IMPUDENT I A

æ, f. Effronterie , impudence . Syn. Confident i a, os impudens, durum, ferreum. )( Verecund i a. Epith. Admirabilis, impudica, incredibilis, in sign is, non minor, mir a, perspicua, similis, singular is, summa, tanta, tam varia. Usus : Os hominis insignemque impudent i am agnoscite. Audacia fret us et impudent i a in omnem licentiam effunditur. Cf. Impudens . IMPŬDĪCĬTĬA, æ, f. Impudicité . Usus : Impudicitiæ se dedere. Cf. Luxuria . IMPŬDĪCUS, a, um, Impudique . Syn. Lascivus, libido nos us, luxuriosus. )( Pudicus. Phras. Homo impudicus, débauché . Homo petulans ac protervus, qui eo semper trahitur, quo libido rap it; plenus stupri, sceleris, flag it i i, quem non modo nequitiæ nomen oblectet. Quæ nota domesticæ turpitudinis non inust a vitæ est? Quod privatarum rerum dedecus non hæret infamiæ? Quæ libido oculis, quod facinus a manibus, quod flagitium a to to corpore abfuit? Homo omnis turpitudinis exemplum, probrum juventutis, senectutis ludibrium. Homo perdita nequitia, libidine, in temper entia; quem nec pudor ab infamia, nec generis macula a turpitudine avocare po it; qui omnia pudor is ac honest at is repagula perfregerit. Cf. Luxuria , Lib i dinos us . Usus : Impudica loqui. Mulier impudica. IMPUGNĀTĬO, ōnis, f. Attaque , a aut . Syn. Oppugnatio.