert; in facie vultuque nescio quid triste inest et asperum; frontem contra hit; frontem adducit; vultum demittit; or is habitus is est, ut perturb at i animi imaginem vultus et indices oculi referre videantur. 2. Vultus ab animo di ent it, il a un visage menteur, qui ne rend pas les sentiments de son âme . Vultus fall it, mentitur, decipit; in fraudem impellit, inducit; falsa vultus imagine, ficta specie di imulatur animus; falsa ist a vultus species intuentibus imponit, illudit; animi sensum vultus teg it. Sensus animi cum vultu mini me congruit. 3. Ex vultu agnosco quam alieno a me sit animo, je reconnais à son air combien il me déteste . Ex oculis ac fronte conjicio, conjecturam facio; vultus qui index est et imago animi, qui sermo quidam tacit us ment is est, de illo prædicat quo erg a me sit animo. Vultus, oculi loquuntur ac clamant simulationem de ejus in me animo, vultus ipse significationem dat. Animi infensi not as in fronte lego; vultus ipse sensum animi indicat. Usus : Imago animi vultus est, indices oculi. Vultus est tacit us quidam ment is sermo, animi janua. Num ejus vultum subire audes? Num ejus vultum ferre potes? Fingere quidem et simul are vultum po um us. In tuis oculis, tuo ore, tuo vultu acquiesco, vos yeux, votre figure, tout votre air me plaît . Cf. Forma . IMG:3086736428286348267_dropcap-x-1.jpg:
Readham'da tam maddeyi gor →