FRUSTUM

i, n. Morceau , bouchée . Syn. Frag mentum. Usus : Frusta esculent a. FRŬTĬCOR, aris, at us sum, ari, d. Pou er des rejetons . Syn. Surculos emit to, reviresco. Usus : Excisa est arbor, non evulsa, quam fruticari vides. FŪCĀTUS, a, um, Teint ; faux , fardé . Syn. Fallax, fucosus, eruditus artificio simulation is. )( Natural is. Usus : Natural is nit or inerat, non fucatus. Cf. Fictus . FŪCO, as, avi, atum, are, a. Teindre , farder . Syn. Coloro. Usus : Form are, fucare, color are, animare non po unt. FUCŌSUS, a, um, Fardé . Syn. Fucatus. Usus : Amicitiæ ambitiosæ et fucosæ, amitiés fardées , feintes , fau es . Merces fallaces, fucosæ, marchandises parées . FŪCUS, i, m. Fard , déguise ment , dehors trompeur . Syn. Pig mentum, ornatus peregrin us et arce itus; fallacia, fraus, simulatio. Epith. Puerilis. Usus : In his inest quidam sine fuco ver it at is color. Fucum facere alicui, fraudemque comp a rare. Sine pigment is fucoque puerili. Color sanguine diff us us, non fuco illitus. Vitia corp or is fuco occulere. Cf. Fallacia , Simulatio . FŬGA, æ, f. Fuite . Syn. Aversio, omi io. Epith. Acerb is sima, communis, des per at a, flag it ios a, calami tosa, nob is gloriosa, patriæ calami tosa, incerta et periculosa, miser a, mœsta, nefaria, miserabilis, miserrima, molest a, nefaria, remoti ima, repent in a, scelerat a, tot a, turpi ima. Usus : Fuga litter arum, labor is, dolor is. Fugam parare, se préparer à fuir . Fugam adorn are, ornare, quærere, consciscere, moliri, comp a rare. In fug am se conferre, s’enfuir . In fug am se dare, se conjicere; fugæ se mandare, dare, committere; fug am petere, cape ere. Hostem in fug am dare, mettre les ennemis en fuite . In fug am vertere, fug am facere hostium. Fugam reprimere, arrêter la déroute . Suos a fug a revocare, reducere. Ex fug a aliquo se recipere, chercher un refuge dans la fuite . Ex fug a ad conflictum redire, revenir au combat . Fugam in impre ionem acerrimam mutare; e fug a pugnam red in teg rare, instaurare. Hostibus fug am intercludere, intercipere, excipere ex fug a hostem, couper la retraite aux ennemis . Cf. Fugio , Fugo . FŬGAX, ācis, omn. gen. Fuyard . Syn. Fluxus, ignavus, timid us, qui lib enter fug it. Usus : Pedes fugaces. Bona brevia, fugacia, caduca, biens pa agers . Cf. Timidus , Caducus . FŬGĬO, is, fūgi, fŭgĭtum, ere, n. Fuir , s’enfuir . Syn. Vito, declino, abhorreo, aspernor. )( Sequor. Adv. Consul to multitudinem, libenti ime, magnopere conspectum, superb i am; dicacitatem perverse, valde urbem, maxime, vehementer. Phras. 1. Mala natura fugimus, naturellement nous évitons ce qui nous nuit . Temporum et fortunæ pro cell as summa cautione dev it am us, declinamus. Natural is nob is est declinatio et vitatio malorum. Natura defugimus res adversas. 2. Miles noster fœde fug it, nos soldats ont pris honteusement la fuite . Miles noster terga vert it, effuse loca tut a petiit; fug am cape ivit, quæ sist i non poterat; militem fug a abstulit; qua cuique proximum fuit, in fug am effundebantur milites nostri; velut apium agmina ad primum mi ilium crepitum avolavere. Effuse ac sine respectu fugæ se dedere; fug a salutem petiere; in fug a sib i præsidium posuere. Metu præcipites, qua cuique via patebat, erupere; in pedes se conjecere; in fug am conversi sunt; in fug am se dederunt, conjecerunt; fug am arripuere; fug a salutem petiere; fug a sib i consuluere; fugæ se mandarunt, com mise runt. Fuga distract i, dispersi, disject i, di ipati sunt; in fug am declinarunt, se contulerunt; fug a se eripuere; terga hostibus dedere; clam se subduxere ex acie; a sign is disce ere; præsidium sib i fug a cepere; in fug a sib i subsidium posuere; in fug a spem salutis collocavere; fugæ se commendavere; terga host i præbuere; fug am effusis habenis cape ivere; ne conspectum quidem host is sustinuere. 3. Hostes qua quavers us fugerunt, les ennemis s’enfuirent de to us les côtés . Distraxit hostes fug a, di ipavit, disjecit; divers i dis sip at i que in omnes partes fugerunt; per territ i huc illuc feruntur; dispersi ac di ipati disc e e runt; spatium ingens fug a emensi sunt; dilapsi, quocumque aut error, aut fortuitus animi impetus tulit; per vias inviaque, qua quemque aut cons ilium, aut terror tulit; quacumque via ad fug am patebat, di ipato cursu erupere, se effudere, fug a se abripuere; ubi fug a, aut turba fugientium act i ac ablati sunt; retrocedere in montes, petere rupes salt usque montium occultos, proxima quæque perfugia occupare cons ilium fuit. 4. Fugientes sistere, arrêter les fuyards . Fugam reprimere; rece um fugientibus non dare; cedentibus cir cum fund i; spem omnem fugæ tollere; fug am impedire, intercludere. 5. Fugientibus institit, il poursuivit les fuyards . A versos protrivit; fugientes concidit; in tergis fugientium hæsit; imminebat fugientium tergis; fugientes perse cut us est; avers is institit; terga cecidit; quantum vires ad persequendum, dexteræque ad cædendum valuere, tantum cædis fuit; fusis fug at is que nulla a victore requies fuit; fugientes periculum mutarunt, non evitarunt, victoria vestigia premente. Fuga explicari sine magna cæde non potuit. 6. Fugit clam ex urbe, il s’enfuit secrètement de la ville . Dilapsus per inter mi a muniment a neglect as que custodias ex urbe est; fug am ex urbe conscivit, comp a rav it; for as se ejecit; fug am ex urbe molitus est; clam se ex urbe ejecit, subduxit; ex urbe clam se proripuit; fug a ex urbe elapsus est. Usus : 1. Vitium longa animi pro vis i one fugiendum est. Inertia vituperationem fugere. 2. Lateo, échapper à . Nulla res est, quæ hujus viri scient i am fugiat. Non fug it Catonem. Nisi forte ill a me fugiunt 3. Vinum fugiens, vin qui se gâte , éventé . Cf. Vito , Declino , Fuga . FŬGĬTĪVUS, a, um, Fugitif . Syn. Servus, qui a domino fug it. Usus : Athenio princeps fugitivorum. FŬGĬTO, as, avi, are, n. Fuir , prendre la fuite ; éviter , red outer . Usus : Qui quæstionem fugitant. FŬGO, as, avi, atum, are, a. Mettre en fuite . Syn. Fugam facio, pello, repello. Phras. Fugavit hostes, il mit en fuite les ennemis . Hostium fug am fecit; hostes in fug am vert it; hostibus fug am ac terrorem injecit; in fug am hostes conjecit, dedit, avert it; in fug am compulit; terrorem fugamque fecit hostium; in fug am hostes impulit; in fug am egit; fud it hostes, profligavit, in fug am dedit. Usus : Armis, lapidibus et ferro fugare hostem. Fusi fugatique hostes, ennemis en déroute . FULCĬO, is, fulsi, fultum, ire, a. Soutenir , protéger , fortifier . Syn. Sustineo, sustento. Adv. Undique. Usus : Rem public am consiliis; amicos litter is fulcire. Labentem et cadentem corruere non sin it, fulcit, sustinet re, for tuna, fide. Labefactam rem public am, consulum ruin as humeris fulcio. Cf. Tueor , Sustineo , Faveo .