SORDES

ĭum, f. pl. Malpropreté ; turpitude , ba e e ; avarice , mesquinerie . Syn. Lutum, fex; avaritia; squalor. Epith. Alienæ, domesticæ, in gentes, lugubres, miserrimæ, summæ, turpi imæ. Usus : 1. Populus non am at profusas epulas, sordes multo minus. 2. Avaritia, avarice sordide . Sordes hominis odi. 3. Dedecus, macula, nota, culpæ flagitium, ba e e , honte , ignominie . Virtus null is unquam sordibus obsolescit. Sordes illæ elui non po unt. 4. Luctus, mœror, dolor, habits de deuil , deuil en gén . Mater squalore filii et sordibus lætatur; filium in squalore et sordibus jacentem; fletum ejus sordes que lugubres parum respicit. 5. Cœnum, fex, pro homine abjecto et vili imo, per contumeliam, populace , lie du peuple . O lutum! o sordes! ô être ignoble, créature méprisable . SORDĬDĀTUS, a, um, Vêtu négligemment , sale . Syn. In sign is sordibus et facie reorum. Usus : Mœstus et sordid at us senex. SORDĬDE, Sord i dement . Syn. Avare. SORDĬDUS, a, um, Sale ; bas , ignoble ; avare . Syn. Squalid us, turpis; avarus. Phras. Est homo sordid us, cet homme est vil , repo us sant . Parum splendid us; apud quem nihil lautum, nihil elegans; in quo nihil non sordidum et humile; lutulentus homo est; immundus illuvie; sordibus squalid us; pannis obsitus, sordid at us, neglect us, moribus ad hæc tam incult is ac corrupt is, ut cruore et luto oblitus videatur. Usus : 1. Homo egens, sordid us. 2. Avarus, cupid us, avare , sordide , cra eux . Qui liber a les habendi, qui sordid i. 3. Turpis, sale , impur . Sordid is sima et levi ima gens Parthorum. SŌRĪTES, æ, m. Sorite , argument . SŎROR, ōris, f. Sœur . Usus : Soror german a.