IMPINGO

is, pēgi, pactum, ere, a. Pou er , jeter ou frapper contre . Syn. Jacio, impello, objicio, allido, obtrudo. Phras. Improvidi in multos scopulos impingunt, les gens imprévoyants vont donner contre beaucoup d’écueils . In multis periculis offendunt; in multa pericula incurrunt, inferuntur. Quis est ex imprudentum horum genere hominum, qui nihil offend at, nusquam in curr at? Cf. Labor , eris . Usus : Fustem alicui, culpam in aliquem impingere. IMPĬUS, a, um, Impie . Syn. A pietate remotus, alien us; con scelerat us. )( Pius. Adv. Admodum. Phras. Est homo impi us, c’est un impie . Impurus homo est, religionumque omnium ac sacrorum host is; in hoc homine perfidia est plus quam Punica, nihil ver i, nihil sancti, null us deum met us, nullum jusjurandum, nulla religio; homo est, qui unus omnium impurri ime teterrimeque religionem violet. Cf. Scelerat us , Malus , Nequam , Mores mali. Usus : Sunt suæ impi is a iduæ fur iæ. In consceleratos et impios certæ a Diis immortal i bus pœnæ sunt constitutæ. IMPLĀCĀBĬLIS, e, gen. com. Implacable . Syn. Inexorabilis. Usus : Durum se et implacabilem alicui præbere. Cf. Durus . IMPLĔO, es, ēvi, ētum, ere, a. Emplir , remplir . Syn. Compleo, expleo, augeo. )( Exhaurio. Usus : Demosthenes non semper implet aures me as, Démosthène ne satisfait pas toujours mon oreille . Profiter i, quod non po is implere, imprudent iæ est. Numeros omnes bon i Principis, officia et muni a consul at us implere. Aliquem spei, for mid in is implere. Cf. Plenus . IMPLĬCĀTĬO, ōnis, f. Ent relace ment , enchaînement . Usus : Nervorum implicatio in to to corpore. IMPLĬCĬTĒ, D’une manière embrouillée ; obscur . Syn. Abscondite. )( Explicate. IMPLĬCO, as, āvi, ātum, vel etiam: implĭcŭi, cĭtum, are, a. Enlacer , embarra er . Syn. Irretio, illaqueo. )( Explico. Adv. Penitus. Phras. Multis periculis implicatus tenetur, il est environné de dangers . In multos se laqueos induit, quorum ex nullo se explicare po it; imprudens eo, quo mini me vellet, revolvitur; nihil expedit; ita res contract as habet et inexplicabiles, tot con trovers i is implicatas, ut exitum non vide at; irretitus est multis periculis et litibus. Usus : Homo multis familiar it at i bus, officiis, occupation i bus implicatus. Aliquem responsis in cert is, molest i is, religion i bus implicare. Rei publicæ pro curat i one implicari et adstringi. Maleficio aliquo, sever it ate judiciorum, morbo implicari. IMPLŌRĀTĬO, ōnis, f. Action d’implorer , invocation . Usus : Si te illius acerb a imploratio et vox miserabilis non inhibebat, ne civium quidem fletu commoveberis? IMPLŌRO, as, avi, atum, are, a. Implorer , invoquer . Syn. Invoco, exposco, flag i to, posco, appello, obtest or, voce miserabili opem peto, ad aliquem confugio, ad alicujus opem confugio. Adv. Etiam atque etiam. Usus : Deum hominumque fidem, auxilium, jura civitatis implorare. Cf. Peto , Preces , Auxilium . IMPLŪMIS, e, gen. com. Qui n’a pas encore de plumes . Usus : Implumes pulli. IMPLŬVĬUM, ii, n. Ba in qui se trouvait dans l’intérieur des maisons de Rome et où étaient recueillies les eaux pluviales . Syn. Locus sine tec to in ædib us, quo descend ere imber po it. IMPŎLĪTĒ, Sans élégance . Syn. Inornate, inculte. IMPŎLĪTUS, a, um, Inculte , gro ier . Syn. Rudis. Adv. Admodum. Usus : Genus hominum rude ac impolitum; form a dicendi impolita. Cf. Rudis , Agrestis . IMPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Placer sur . Syn. Pono super a liquid. Usus : 1. Diadem a alicui, victor i coronam imponere. Leges alicui per vim imponere. 2. Injungo, imposer , ordonner . Magnum onus alicui, multos labores, negotia imponere, in jun gere. Has mihi partes, hanc person am, hanc nece itatem Cæsar imposuit. 3. Mando, impero, ordonner . Frumentum, pecuniam in remiges imponere. 4. Præficio, préposer , mettre à la tête . Villicum pecori, agro imponere. 5. Infero, porter . Vulnera alicui, plagam mortiferam rei publicæ, injurias et contumelias imponere. 6. Decipio, en imposer, tromper . Imponere alicui.